Strona · s. 12strona oryginału ↗
Królowa ukraińskiego śpiewu
Слово Просвіти, №40 за 2021 рік
Ją wabiła Połtawszczyzna. Tutaj się urodziła, tutaj znalazła swój wieczny spokój. I znów o naszej współpracy. Dobrze znaną stała się piosenka Raisy Kyryczenko “Warenyczky”, ona – jakby ludowa. To nasza wspólna praca z pamięci kompozytorem Ołeksijem Semenowym. Do dzisiaj “Warenyczky” brzmią i na falach Ukraińskiego radia, i z koncertowych scen w wykonaniu już młodych naśladowców wybitnej śpiewaczki, brzmią na weselach i ludowych zabawach. Osobno powiem o piosence “Droga do matki”, muzykę do której napisał Ołeksandr Złotnyk. Raisa bardzo kochała swoją mamę, a tę piosenkę nagrała jeszcze wtedy, kiedy jej mama była żywa i zdrowa. Śpiewaczka wspominała: “Kiedy śpiewałam tę piosenkę – mama zawsze wycierała łzy”. Miłość do rodzicielki potwierdza i ten fakt, że idąc na ostatnią operację, artystka poprosiła: “Jeśli stanie się coś złego, nie nieście mnie na stołeczny elitarny cmentarz, a pochowajcie w rodzimej wsi obok mogiły mojej mamy”. Ten testament został wykonany. Życiowa droga opiekunki ukraińskiej piosenki Raisy Kyryczenko była niełatwa, a czasem po prostu tragiczna: ciężka choroba, kilka niezwykle skomplikowanych operacji. Może nie wszyscy wiedzą, że ostatnie lata żyła z jedną nerką dawcy. I mimo wszystko Bóg podarował jej po chorobie i operacjach jeszcze siedem lat życia i twórczości. Byłem wśród tych, którzy po prostu namówili Raisę Panasiwnę, by znów wyszła na scenę. Trochę się bała, bo źle słuchały jej nogi. I mimo wszystko... Kiedy po raz pierwszy po przerwie Raisa Kyryczenko pojawiła się na scenie największego i najbardziej prestiżowego miejsca występów – w Pałacu “Ukraina”, ludzie wstali i długo bili brawo ulubionej śpiewaczce. Wspomnę kilka epizodów z naszej wspólnej twórczej pracy. Raz przy herbacie w małym, ale zawsze przyjaznym i gościnnym kijowskim mieszkaniu, w którym mieszkała Raisa Panasiwna z mężem Mykołą Mychajłowyczem Kyryczenkiem, znanym bajanistą, zasłużonym artystą Ukrainy, śpiewaczka poprosiła: – Wadymie Dmytrowyczu, napiszcie piosenkę o mnie. – Przecież Pani już ma taką piosenkę – odrzekłem. – Jaką? – A tę – “Ja kozaczka twoja”. – Ja bardzo kocham tę piosenkę i ludzie kochają, ale to trochę nie to... Chciałoby się czegoś bardziej osobistego... Długo myślałem, nie powiem, że słowa od razu się znalazły. Ale fraza po frazie – i narodził się wiersz “Ja – dumna kobieta”. A to już obraz. Pokazałem napisane Raisie Kyryczenko. Zadowolona uśmiechnęła się: – Tak, to moje. Uśmiech mnie podbudował. Zacząłem pracować ze znanym kompozytorem Wołodymyrem Domszynśkym nad melodią. Trzeba było znów korygować słowa, żeby uformowały się jako piosenka. Raisa Panasiwna była zadowolona. Dość szybko nauczyła się i nagrała utwór w studiu nagraniowym. A po raz pierwszy piosenka “Ja – dumna kobieta” zabrzmiała na jubileuszowym koncercie twórczym sławnej artystki, który odbywał się w prestiżowym Pałacu “Ukraina”. I już od pierwszych akordów sala przyjęła piosenkę i zobaczyła w niej swoją ulubioną śpiewaczkę. A ostatnie słowa utonęły w wysokiej fali oklasków. Owacja trwała kilka minut. Cieszyła się Raisa Panasiwna, cieszyliśmy się i my. Jeszcze takie coś się wspomina... Po operacji Raisie ciężko było długo stać na nogach, bała się upaść. Głos brzmi, ręce w ruchu, a tu nogi... I kiedy przyszło śpiewać aż trzy piosenki pod rząd, wymyśliliśmy taki ruch: przy ostatniej piosence wychodzę zza kulis i jakby zapraszam ją do tańca. A w rzeczywistości wychodzę, żeby wesprzeć ją, aby mogła, oparłszy się na mojej ręce, trochę pomóc swoim zmęczonym nogom. A ludzie słyszeli tylko czarujący głos śpiewaczki i cieszyli się tańcem artystki i poety. Szczególnie kochali i szanowali Raisę Panasiwnę wiejscy słuchacze i widzowie. Przypominam sobie koncert, który przeprowadziła w rodzinnej wsi: ludzie wypełnili nie tylko salę wiejskiego klubu i foyer, ale zebrali się i na podwórku klubu, i na przyległych ulicach. Zjechali się z wielu wsi – byle tylko usłyszeć głos ulubionej śpiewaczki. Za miłość płaciła swoim wielbicielom miłością. Właśnie dzięki jej staraniom do rodzinnej wsi doprowadzono gaz, zbudowano cerkiew... Bohater Ukrainy, laureatka nagrody im. Szewczenki, ludowa artystka Ukrainy, pełny kawaler orderów
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
