Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

PALETA

Слово Просвіти, №41 за 2007 рік

Jego akwaforty do pewnego stopnia wyprostowały moją rozchełstaną poezję. Przygotowując nową książkę poezji „Kobiecy arkan w ogrodzie niecierpliwości”, obejrzałam ilustracje, a są to prace czarno-białe, i wzięły one w ramy moją emocjonalną poezję, dodały nieco spokoju. To bardzo ważne, aby książka miała estetyczny wygląd, a nie skomputeryzowany, wszakże przez komputer można wymodelować wszystko. Ale to nie jest prawdziwa twórczość. Jako pisarka jestem po prostu szczęśliwa, że na mojej twórczej drodze całkiem przypadkowo spotkałam artystę, który huculską mitologię oddał swoimi środkami artystycznymi głębiej niż prawdziwi huculscy artyści, którzy zajmują się tym od dłuższego czasu. Najwyraźniej człowiek, który przychodzi z zewnątrz, z innego środowiska, stara się poznać ten świat niezwykle głęboko. Ta książka jest taka, jaką sama bym ją narysowała, gdybym była artystką. Rozmawiała Walentyna DAWIDENKO okresów twórczości. Szczególną uwagę poświęcono najnowszym dziełom. Spoglądając na płótna Anatolija Mykołajowycza, zachwycasz się zarówno złocisto-czerwonym nasyceniem jesiennego lasu („Jesienne złoto”, „Jesień w Kryworiwni”), jak i białym koronkowym wzorem kwitnących wiosennych sadów na górskich zboczach („Wiosna kwitnie”, „Wiosenny etiud”) oraz odurzającą świeżością zimowego powietrza („Zima w Kosowie”, „Zimowy pejzaż”). Od obrazu do obrazu, od wizerunku do wizerunku artysta tworzy panoramę Karpat jako swoistą nieskończoną pieśń.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn