Strona · s. 2strona oryginału ↗
WYBORY WE WŁOSZECH: WNIOSKI, KTÓRE NALEŻY UWZGLĘDNIĆ
Слово Просвіти, №41 за 2007 рік
Do lokalu wyborczego w Rzymie przyszło wiele ukraińskiej młodzieży, która studiuje w italijskich świeckich i duchownych uczelniach. Jednak znaczną część, oczywiście, stanowili ludzie, którzy wyjechali, aby zarobić na utrzymanie swoich rodzin, bo na Ukrainie nie było takiej możliwości. Masowa emigracja do Włoch rozpoczęła się 7–9 lat temu, ludzie wciąż zachowali silny związek z Ukrainą, interesują się jej losem i przeżywają go, mając nadzieję na powrót.
Można wymieniać setki przypadków poświęcenia zwykłych wyborców. Aby oddać głos, wielu musiało jechać bardzo daleko z innych miast, a nawet prowincji.
Mariana SORONEWYCZ, redaktor naczelna „Gazety Ukraińskiej we Włoszech”
Nie wszyscy Ukraińcy wiedzieli, jak zrealizować swoje prawo głosu za granicą. Rzecz w tym, że zdecydowana ich większość przebywa w otoczeniu włoskim, ponieważ pracuje w sektorze gospodarstw domowych. Nasi rodacy 24 godziny na dobę, pięć dni w tygodniu, mieszkają w włoskich rodzinach, które ich zatrudniły, i mają ograniczony dostęp do ukraińskich gazet, telewizji, Internetu. Podstawowym źródłem informacji jest żywa komunikacja przy cerkwiach, w parkach, a także w niedziele na końcowych przystankach minibusów, które kursują między Ukrainą a Włochami. Ważnym źródłem informacji jest prasa ukraińskojęzyczna, zwłaszcza „Українська газета в Італії” („Ukraińska Gazeta we Włoszech”), rozdawana bezpłatnie na całym terytorium kraju. W informowanie obywateli o tym, jak wziąć udział w przedterminowych wyborach, zaangażowano ukraińską cerkiew. Siły polityczne, uczestnicy wyborczego wyścigu, choć były zainteresowane poszerzeniem swojego elektoratu, nie spieszyły się jednak z organizowaniem szkolenia wyborczego dla takich wyborców — najpewniej działając według zasady: odsetek głosów zza granicy nie wpłynie istotnie na wyniki wyborów, więc nie ma powodu, by się tym poważnie przejmować. W agitacji także były luki. A to jedna z przyczyn niskiej frekwencji Ukraińców w zagranicznym okręgu wyborczym. Wielu „zagranicznych” Ukraińców nie miało możliwości wzięcia udziału w głosowaniu. Problemem jest rozmieszczenie lokali wyborczych. We Włoszech, gdzie mieszkają setki tysięcy ukraińskich imigrantów zarobkowych, są ich zaledwie dwa. Wkrótce ma zostać otwarty trzeci wydział konsularny na południu kraju, w Neapolu, gdzie ukraińska społeczność jest największa. Aby skorzystać z prawa głosu, niektórym Ukraińcom trzeba było dojeżdżać do miejsca głosowania przez kilka godzin. A wyłożyć na drogę ciężko zarobione pieniądze są gotowi nie wszyscy. Jechać do lokalu wyborczego oddalonego o dziesiątki, a nawet setki kilometrów — również. Także sam system tworzenia list wyborców nie sprzyjał aktywności obywateli. Przez długi czas informowano, że głosowanie odbędzie się wyłącznie na podstawie ewidencji konsularnej. W ten sposób, aby zrealizować swoje prawo głosu, Ukraińcy musieli wcześniej osobiście zwracać się do Wydziału Konsularnego Ambasady Ukrainy w Rzymie lub Generalnego Konsulatu w Mediolanie, aby stanąć w ewidencji konsularnej. Zrozumiale, ludzie mieszkający w innych miastach, setki kilometrów dalej, nie zawsze mogli sobie na to pozwolić. Dopiero kilka tygodni przed wyborami postanowiono, że wpisać swoje nazwisko na listę wyborców można, składając wniosek odpowiedniego wzoru. Wielu ludzi, zwłaszcza z odległych miast, zwracało się z prośbą o włączenie ich do listy, jednak do rejestracji wyborców ustawodawstwo przewiduje osobiste stawiennictwo obywateli w placówce konsularnej. Gdyby CWK zezwoliła pracownikom komisji rejestrować chętnych na miejscu lub dać możliwość przesłania wniosku pocztą, jak w wyborach w zeszłym roku, lista wyborców byłaby znacznie dłuższa.
Osobliwa „nowość”: podczas wszystkich poprzednich wyborów na wejściu do konsulatu nie sprawdzano dokumentów
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
