Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

ZACHOWAĆ NA ZAWSZE

Слово Просвіти, №41 за 2008 рік

Julia KARPACZOWA Mówisz, nie było Hołodomoru I nie było głodnej wsi? A widziałeś ty na wsi pusty spichlerz, Z którego ziarno wymieciono do cna? Ja widziałem sam w tę złowieszczą porę I spuchniętych, i zmarłych na drogach. I do dziś jeszcze stoją mi w oczach… A mówisz — nie było Hołodomoru! Te wersy Dmytra Biłousa wybrzmiały na otwarciu wystawy plakatów „Oskarżamy! Hołodomor 1932–1933 lat — ludobójstwo narodu ukraińskiego” w Połtawskiej Obwodowej Bibliotece Naukowej im. I. Kotlarewskiego. Ekspozycja składa się z części ogólnej, która poświadcza stosunek bolszewickiego reżimu do Ukrainy, oraz kilku bloków tematycznych. W pierwszym ujawniono nadmierność i absurdalność planów skupu zboża, które były wycelowane przede wszystkim w wykrwawienie wsi. Rozpatrzono brutalne metody kolektywizacji, wśród których najstraszniejszym było zniszczenie 352 tys. najlepszych indywidualnych gospodarstw chłopskich, czyli około 1,5 mln osób. Formy i treść kolektywizacji, która wywołała opór narodu, znajdują się w drugim bloku. Reżim terroru na początku lat 30. — to temat trzeciego bloku. Mowa tu o represyjnym ustawodawstwie oraz masowych aresztowaniach, deportacjach, sfabrykowanych sprawach sądowych. Główna część wystawy naświetla wydarzenia lat 1932–1933, rozpętanie przez Stalina i jego popleczników wojny przeciwko chłopom, która przybrała formy terroru głodem: wprowadzenie „czarnych tablic”, zakaz rozpowszechniania informacji o głodzie, wprowadzenie systemu paszportowego wraz z zakazami wyjazdu poza granice wsi, oficjalna odmowa przyjmowania pomocy dla głodujących od Międzynarodowego Czerwonego Krzyża i innych organizacji charytatywnych, blokowanie granic Ukrainy. Osobny blok stanowią świadectwa naocznych świadków — ludzi, którzy przeżyli te straszne lata. To najważniejszy dowód umyślnego charakteru Hołodomoru. Jak podkreślił Wiktor Rewehuk, docent katedry historii Ukrainy Połtawskiego Państwowego Uniwersytetu Pedagogicznego imienia W. Korolenki, straty, które poniosła Ukraina w ciągu roku Hołodomoru, równają się stratom za cztery lata wojny oraz 2–3 lata nazistowskiej okupacji. Na Połtawszczyźnie, według spisów ludności z 1926 i 1939 roku, bezpośrednie straty od Hołodomoru wynoszą pół miliona osób. Zatem Ukraina musi zrobić wszystko, aby pamięć o niewinnie zamordowanych była zachowana.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn