Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

WIEC CZYTELNICZY ONI POLEGLI

Слово Просвіти, №41 за 2008 рік

Anatolij ZBOROWSKI, m. Irpień obwodu kijowskiego. 30 marca 1944 roku na obrzeżach Myhałok w rejonie borodziańskim na Kijowszczyźnie w nierównej walce z enkawudzistami zginęło dwunastu żołnierzy UPA. Jako pamięć o tym tragicznym wydarzeniu ustawiono tu kamienny znak, a na mogile — krzyż. W tym roku upamiętnienie bohaterów UPA zorganizował przewodniczący Irpieńskiego Miejskiego Związku Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki Mykoła Łabuński. Poeta Wołodymyr Berezyneć przeczytał własne wiersze. Wystąpili także kompozytor Wołodymyr Szumejko i specjalista ds. gospodarki gruntami rady wiejskiej w Myhałkach Oksana Nazarenko. Na uroczystość przybyli kozacy Towarzystwa Kozackiego Kijowszczyzny, uczestnicy organizacji „Tryzub”, przedstawiciele społeczności, mieszkańcy okolicznych wsi. Wcześniej na takie wydarzenia przyjeżdżali weterani UPA z Korostenia. Ale w zeszłym roku trzech z nich zmarło. To pokolenie odchodzi, nakazując nam nie zapominać, że niepodległość Ukrainy została opłacona krwią bohaterów. Mykoła PETRENKO, m. Lwów. Długą główną ulicą wsi Rozhadowa przejechał oddział jeźdźców — młodych spadkobierców sławy bohaterów — właśnie tak rozpoczynały się uroczystości z okazji odsłonięcia pomnika współmieszkańców, poległych za ukraińską państwowość: Strzelców Siczowych, bojowników Ukraińskiej Republiki Ludowej, Siczy Karpackiej, OUN-UPA. Młodzież jednej z najbardziej świadomych narodowo galicyjskich wsi brała najaktywniejszy udział w walkach wszystkich formacji. Nie odstępowała od swoich przekonań, po tymczasowych porażkach podnosiła się znowu, przelewała młodą gorącą krew, ginęła na polach bitew, w obozach, na wygnaniu… Właśnie stąd pochodzi jeden z najgłośniejszych piewców sławy strzeleckiej Roman Kupczynski. Od domu, w którym urodził się w rodzinie miejscowego księdza, od wzniesionego tu pomnika rozpoczął się uroczysty pochód pod kościelnymi chorągwiami. Procesja rozciągnęła się prawie na pół wsi — do miejscowej szkoły, gdzie stanął nowy pomnik. Autorem obu pomników został znany ukraiński rzeźbiarz Petro Kułyk wraz z architektem Kostiantynem Malarczukiem (pomnik R. Kupczynskiego). Zakończenie. Początek na s. 1. „Wiśniowe noce” (wyświetlano go o szóstej rano), nagrałam na kasetę i teraz wszystkim moim przyjaciołom w Moskwie pokazuję”. Mówiła ona także o walce UPA jako o wojnie sprawiedliwej. Obecnie, najwyraźniej, w Moskwie tego filmu raczej by nie pokazali. Widzowie odbierają go pozytywnie, ponieważ jest zrobiony artystycznie, na granicy dramatu i melodramatu. Obraz wyświetlano w Rosji, Kazachstanie — w Pawłodarze, Astanie, Ałmaty. W Karagandzie — w języku ukraińskim bez tłumaczenia. Dzięki takim filmom można zwrócić uwagę na ten temat, przekonać Ukraińców o tym, że jest to rzeczywiście jedna z najbardziej heroicznych i tragicznych stron w naszej historii. — Nad jakimi jeszcze tematami pracujecie? — Zarówno w kinematografii, jak i w prozie przeważają moje rodzinne Karpaty, Huculszczyzna. Jestem ze wsi Krywopole w rejonie wierchowińskim obwodu iwanofrankiwskiego. Huculi —

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn