Strona · s. 12strona oryginału ↗
WOLOWY, CIERPLIWY, SZLACHETNY DMYTROWI STEPOWYKOWI — NA 70-LECIE
Слово Просвіти, №41 за 2008 рік
Zauważyłem, że Dmytro oprócz łagodności, towarzyskości i gotowości do pomocy bliźniemu (sądzę, że to nie tylko skutek chrześcijańskiego wychowania, lecz rodowa cecha Stepowyków, o ile ich znałem, zwłaszcza matkę Marię) ma w sobie wielką pracowitość i wrodzoną skłonność do nauki. Już wtedy, gdy zaczynaliśmy budować naszą karierę naukową, zdawałem sobie sprawę, że daleko zajdzie. I nie pomyliłem się. Pracując razem z nim w Instytucie Sztuki, Folklorystyki i Etnologii, widziałem, jakie przeszkody i kłody pod nogi rzucano mu w wydziale sztuki plastycznej instytutu i poza nim. Przyczyny były dwie: zazdrość i podejrzenie o ukraiński nacjonalizm. Pisał książki i drukował je w prestiżowych kijowskich wydawnictwach „Naukowa Dumka” i „Mystectwo”. „To wydawnictwa dla akademików, a nie dla kandydatów nauk”. Jak można to znosić? System radziecki miał wiele sposobów, by zatrzymać człowieka wszędzie: w produkcji, w twórczości literackiej czy artystycznej, w nauce. Przekonałem się o tym na sobie i na wielu kolegach, a szczególnie na przykładzie Dmytra. Dmytro Stepowyk badał sztukę religijną, co było dodatkowym powodem, by go żądlić i intrygować. Pewnego razu Dmytro pokazał mi jeden z licznych listów z pogróżkami, które do niego przychodziły po ukazaniu się jego pierwszych monografii z historii sztuki w połowie lat 70. List, pamiętam, był napisany czerwonym atramentem i, oczywiście, po rosyjsku. Dmytrę straszono, że nakład jego książki „вовремя остановлен и изъят; причина: книга богомазная, несовременная, некоммунистическая, националсоциалистская”. Podpis nieczytelny — pułkownik „разведуправления СССР” nakazywał autorowi w przyszłości pisać „краткие статьи, только правильные, только советские, коммунистические”. Taki był czas. Oczywiście nakładów książek Dmytra nie „изымали”, „не зупиняли, не нищили”. Napisano to po to, by zastraszyć młodego naukowca — może się przestraszy, ugnie się? Ale Dmytro nie jest z tych. Jego pracowitości i oddania nauce nie mogli nie zauważyć życzliwi mu inaczej. Na szczęście w Narodowej Akademii Nauk Ukrainy wciąż są ludzie bezstronni i obiektywni, a stanowią oni przeważającą większość. Słowiańskie badania Dmytra Stepowyka zostały nagrodzone w Bułgarii i na Ukrainie (Dmytro napisał i wydał cztery monografie o bułgarskiej sztuce plastycznej i jej związkach z ukraińską), a za badania w dziedzinie ukraińskiego wariantu stylu baroku prezydium Narodowej Akademii Nauk Ukrainy przyznało mu prestiżową nagrodę akademicką im. Iwana Franki. A jednak w epoce radzieckiej Dmytrowi Własowyczowi jako naukowcowi–
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
