Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

NA PRZEKÓR WIATROM

Слово Просвіти, №41 за 2008 рік

Zdjęcie O. Szepniwskiego. Ludowy deputowany Ukrainy Pawło Mowczan wita jubilata Ołeksandra Drobachę z okazji pięknego jubileuszu. Nigdy się nie zginał, zawsze mówił prawdę. Nawet spotykając się z Pawłem Tyczyną, nie wytrzymał: „Pawle Hryhorowyczu, a jakże to Wy i… „Partia prowadzi”? Ten tylko rozpaczliwie odrzekł: — E-e-e, chłopcy!”. W imieniu pisarzy dyplom jubilatowi wręczyła sekretarz NSPU Anna Bahriana. Życzyła mu krzepkiego kozackiego zdrowia, by zawsze był w otoczeniu przyjaciół i dodawał optymizmu młodym. Pomimo 70 lat, Ołeksandr Drobacha jest szczupły, żwawy, przystojny, pełen natchnienia i energii, zarażał salę optymizmem. Droga twórcza pisarza rozpoczęła się w latach 60. Był uczestnikiem znanego wyszhorodzkiego procesu politycznego, wraz z 25 patriotami występował jako świadek. Jak opowiada Ołeksandr, wtedy pracował w Kijowskiej Elektrowni Wodnej, gdzie poznał Wiaczesława Czornowoła, wraz z towarzyszami był uczestnikiem narodowego ruchu oporu. „Na Ukrainie poeta to przede wszystkim obywatel. Bardzo pięknie jest być poetą, jeśli być tylko poetą. W 1958 roku sekretarz partyjny odrzucił mój pierwszy wiersz, w którym polityki nie było. Miłość do Ukrainy, języka ojczystego — już tylko to budziło podejrzenia w tamtych czasach. Antysowietyzmu szukano we wszystkim. Mój wers „Pijcie, pijcie pracę, ten świeży ozon” działacz partyjny zinterpretował po swojemu. Mówił robotnikom: „Poeta Drobacha wysławia was jako pijaków”. „Ołeksandrze, wszyscy my jesteśmy ptaszkami już naznaczonymi” — powiedział mi wtedy starszy towarzysz. Poezja polityczna i liryka — wszystko się pomieszało. Od liryki zaczęła się polityka. Po tym, jak me-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn