Strona · s. 1strona oryginału ↗
Dmytro Pawłyczko: Język — jaki jest? Strategia polityki humanitarnej?
Слово Просвіти, №41 за 2010 рік
W Sofijskim soborze modli się Oranta,
Krew w gwiazdach widać — idzie straszna doba.
Znów rosyjski język w mowę okupanta
Zamienia służba władnego raba.
Znów zakon szykują kupieni posłowie,
Carskimi pisarzami pisany stokrotnie,
Aby zamilkły dzwony Chmiela i Mazepy,
Aby język rozciął sam sobie naród.
Zdobyliśmy wolność i oddaliśmy chochołowi.
A gdzie nasz język, zdjęty z krzyża?
Idzie na krzyż pod gwizdy i szyderstwa sowka,
Pęta z jedwabiu, na strupie — usta.
Modli się Oranta, stanąwszy na kolanach,
Będziemy powtarzać, stojąc dookoła:
Język — to wolność, język — to Ukraina,
Język — to państwo, to nieśmiertelności duch!
Usłyszcie nas, narody, waszymi językami
Hodowane, natchnione i na wieki żywe,
Chcemy rozmawiać nie jak martwi mimowie
Z wami w Nowym Jorku, w Rzymie czy w Moskwie.
Nie, nie jesteśmy dwujęzycznymi
ludźmi półgłówkami,
Jesteśmy z tego świata, znamy setki języków.
Ale nasz język, dany nam na zawsze,
To ziemia, gdzie krew przodków nie milknie.
Umrzemy za niego na majdanie Lwowa,
Na Połtawskim polu, jak bywało niejednokrotnie.
Umrzemy i powstaniemy, wezwie nas język,
Który nigdy nie umrze, jak rozkazał Taras!
8 października 2010 roku
Zdjęcie Ołesia Dmytrenki
3,4,5
UPA BYŁA ARMIĄ NARODOWĄ
GŁÓWNA RADA „PROŚWITY” POSTANOWIŁA
GRAFIKA KSIĄŻKOWA XX WIEKU
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
