Strona · s. 4strona oryginału ↗
6 października 2010 roku w Radzie Najwyższej odbyły się przesłuchania parlamentarne „Strategia polityki humanitarnej współczesnej Ukrainy”. Przedstawiamy wystąpienia uczestników przesłuchań.
Слово Просвіти, №41 за 2010 рік
Na zakończenie chcę przypomnieć wam o „strategii pająka”, który, podobnie jak osa piaskowa, upolowawszy wielkiego konika polnego, powoli oplatając go pajęczyną, paraliżuje jego ruchy, zmieniając ofiarę w żywą masę konserwową, aby później w ciele złapanej istoty złożyć swoje larwy… Rosyjski język państwowy płodzi na Ukrainie nie Korolenków, nie Wołoszynów, nie Tarkowskich, nie Czyczibabinów, a złowieszcze kreatury typu Care, patriarchów-partyjniaków, którzy pragną rozszerzyć „Ruski mir” od Uralu do Renu, nie uświadamiając sobie tego, że Wielkie Chiny już składają swoje larwy, zgodnie ze strategią pająka, w słabo chronione ciało „Ruskiego miru”. Państwo, jak powiedziała wielka Ukrainka Lina Kostenko, to system, który chroni sam siebie. I jeśli jesteśmy państwem, a więc systemem, to dlaczego pozwalamy go rozwalać? Dość! Nadszedł najwyższy czas zwrócić Ukraińcom ich historię, język, kulturę. Przecież wszystko to wiekami niszczyło imperium jako decydujące czynniki ich tożsamości narodowej. Oto dlaczego niezbędna jest rzeczywista strategia rozwoju (a nie niszczenia) sfery humanitarnej Ukrainy. narodowi szczęśliwe, stabilne, ekonomicznie urządzone życie, a tymczasem chwyta się kwestii językowej, jak szaleniec brzytwy. Czyżby Wiktor Fiodorowicz, prezydent Ukrainy, nie mógł pojąć, że nie rosyjski, a ukraiński język potrzebuje u nas codziennego rządowego, państwowego wsparcia, że jest on poniżony, upośledzony, wyparty z mediów, z wielu sfer życia, że nadanie językowi rosyjskiemu statusu drugiego państwowego to śmierć dla języka ukraińskiego i państwa. Zwolennicy drugiego języka państwowego próbują ożywić martwą gadaninę radzieckich ideologów o tym, że naród ukraiński z natury jest dwujęzyczny, ale przecież nie ma na świecie narodów dwujęzycznych — wszystkie narody są wielojęzyczne. Na świecie przeważająca większość państw ustanawia na swoich terytoriach jako podstawę życia organizmu państwowego jeden język jako czynnik jedności ludzi różnojęzycznych. I im więcej różnych narodów i języków żyje w kraju, tym bardziej troszczy się on o swój jedyny język, który jest gwarancją jego państwowego istnienia. Rosja, USA, Chiny, kraje Europy Zachodniej — to przykłady tego. A tam, gdzie działają dwa języki państwowe, jak na przykład w Kanadzie czy w Belgii, gdzie pod zagrożeniem znajduje się kanadyjska i belgijska państwowość przez wrogość między językiem angielskim a francuskim oraz między francuskim a flamandzkim. Ludzie, którzy próbują narzucić narodowi ukraińskiemu dwujęzyczność, to niepiśmienni politycy, rosyjscy szowiniści, którzy nienawidzą narodu ukraińskiego, jego języka i państwowości. Szanowni deputowani! Bywałem na Białorusi, gdzie działają niby dwa języki państwowe, nie słyszałem białoruskiego od wysokich urzędników, właściwie od nikogo, tylko od białoruskich pisarzy. Byłem w tym roku w Baszkortostanie, gdzie działają niby dwa języki państwowe. Języka baszkirskiego prawie nie słychać. A jeśli słychać, to z ukrytą nienawiścią do języka panującego. Dwa dni temu wróciłem z Naddniestrzańskiej Republiki Mołdawskiej. Byłem tam na świętowaniu jubileuszu Uniwersytetu Tyraspolskiego im. T. Szewczenki. Tam działają niby trzy języki państwowe — ukraiński, mołdawski i rosyjski. Nie słyszałem ze sceny uniwersyteckiego jubileuszu ani słowa po ukraińsku, ani słowa po mołdawsku. Co to jest? Czyżby język rosyjski był tak agresywny? Nie, język rosyjski jako substancja filologiczna jest taki sam, jak wszystkie języki, ale niektórzy nosiciele języka rosyjskiego (niekoniecznie Rosjanie, a u nas to przeważnie renegaci-chachły) są tak agresywni i tak pragną zbudować ze wszystkich narodów „ruski mir”, że trzeba się ich bać i walczyć przeciwko nim, jak przeciwko nowożytnym faszystom. Naród ukraiński uformował się przede wszystkim w walce o zachowanie swojego języka. Była to walka nie przeciwko językowi polskiemu czy rosyjskiemu, czy niemieckiemu, a przeciwko okupantom, którzy zmuszali nasz naród do stawania się ludnością polsko-, rosyjsko- lub niemieckojęzyczną z zaszczepieniem nienawiści do języka swoich przodków i rodziców. Język rosyjski nie tylko nie jest uciśniony, a do dziś jest dominujący na Ukrainie, nie potrzebuje ochrony. Jednakże ekipa prezydenta Janukowycza pragnie pokazać przyjaznej Rosji, że my, Ukraińcy, jesteśmy największymi rosyjskimi patriotami na świecie, że jesteśmy gotowi zrezygnować z ojczystego języka dla fałszywego braterstwa, za plecami którego stał car, sekretarz generalny z uśmiechem kata. Zaproponowana przez nową władzę „Ustawa o językach” to ciężka brzytwa, która będzie rozcinać Ukrainę i przy tym może zahaczyć samego golibrodę, bo jest bardzo ostra i bardzo wielka.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
