Strona · s. 4strona oryginału ↗
KTO PODAJE FORMUŁĘ OGÓLNOUKRAIŃSKICH WARTOŚCI?
Слово Просвіти, №41 за 2010 рік
Serhij TRYMBACH, przewodniczący Narodowego Związku Kinematografistów
Po raz kolejny trzeba stwierdzić: nie da się mówić o żadnej strategii rozwoju humanitarnego w odniesieniu do kinematografii, a w ogóle do sfery mediów, na poziomie państwowym. Takiej strategii nie ma. Brakuje jej od ostatnich 18 lat. Jeśli już, to istnieje ona jedynie w planie destrukcyjnym. Branżę kinematograficzną zniszczono, zerwano powiązania między sferą produkcji, dystrybucji i konsumpcji. W połowie minionego dziesięciolecia zarysował się pewien postęp: budowano nowe kina i odnawiano stare, zwiększyła się liczba wyprodukowanych filmów. Tak zwany kryzys położył temu kres. Niestety, składnik humanitarny jest najbardziej niezauważalny w polityce naszego państwa — za wszystkich prezydentów i rządów. Jest to, gdy weźmiemy pod uwagę kontekst europejski i ogólnoświatowy, oczywisty nonsens. Jakość ludzkiego życia określa się nie tylko ilością skonsumowanej żywności i kupionych samochodów. U nas jednak ostatnie stało się aksjomatem — prestiż człowieka, o czym telewizja nie przestaje nam przypominać, zależy od ilości świecidełek na nim i od ceny jego butów. Stąd nie dziwi, że oblicze chama, jego kodeks moralny budowniczego kapitalizmu, stały się wizytówką znacznej liczby programów telewizyjnych i filmów fabularnych. To jest kanon, który wręcz się narzuca — tak to wygląda. Na Zachodzie od dawna utrwaliło się przekonanie: podstawą gospodarki musi być wiedza i kultura. Ten, kto rozmawia z ukraińskimi uczniami i studentami, wie: z wiedzą u nas jest katastrofa. Jeszcze większa — z kulturą. Co zamierza robić państwo? A oto co. Z Ławry Kijowsko-Peczerskiej chcą wyprowadzić nasze najlepsze muzea, w tym Państwowe Muzeum Sztuki Teatralnej, Muzycznej i Filmowej.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
