Strona · s. 15strona oryginału ↗
Fotokonkurs „Wiki kocha zabytki” zbliża się do końca
Слово Просвіти, №41 за 2012 рік
Jewhen BUKET. Celem konkursu „Wiki kocha zabytki” jest zgromadzenie fotografii wszystkich zabytków dziedzictwa kulturowego świata i umieszczenie tych zdjęć w Wikipedii — wolnej encyklopedii, którą codziennie przeglądają miliony użytkowników z całego świata. Konkurs trwał od 1 do 30 września. W tym czasie fotografowie i miłośnicy fotografii z różnych krajów przesyłali swoje zdjęcia do Wikimedia Commons. Do końca października w każdym kraju wybrane zostaną najlepsze fotografie, które zostaną przedstawione pod ocenę międzynarodowego jury, a do 18 listopada ogłoszony zostanie najlepszy fotograf świata. Inicjatywa przeprowadzenia konkursu „Wiki Loves Monuments” należy do niderlandzkich wikipedystów, którzy w 2010 roku zaproponowali sfotografowanie 50 tysięcy zabytków Niderlandów. We wrześniu, kiedy obchodzone są dni europejskiego dziedzictwa, do Wikimedia Commons załadowano ponad 12 tysięcy fotografii niderlandzkich zabytków, z których najlepszą uznano fotografię fasady domu przy ulicy Vijzelstraat 31 w Amsterdamie, wykonaną przez uczestnika o nicku Rudolphous. Został on uznany również za najaktywniejszego uczestnika — specjalnie na potrzeby konkursu sfotografował 1371 obiektów. W następnym roku inicjatywę Niderlandczyków podchwyciło 18 krajów, wśród których znaleźli się nasi sąsiedzi: Polska, Rosja i Rumunia. Wówczas w konkursie wzięło udział ponad 5000 uczestników, którzy załadowali 168 tysięcy fotografii. Konkurs odbywał się w dwóch turach — krajowej i międzynarodowej. Do tury międzynarodowej wybrano 169 fotografii zabytków, a za najlepszą uznano fotografię klasztoru Chiajna w okolicach Bukaresztu. Tysiące konkursowych fotografii zostały umieszczone na stronach Wikipedii w artykułach o miejscowościach i odpowiednich zabytkach. W 2012 roku zasięg konkursu objął 4 kontynenty. W bazie danych konkursu zgromadzono ponad 800 tysięcy zabytków, które są proponowane uczestnikom konkursu. W celu uzyskania wykazu zabytków dziedzictwa kulturowego „Wikimedia Ukraina” zwróciła się do Ministerstwa Kultury Ukrainy, a także do obwodowych zarządów kultury. Organizatorzy konkursu zebrali elektroniczną bazę ponad 40 tysięcy zabytków ze wszystkich zakątków Ukrainy. Jednak, jak się okazało, Ukraina nie posiada ogólnego wykazu zabytków. Podejrzewam, że listy zebrane przez ukraińskich wikipedystów są pierwszym usystematyzowanym rejestrem ukraińskich zabytków czasów niepodległości. Przecież tylko u nas zabytki historii i kultury, których liczba według nieoficjalnych danych przekracza 210 tysięcy, ignoruje przede wszystkim państwo, które jako pierwsze powinno się nimi opiekować. Uwagę na to zwrócił nawet minister ds. sytuacji nadzwyczajnych Ukrainy Wiktor Bałoha. „Mnie jako polityka, który urodził się na Zakarpaciu, niepokoi fakt, że zgodnie z listą, którą Ministerstwo Kultury Ukrainy przekazało na wniosek organizacji „Wikimedia Ukraina”, do Państwowego rejestru nieruchomych zabytków Ukrainy wpisano zaledwie jeden zabytek Zakarpacia — znak geodezyjny w miejscu położenia geograficznego centrum Europy, znajdujący się w rejonie rachowskim na Zakarpaciu. Dzisiaj, kiedy z Internetu korzystają dziesiątki milionów Ukraińców, na oficjalnej stronie internetowej Ministerstwa Kultury Ukrainy, w dziale „Państwowy rejestr nieruchomych zabytków Ukrainy” widnieje napis: „Szanowni odwiedzający stronę! Ta rubryka jest w fazie opracowywania. Przepraszamy za tymczasowe niedogodności! Śledźcie dalsze zmiany na stronie 31 lipca 2012”. Wstyd, którego po prostu trudno opisać” — oburzył się Bałoha na swojej stronie w portalu społecznościowym Facebook. Zrozumiałe jest, dlaczego lejtmotywem ukraińskiej części ogólnoeuropejskiej inicjatywy, która połączyła profesjonalnych fotografów i amatorów z wielu zakątków kraju, stała się teza pozostawiona w komentarzu pod jedną z publikacji na oficjalnej stronie konkursu wlm.org.ua: „Ocalmy nasze zabytki chociaż na zdjęciach, póki nie zostaną ostatecznie zniszczone”. Gorzko… Ale takie, niestety, są nasze realia. W pogoni za osobistymi ambicjami ci, którzy powinni rozwiązywać sprawy państwowe, zapominają o najważniejszym — pamięci narodowej — fundamencie każdego państwa. Kwestię ewidencji ukraińskich zabytków omówią uczestnicy okrągłego stołu, który odbędzie się po zakończeniu konkursu przy wsparciu Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. Nawiasem mówiąc, „Proświta” jest oficjalnym partnerem konkursu, a fotoreporter tygodnika „Słowo Proświty” — Ołeksandr Łytwynenko — wchodzi w skład jego jury. Miło, że w konkursie reprezentowane są praktycznie wszystkie regiony Ukrainy od Zakarpacia po Słobożanszczyznę, na fotografiach można zobaczyć zarówno duże, jak i małe miasta, dawne zabytki archeologiczne oraz zabytki najnowszej historii. W 2012 roku „Wiki kocha zabytki” ma wszelkie szanse trafić do Księgi rekordów Guinnessa jako konkurs, który zebrał największą liczbę fotografii. Do niedawna rekord ilościowy należał do japońskiego konkursu, który odbywał się od 1 października 2008 do 30 stycznia 2009 roku i zebrał 126 521 fotografii od 40 784 uczestników. A tegoroczny konkurs „Wiki Loves Monuments” zebrał 363 898 zdjęć. Co ciekawe, 100-tysięcznym zdjęciem przesłanym na konkurs była fotografia z Kijowa, a 300-tysięcznym — z Charkowa. Organizator ukraińskiej części konkursu, organizacja społeczna „Wikimedia Ukraina”, obecnie sprawdza, czy „Wiki kocha zabytki” nie jest największym fotokonkursem w historii naszego państwa, aby otrzymać nominację od Księgi rekordów Ukrainy. „Słowo Proświty” z niecierpliwością będzie czekać na ogłoszenie wyników konkursu i zapozna czytelników ze zwycięzcami oraz ich pracami. Prawdziwą niespodzianką dla organizatorów (organizacji społecznej „Wikimedia Ukraina”) stał się ogromny rezonans międzynarodowego fotokonkursu „Wiki kocha zabytki” na Ukrainie. Liczba załadowanych do udziału w konkursie zdjęć ukraińskich zabytków przekroczyła 33 tysiące! Ukraina zajęła trzecie miejsce wśród 36 krajów-uczestników, zostawiając daleko w tyle Rosję i inne kraje WNP, kraj-założyciela konkursu — Niderlandy, a nawet USA, Francję i Niemcy, które dysponują znacznymi zasobami finansowymi na jego organizację i przeprowadzenie.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
