Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

„Trzecia wojna światowa Pawła Hłuszanyci”

Слово Просвіти, №41 за 2018 рік

Każdy naród ma swoich wielkoludów, pochodnie, proroków, którzy uosabiają jego historię, którym pisane było stać się bohaterami lub pieśniarzami tej czy innej epoki. Porażki i zwycięstwa, smutek i radość, osiągnięcia i straty — to składowe przeszłości, wielkiej i tragicznej. Ale, wraz z ikonicznymi postaciami, każdy człowiek, niechby nie tak wspaniale i na taką skalę, bez pustej pompy, jest odbiciem losu swojego narodu. Każdy. Przez wiek pokornie niesie swój Krzyż. Sieje. Wznosi. Kuje skałę. Tworzy. Czy, jak Paweł Hłuszanycia, bije w dzwon, aby nie zapomniano o tamtej strasznej dobie ukraińskiego życia — Hołodomorze. A także — o porażce ruchu narodowowyzwoleńczego, kolektywizacji, masowych represjach, wojnie przeciwko hitlerowskim najeźdźcom, niszczeniu świadomości narodowej Ukraińców. Wszystko to, jako świadek i bezpośredni uczestnik wydarzeń, autor przelał na papier w swojej książce „Trzecia wojna światowa Pawła Hłuszanyci”. Grzegorz ŻYBAK O, Panie, przebacz w imię Syna, Za to, że zawsze w obcym kraju Modlitwę najgodniejszą swoją Zaczynam słowem — Ukraina. Jeśli już to taki wielki grzech — Niech mnie jednego ukarzesz za wszystkich! Michajło Sytnyk Wierny syn Ukrainy, patriota, nieprzejednany bojownik z komunistyczną ideologią i zbrodniami Moskwy spowiada się przed własnym sumieniem i czytelnikami, niosąc i rozdając im mąkę, wziętą w dziwnym śnie od Bożego Syna. Pan jeszcze żadnemu człowiekowi nie dał większego ciężaru, niż jest w stanie podnieść, ponieść. Przekonał się, że „te dwa worki mąki” są w jego zasięgu i że trzeba wyłazić z tego okopu w stronę Zachodu także Pawłowi Hłuszanyci. Już za chwilę został ciężko ranny. Potem była niewola. Nieludzkie cierpienia i krew. Lecz zginąć wtedy nie mógł. Wszystko go ominęło, bo miał wielką misję, pobłogosławioną przez Boga — zanieść ludziom Prawdę. I robił to do swoich ostatnich dni, i „wychodził wszędzie świadczyć tylko z Bogiem”. Komunistyczną karę wraz ze swoimi rodzicami Paweł Hłuszanycia niósł od 1921 roku. Podkreślał, że morzenie głodem narodu ukraińskiego, to straszne ludobójstwo w historii ludzkości, rozpoczęło się jeszcze pod koniec lat 20. ubiegłego wieku. Wina systemu, który najpierw zniszczył ukraińską strukturę wsi, jej elitę, a następnie, w latach 1932—1933, doprowadził do śmierci głodowej miliony Ukraińców. Za przykład podawał swoją rodzinną Nowosielicę na Żytomierszczyźnie. W szczególności w książce „Wojna bez strzałów”. Spośród 360 gospodarstw 28 zostało wyodrębnionych z piętnem „kułaków”. „Ci ludzie byli skazani na zwierzęcą, głodną, zimną i krwawą rozprawę gdzieś w dalekich Syberiach”. Logicznie rozumował, że jeśli w ukraińskiej rodzinie było czworo ludzi, to tylko z jego wsi ponad setka została niewinnie skazana na ciężkie tortury. A takich wsi na Ukrainie było wtedy około 30 tysięcy! Ale jeszcze przed tymi wspomnieniami były ciężkie cierpienia. I choćby jak ciernista i ciężka była droga Pawła Hłuszanyci, na niej zawsze spotykał dobrych ludzi. Pomagali. Bronili. Ratowali. Bo gotów był przyjąć karę za wszystkich. Bo nigdy nie ważył własnym sumieniem i Ukrainą. Bo pragnął zanieść światu prawdę o tragedii narodu ukraińskiego — hołodomorach, represjach i morderstwach. Fundator „Białej księgi o czarnych sprawach Kremla”, jednej z pierwszych, w której mowa była o masowym morzeniu głodem, które uczyniła Moskwa przeciwko narodowi ukraińskiemu. On pierwszy świadczył przed komisją ONZ o Hołodomorze. Założył czasopismo „Ukraiński Prometeusz”, w którym publikowano liczne fakty zbrodni i ludobójstwa na Ukrainie. Pomagał czasopismu „Nasz wiek”. Stał się jednym z organizatorów Związku Ukraińców Ofiar Rosyjskiego Komunistycznego Terroru. Z jego pomocą ujrzała światło dzienne książka Semena Pidhajnego „Ukraińska inteligencja na Sołowkach”. Wydawałoby się, przeciętny Ukrainiec, których za oceanem są tysiące, mało interesuje wroga. Ale właśnie jego, przez lata, Kreml próbował wywabić lub zorganizować jego wydanie. Do rządu Kanady złożono fałszywe dokumenty, że Hłuszanycia był niemieckim kolaborantem. W związku z tym należy go natychmiast zwrócić na „Rodzinę”. Wyrafinowana podłość Moskwy jest znana. Szantażowali nawet córką, którą wyrwali z rąk matki do domu dziecka, aby wychować w nienawiści do ojca. Jego książka to przestroga, że nie zdobyliśmy jeszcze tej Ukrainy, o którą walczyli i za którą oddali życie patrioci. Obecnie mamy aneksję Krymu, inwazję Moskwy na Donbas. Na innych granicach państwa także nie są rzadkością wyzwania „dobrych” sąsiadów. A i w kraju mamy mnóstwo obcych, przebierańców, zdrajców, potomków najeźdźców, gotowych ukrzyżować ją ponownie! Paweł Hłuszanycia jest już w lepszym świecie. Pan powołał go kilka lat temu. Przeżył długi wiek. Wraz z setkami tysięcy bojowników o Suwerenne Soborne Państwo Ukraińskie teraz „patrzy uważnie z Niebios”. Ale nawet stamtąd bije w dzwon, w kowadło i w szynę, abyśmy nie spali. Abyśmy rozpoczynali swoją codzienną modlitwę słowem „Ukraina!”, przejmowali się Nią i żyli dla Niej.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn