Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

Od baroku do współczesności

Слово Просвіти, №41 за 2018 рік

Wiktoria TOKARENKO Natalia ERŻYKIEWSKA Dom Muzyki Organowej i Kameralnej w Białej Cerkwi dzięki wspaniałej akustyce sali oraz brzmieniu 40-głosowych organów, zainstalowanych w 1990 roku przez znaną czeską firmę „Rieger-Kloss”, dawno zyskał status jednej z najlepszych sal koncertowych Ukrainy. Mieści się on w budynku zabytku architektury XIX w. — kościele św. Jana Chrzciciela na Górze Zamkowej, w centralnej części miasta. Miłośnikom muzyki klasycznej i współczesnej dobrze znane jest nazwisko zasłużonej artystki Ukrainy Tatiany Orłowej — solistki-organistki i autorki ciekawych projektów artystycznych. Nie mniej znane w naszym kraju jest nazwisko i imię organmistrza Oleha Dyptana, który obsługuje te unikatowe instrumenty klawiszowe nie tylko w Narodowym Akademickim Teatrze Opery i Baletu Ukrainy im. T. H. Szewczenki, ale także w Chmielnickim i Białej Cerkwi; często występuje on również jako asystent wykonawców. Przez długi okres pracy, dzięki ich talentowi, kreatywności i życzliwości, w Domu Muzyki Organowej i Kameralnej odbyło się wiele koncertów krajowych wykonawców muzycznych i zespołów artystycznych oraz reprezentantów krajów zagranicznych. Białocerkwianie zawsze poświęcają znaczną uwagę także młodszym kolegom, opiekując się ich twórczym rozwojem i dając możliwość prezentowania dorobku artystycznego. Tak oto, dzięki ich przychylnemu nastawieniu, na początku września w ramach programu świątecznego, zorganizowanego z okazji Dnia Miasta, odbyły się tutaj dwa koncerty organowe studentki III roku Krakowskiej Akademii Muzycznej Maryny Tokarenko (klasa prof. M. Semeniuk-Podrazy), które opatrzono wymownym tytułem „Od baroku do współczesności”. Dziedzictwo artystyczne niemieckich i francuskich kompozytorów XVII—XX w. do dziś porusza nas kantatami duchownymi i świeckimi, improwizacjami klawiszowymi, utworami organowymi — preludiami, fugami i sonatami. Wykwintnie, z precyzją i temperamentem młoda utalentowana organistka zagrała „Canzonę (II)” Johanna Jakoba Frobergera, „Preludium” Dietricha Buxtehudego, „Trio Sonatę nr 6 cz. 1” i „Chorał” Johanna Sebastiana Bacha, „Sonatę nr 4 op. 98 cz. I, II” Josepha Rheinbergera oraz „Fantazję Des-dur” Camille’a Saint-Saënsa. Prawdziwym wydarzeniem białocerkiewskich wieczorów koncertowych stała się premiera utworu współczesnego młodego włoskiego kompozytora Leonardo Rizzo „Fantazja na organy”, którą Maryna Tokarenko wykonała z niezwykłą wprawą, lekkością i natchnieniem. Tym bardziej, że autor, również student III roku Krakowskiej Akademii Muzycznej (klasa prof. W. Widłaka), tego złożonego polifonicznego tekstu, wyróżniającego się różnorodnością i głębią treści obrazowej, był osobiście obecny na premierze! W białocerkiewskich jesiennych koncertach brał również udział flecista Mychajło Kułykowśkyj — uczeń Kijowskiej Szkoły Muzycznej nr 10, wielokrotny laureat ogólnoukraińskich konkursów muzycznych. W wykonaniu młodego utalentowanego flecisty zabrzmiały utwory „Largo” Francesco Marii Veraciniego, włoskiego skrzypka i kompozytora XVIII w., oraz „Walc” z „Suity antycznej” współczesnego angielskiego autora — maestro Johna Milforda Ruttera. Równie podniosły i jednocześnie świąteczny nastrój programowi koncertu nadawały występy prowadzącej Tatiany Hnatiuk — studentki III roku Narodowej Akademii Muzycznej im. P. Czajkowskiego (kurs prof. W. A. Łukaszowa). Słuchacze bardzo ciepło przyjęli występy młodych utalentowanych wykonawców M. Tokarenko i M. Kułykowśkiego, wysoko ocenili możliwości włoskiego kompozytora Leonardo Rizzo. artystą, jednym z najlepszych francuskich akwarelistów. Jego prace, utrzymane w stylu postimpresjonistycznym, wzbogaciły sztukę Ukrainy i świata setkami akwarelowych pejzaży Francji, Włoch, Austrii, Szwajcarii, USA. W dorobku artystycznym Mykoły Kryczewśkiego znajdują się dzieła malowane olejem, gwaszem, temperą, a także grafika, jednak to właśnie akwarela stała się jego ulubioną techniką, a nabrzeże Sekwany — zwykłym miejscem do szkiców. Akwarelowe dzieła artysty cechuje subtelna liryczna nastrojowość. Każdy szkic to nie tylko przedstawienie krajobrazu czy panoramy miejskiej danej pory roku, ale także wyrażenie stanu przyrody w połączeniu z autorskim postrzeganiem świata. Wszystkie akwarele łączy rozjaśniona paleta barw, miękkość i poetyckość, lekkość i swoboda, poczucie przejrzystości wody i powietrzności przestrzeni. Taką doskonałą biegłość autor nieustannie wirtuozowsko wcielał w niepowtarzalne obrazy malarskie. Mykoła Kryczewśkyj pozostawił wielkie dziedzictwo artystyczne, które stopniowo powraca na Ukrainę dzięki potomkom. Obecnie jego znaczącą część godnie zaprezentowało Opiszne. Jubileuszowa ekspozycja przedstawiła 51 dzieł artysty ze zbiorów Połtawskiego Muzeum Krajoznawczego im. Wasyla Kryczewśkiego, Sumskiego Muzeum Sztuki im. Nikanora Onackiego oraz Lebedyńskiego Miejskiego Muzeum Sztuki im. Borysa Rudniewa. Ekspozycję uzupełniły unikatowe materiały archiwalne — fotografie i listy Mykoły Kryczewśkiego z kolekcji Narodowego Muzeum-Rezerwatu Ukraińskiego Garncarstwa. w Kijowie. Podczas wznoszenia Soboru Michajłowskiego pracował w pracowni L. H. Tockiego nad kartonami do mozaik. Malował także ściany centralnej części soboru. Mykoła Som jest uczestnikiem wielu ogólnoukraińskich i międzynarodowych wystaw, członkiem Narodowego Związku Artystów Ukrainy oraz Narodowego Związku Dziennikarzy Ukrainy, honorowym nauczycielem szkoły w Trebuchowie. Nigdy nie zrywał więzi z rodzinną wsią. Jest to wyraźnie widoczne w jego dorobku twórczym. Wiele akwareli artysty poświęconych jest tematyce rodzinnych łąk, pastwisk, dróg. Jak na przykład w serii akwareli „Malownicza Ukraina”, gdzie liryczne tony przejrzystych akwarel odbijają się niczym subtelne nuty duszy artysty. Artysta w swojej twórczości często sięga do motywów historycznego Kijowa. Piękno formy Sofii Kijowskiej, migotanie jej złotych kopuł w promieniach słońca, uchwycone okiem artysty i przelane na papier, — to właśnie jest dedykacja mojego ojca dla sztuki. Od lewej do prawej: Mychajło Kułykowśkyj (flet), Leonardo Rizzo (kompozytor), Maryna Tokarenko (organy), Tatiana Hnatiuk (reżyser i prowadząca)

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn