Strona · s. 1strona oryginału ↗
OGÓLNOUKRAIŃSKI TYGODNIK KULTUROZNAWCZY 41 (1093), 8—14 października 2020 KOSTIANTYN SUSZKO Memoriał w Horosziwciach na Bukowinie — pamięć bohaterom wszystkich czasów
Слово Просвіти, №41 за 2020 рік
Switłana MASŁOWSKA, zastępczyni przewodniczącego Czerniowieckiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki Uwiecznienie pamięci narodowej… Czyż nie każdy mieszkaniec Horosziwiec odczuwa genetyczny ból, zrodzony z represji i wielkich głodów, strat bohaterów powstańczych zmagań w OUN, UPA, szacunku do uczestników współczesnej wojny rosyjsko-ukraińskiej. I oto wieloletnie marzenie mieszkańców Horosziwiec się spełniło! Nieprzypadkowo wydarzenie zbiegło się z 30. rocznicą otwarcia cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej (Czerniowiecko-Bukowińskiej eparchii Prawosławnego Kościoła Ukrainy) oraz w przeddzień Dnia Obrońcy Ukrainy. Obchody rozpoczęły się od świątecznej liturgii, której przewodniczył metropolita czerniowiecki i bukowiński PKU Danyło przy udziale duchownych cerkwi rejonu zastawniowskiego i sąsiednich rejonów obwodu. Po duchowym błogosławieństwie świąteczna procesja ruszyła do innego, niedawno zagospodarowanego, a obecnie wspaniale uporządkowanego miejsca, które mieszkańcy wsi wybrali nieprzypadkowo. Jest to jeden z najwyższych punktów Horosziwiec, do którego trzeba było zbudować nową drogę, a nawet most. W centrum placu, pod żółto-niebieskim płótnem, ledwo widniała ciekawa w formie granitowa budowla. Brzmi Hymn Ukrainy, prowadzący uroczystości Łarysa Hrumoza i Oksana Barna otwierają święto. Zaszczytu zdjęcia płótna dostąpili uczestnik II wojny światowej, człowiek, który przeżył Wielki Głód, Manolij Hudzyk, metropolita czerniowiecki Danyło, przewodniczący Jurkowieckiej Zjednoczonej Wspólnoty Terytorialnej Witalij Shafer, żołnierz ATO/OOS Serhij Kostaszczuk, mecenas, jeden z inicjatorów budowy pomnika Wołodymyr Bezruczak. I oto memoriał majestatycznie zajaśniał czerwienią granitu. Trzy części znaku pamięci — z dedykacją dla ofiar wielkich głodów, represji politycznych i bohaterów wojen wyzwoleńczych. Mieszkańcy wsi, a wśród nich wielu młodych, przekonali się, że przeszłość nigdy nie popadnie w niepamięć, że wdzięczność potomnych jest gwarancją przyszłości. Żałobna panichida, poświęcenie memoriału, duchowy śpiew, kazanie metropolity o ludzkich cnotach oraz życzenia, aby znak pamięci inspirował każdego do wierności idei narodowej i budowniczym narodu ukraińskiego — utrzymywały wszystkich uczestników zgromadzenia w pokorze i smutku, ale także w dumie i nieprzejednaniu wobec naszych wrogów. Wieś Horosziwce, jak większość cierpiących wsi na Ukrainie, przeszła przez wszystkie kręgi represji i wielkich głodów… Prowadzący wymieniają ponad 40 nazwisk współmieszkańców, których zgładziła władza radziecka. Lecz to daleko nie wszyscy niewinnie zabici. Dlatego proszą mieszkańców wsi o zebranie nazwisk swoich bliskich, którzy zginęli w latach nieszczęść, aby stworzyć Księgę Pamięci wsi i w sobotę dmitrowską wszystkich upamiętnić. Zaprawdę, niech pamięć o wszystkich, którzy polegli za Ukrainę, jednoczy nas. Podkreślał to przewodniczący wspólnoty terytorialnej W. Shafer, który wspomniał wydarzenia kozaczyzny i wojen wyzwoleńczych UPA, Chołodnego Jaru i II wojny światowej, syberyjskich obozów koncentracyjnych oraz obecną wojnę na wschodzie Ukrainy, którą prowadzi rosyjski agresor i jego brudni najemnicy. Jednocześnie zapewnił, że naród ukraiński jest niezniszczalny, miłujący wolność, niezwyciężony siłą ducha, co udowadniają właśnie tacy zwykli mieszkańcy wsi, budując majestatyczne memoriały, oraz bojownicy, którzy obecnie bronią naszych granic. Pogratulował mieszkańcom Horosziwiec święta i życzył wszystkim dobra i zgody, dostatku — mieszkańcom, rozkwitu — wsi. Organizatorzy zgromadzenia nie pominęli głównych gości wydarzenia — uczestników działań bojowych wojny rosyjsko-ukraińskiej, zapraszając ich do memoriału, wymienili nazwiska wszystkich i podziękowali za to, że mamy obecnie możliwość obchodzić znaczące wydarzenia, żyć i pracować pod pokojowym niebem. W odpowiedzi żołnierz ATO/OOS Serhij Kostaszczuk pogratulował współmieszkańcom i podziękował za nowe osiągnięcie pamięci, zapewnił: jeśli będziemy wychowywać dzieci w duchu patriotycznym, w miłości do Ukrainy, do swojego kraju, języka, duchowości, kultury, zwyciężymy i u nas nigdy nie powtórzy się wojna, bo wrogowie będą bali się silnego narodu. O tym, że majestatyczny znak, który zbudowali mieszkańcy Horosziwiec, jest wielkim osiągnięciem wspólnoty wsi, której mieszkańcy są prawdziwymi proświcianami, mówiła zastępczyni przewodniczącego Czerniowieckiej Obwodowej „Proświty” Switłana Masłowska. Przecież każde skuteczne państwo może być zbudowane na fundamencie oświaty. Żadna technika, rewolucje gospodarcze, transformacje polityczne nic nie dadzą, tylko duchowo-narodowe inwestycje włożone w ludzi dają wszystko. Mieszkańcy Horosziwiec to udowodnili, bo są postępową wsią, która wywalczyła ukraińską cerkiew, a obecnie ma majestatyczny memoriał — przypomnienie każdemu: tylko w walce rodzi się wolność i niepodległość. Dawna pieśń z lat 30. ubiegłego wieku w wykonaniu tria mężczyzn, złożenie przez uczniów starszych klas kwiatów i zniczy pod memoriałem, przejmujący melodyjny akompaniament całego wydarzenia — po raz kolejny przywracały nas do tych wydarzeń, które są niezapomniane, do tych ludzi, którym musimy pokłonić się za ich poświęcenie… O tym na zakończenie zgromadzenia mówił dyrektor Horosziwieckiego Zespołu Szkół Ogólnokształcących Illa Fusztej. Szczerze dziękował inicjatorom budowy znaku, mecenasom, inspiratorom ideowym: rodzinom Serhija i Wołodymyra Bezruczaków, Illi Tomiuka, Witalijowi Shaferowi, Wiktorowi Łuciakowi, Jarosławowi Kyrylukowi, Illi Kostaszczukowi, Jarosławie Zapoticznej i wielu innym, a zwłaszcza mieszkańcom wsi, którzy byli bardzo aktywni zarówno w zbieraniu funduszy, jak i w pracach budowlanych, wsparciu materialnym i moralnym. WIACZESŁAW HUK WIRA
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
