Strona · s. 15strona oryginału ↗
Trzy stuletnie jubileusze
Слово Просвіти, №41 за 2020 рік
Eduard OWCHARENKO. Rok 2020 to rok stulecia trzech utalentowanych artystów – Ołeksandra Burlina, Pawła Mirosznyczenki oraz Iwana Tiuchy. Trzy drogi, trzy losy, trzy odwagi, trzy talenty… Wszyscy oni byli uczestnikami II wojny światowej, dążyli do swojego celu mimo wszystkich trudności okresu powojennego, pokonywali liczne przeszkody, aby zajmować się tym, czego pragnęła dusza, co pomogłoby zapomnieć o koszmarze wojny i żyć, inspirując się pięknem, darując otoczeniu swoją artystyczną wizję świata. Właśnie jubileuszom tych twórców poświęcona jest ekspozycja wystawy „Przystanek – Stulecie”. – Przez wiele lat zebraliśmy dużą kolekcję – opowiada historyk sztuki Muzeum Sztuki Współczesnej Ukrainy Iryna Aleksiejewa. – Staramy się przynajmniej częściowo przedstawić ją w naszych różnorodnych projektach. Jednym z nich są „Więzi rodzinne – wartości rodzinne”. Pragniemy, aby ludzie pamiętali nazwiska naszych artystów. Nowy projekt nazwaliśmy „Przystanek – Stulecie”. Jeden z artystów w tym projekcie reprezentuje Zakarpacie, drugi – Krym, a trzeci – Kijów. Ich prace dają możliwość zobaczenia charakterystycznych cech tej czy innej szkoły, poczucia wpływu miejscowości, w której żyli artyści, na ich twórczość. Ołeksandr Burlin (1920-1994) po zakończeniu wojny zrządzeniem losu znalazł się w Użhorodzie. Właśnie na Zakarpaciu udało mu się zrealizować swoje młodzieńcze marzenie – zostać artystą. Uczył się u wybitnych mistrzów – Josypa Bokszaia, Adalberta Erdelyiego, Hawryła Hluki. Pracował jako artysta gazety „Radianśke Zakarpattia”, a później w warsztatach produkcyjnych Zakarpackiego oddziału funduszu artystycznego USRR. Brał udział w wystawach obwodowych, republikańskich i zagranicznych, miał wystawy indywidualne w Użhorodzie. Artysta zakochał się w ziemi, na której przyszło mu żyć i tworzyć, malował swoje pejzaże szczerze i impulsywnie. Ołeksandr był niezwykle utalentowanym człowiekiem. Nie tylko malował, ale także pisał wiersze. Na wystawie eksponowane są prace z różnych lat, co pozwala lepiej prześledzić jego drogę artystyczną. Jeśli obraz „Przyszli mistrzowie” został stworzony w 1966 roku, to „Deszcz pod wieczór” – prawie 20 lat później. W tym czasie nieco zmieniła się maniera pisania. Z biegiem czasu malował coraz więcej pejzaży. Na jego twórczość znaczny wpływ miały legendy i podania tego regionu. Pawło Mirosznyczenko (1920-2000) pochodzi z Ługańszczyzny. Od dziecka lubił malować i marzył o wstąpieniu do instytutu artystycznego, ale życie wprowadziło swoje korekty. Najpierw była służba w wojsku, potem – wojna. Jego Muzeum Sztuki Współczesnej Ukrainy rozpoczęło swój nowy sezon muzealny prezentacją wystawy z własnej kolekcji – „Przystanek – Stulecie”.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
