Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

Mieszkańcy Ługańska uczcili pamięć Narodowego Profesora

Слово Просвіти, №42 за 2012 рік

ROK ANATOLIJA POHRIBNEGO W dniu piątej rocznicy odejścia do lepszego świata wybitnego ukraińskiego uczonego-językoznawcy, profesora, publicysty, działacza społeczno-politycznego i państwowego, zastępcy przewodniczącego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki Anatolija Pohribnego, ługańscy proświcianie zebrali się w pomieszczeniu Ukraińsko-Kanadyjskiego Centrum „Odrodzenie”, aby uczcić wielkiego Ukraińca, który wielokrotnie odwiedzał Ługańszczyznę, gdzie mieszka jego rodzona siostra. Wieczór pamięci prowadził przewodniczący Ługańskiego Zjednoczenia Obwodowego „Proświty” Wołodymyr Semystiaha. Nawiasem mówiąc, rok 2012 Centralny i Ługański Obwodowy Zarząd „Proświty” ogłosił Rokiem Anatolija Pohribnego. W sali liczne portrety Anatolija Hryhorowycza. Wystawę jego książek, dobrze znanych świadomym XIII MIĘDZYNARODOWY KONKURS JĘZYKA UKRAIŃSKIEGO IM. PETRA JACYKA — Wołodymyrze Antonowyczu, XIII konkurs rozpoczyna się w bodaj najtrudniejszych warunkach niż wszystkie poprzednie — uchwalenie haniebnej ustawy językowej, społeczeństwo zajęte wyborami, kryzys gospodarczy… Jednym słowem, trzynaście to liczba nie najlepsza. Czy wierzy Pan w złe liczby i w to, że kolejny konkurs rozpocznie się w terminie i odbędzie się z sukcesem, tak jak wszystkie poprzednie? — Złe liczby nie istnieją. Istnieje zła organizacja i nieodpowiedzialne podejście do sprawy. A nasz konkurs był od samego początku zaplanowany tak solidnie i fachowo, że w wielkim rozrachunku nie mogły mu zaszkodzić ani różne sytuacje, ani kierownicy wszystkich szczebli. Czego w naszym konkursie tylko nie było: i wysokie nagrody za pierwsze miejsca w etapie krajowym nazywano niepedagogicznymi, i pieniądze mecenasów próbowano rozkradać, i projekt chciano upolitycznić… Konkurs mógł nawet zakończyć swoje istnienie — ponieważ minister Tabacznyk nie podpisał rozkazu o starcie kolejnego konkursu, ale wtedy opór oświatowców, a przede wszystkim organizatorów i uczestników, był tak odczuwalny, że trzeba było ustąpić: Ministerstwo wydało pismo. Obecnie mamy XIII turniej językowy i rozpocznie się on jak zawsze — 9 listopada, w Dniu Ukraińskiego Piśmiennictwa i Języka. Tego dnia miliony uczniów i studentów napiszą dyktando. Ktoś pod dyktando nauczyciela, a ktoś — pod dyktando o pracy Anatolija Hryhorowycza na stanowisku zastępcy ministra oświaty Ukrainy w pierwszych latach odrodzonej państwowości narodowej. Akcentował to, że Anatolij Pohribny wielokrotnie występował w sali Ukraińsko-Kanadyjskiego Centrum „Odrodzenie”. Szczególnie zapamiętało się społeczności proświciańskiej spotkanie z nim 26 marca 2002 roku, kiedy szanowanemu gościowi nawet nie wystarczyło książek, aby podarować wszystkim chętnym mieszkańcom Ługańska. Wśród obecnych na sali było wielu studentów (przyszłych dziennikarzy) bazowego proświciańskiego Ługańskiego Narodowego Uniwersytetu im. Tarasa Szewczenki. Dora Tymoszewska zwróciła uwagę na pedagogiczne aspekty działalności Anatolija Pohribnego — jego wieloletnie przewodniczenie w Ogólnoukraińskim Towarzystwie Pedagogicznym im. H. Waszczenki, pracę na niwie edukacji uniwersyteckiej i szkolnej. Pan Ołeksa podkreślił przebogaty dorobek literaturoznawczy Anatolija Hryhorowycza, jego gruntowne badania życia, twórczości literackiej i spuścizny pedagogicznej Borysa Hrinczenki. Dziewiątoklasistka Ługańskiego ukraińskojęzycznego Zespołu Edukacyjno-Wychowawczego nr 59 Oksana Neżywa przedstawiła referat o narodowoochronnej istocie twórczości publicystycznej i działalności społecznej Anatolija Pohribnego, podkreślając, że jego konsekwentna i szczera postawa patriotyczna jest drogowskazem dla nowego pokolenia rodaków. Aktywnymi uczestnikami wieczoru byli też inni uczniowie Ługańskiego ZEW nr 59 (jednej z trzech ukraińskojęzycznych szkół ogólnokształcących centrum obwodowego) na czele z ich nauczycielką, przewodniczącą Artemiwskiego w m. Ługańsku rejonowego zjednoczenia proświciańskiego Ołeną Iszczuk. Wrażeniami z artykułu publicystycznego „Gdybyśmy uczyli się tak, jak trzeba” podzieliła się studentka I roku Ługańskiego Kolegium Budownictwa, Ekonomii i Prawa Inna Demczenko. O stworzonym przez Anatolija Pohribnego w Ukraińskim Radiu Narodowym autorskim programie „Gdybyśmy uczyli się tak, jak trzeba” opowiedział członek Zarządu Ługańskiego ZO „Proświty” Jurij Kisełow. Pan Jurij podkreślił również jego niezwykłą ludzkość i prostotę w codziennych kontaktach — jakiekolwiek stanowiska zajmował Anatolij Pohribny, którego jeszcze za życia całkowicie zasłużenie nazywano Narodowym Profesorem, zawsze pozostawał sobą. Reportaż z akcji został wyemitowany w obwodowym radiu państwowym w niedzielnym programie „Czas ukraiński”. Nasi rodacy stale wspominają jasne imię Anatolija Pohribnego i jego czyny, starają się naśladować jego patriotyczne ideały, wcielać je w życie społeczne Ługańszczyzny. Biuro prasowe Ługańskiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta» im. Tarasa Szewczenki, fundusz nagród, duże sumy, i obecnie przelało środki na nagrody w XIII konkursie. Właśnie na takich darczyńcach, którzy kierują się wysokimi patriotycznymi imperatywami, opiera się nasz maraton, ponieważ państwo konkursu nie finansuje. Jedyną pomocą finansową jest 14 stypendiów prezydenckich dla zwycięzców zmagań językowych. Dobrze, że obwodowe kuratoria oświaty wzięły na siebie koszty przejazdu i wyżywienia dzieci. — Wokół konkursu zawsze jest duży aktyw społeczny. Czasami widzimy tam również deputowanych ludowych. Kogo z Pańskich współpracowników chciałby Pan wymienić? — Przewodniczącego Rady Nadzorczej konkursu, a zarazem przewodniczącego zarządu Narodowego Związku Pisarzy Wiktora Baranowa, jego zastępców — językoznawców Irynę Farion i Tarasa Marusyka, a także pisarza Serhija Grabara. W skład rady opiekuńczej konkursu wchodzą Świątobliwy Patriarcha Kijowski i całej Rusi-Ukrainy Filaret, akademicy Jarosław Jackiw, Wasyl Kremen i Mykoła Żulynski, przewodniczący Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta» Pawło Mowczan, laureatka Narodowej Nagrody im. T. Szewczenki Lubow Hołota oraz redaktor «Literackiej Ukrainy» Serhij Kozak. Wspierają nas w całej Ukrainie pedagodzy-patrioci, którzy pracują w projekcie jako wolontariusze, nie żądając za to ani tytułów, ani honorariów. Bez nich takie przedsięwzięcie byłoby po prostu nie do udźwignięcia. To ich wielkie zwycięstwo, ich wkład w budowę państwa. Rozmawiała Switłana KORONENKO

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn