Strona · s. 1strona oryginału ↗
GOWERLA: CZyNGISCHAN PRZECIW SWIATOSŁAWOWI CHORTYCJA: DYREKTOR NIE SŁUCHA MINISTRA
Слово Просвіти, №43 за 2007 рік
Andrij IŁŁIENKO
W nocy z 15 na 16 października 2007 roku grupa aktywistów „Euroazjatyckiego Związku Młodzieży” (EZM) dokonała aktu wandalizmu na górze Howerla, niszcząc (lub imitując zniszczenie — według danych SBU) państwowe symbole Ukrainy.
Wiadomość o tej zbrodni błyskawicznie rozeszła się po przestrzeni informacyjnej, a po pewnym czasie w Internecie pojawiło się „wystąpienie przewodniczącego ЄСМ Pawła Zarifułłina do narodu ukraińskiego”, w którym przypisał swojej organizacji odpowiedzialność za działania na Howerli i powiedział jeszcze bardzo wiele interesujących rzeczy, na przykład zadeklarował, że nie uznaje praw Ukrainy, ponieważ nie uważa jej za państwo suwerenne, a w perspektywie widzi Ukrainę podzieloną na Wschodnią i Zachodnią w wyniku wojny domowej. Państwowe symbole Ukrainy „lider” ЄСМ nazwał „haniebnymi symbolami kolaboracji” i bezczelnie „przyznał się”, że mimo zakazu wjazdu na terytorium Ukrainy wielokrotnie bezkarnie przekraczał rosyjsko-ukraińską granicę i będzie to robił w przyszłości. Kulminacją „wystąpienia” stało się otwarte wezwanie do niszczenia ukraińskiej państwowości poprzez przyłączanie się do ЄСМ, który na Ukrainie „przeszedł na nielegalny status”. To jest krótki opis wydarzeń. Następnie nastąpiła reakcja kierownictwa państwa oraz organów ścigania, które już ustaliły tożsamość przestępców (jeden z tych wyrodków okazał się obywatelem Ukrainy, dwaj pozostali — obywatelami Rosji). Ale spójrzmy na ten temat szerzej. Nie chce się po prostu rzucać w pustkę przekleństw i gróźb, machać pięściami po bójce. Zamiast tego chce się zajrzeć w głąb problemu, a wydarzenia na Howerli są właśnie okazją, by to zrobić. Zatem czym jest ten ЄСМ? „Eurazjatycki Związek Młodzieży” to rosyjska organizacja ekstremistyczna, która działa nie tylko na terytorium Rosji, ale także na przestrzeni dawnego ZSRR. Organizacja jest w pełni lojalna wobec obecnych władz rosyjskich, lecz nie jest to dziwne, ponieważ to właśnie rosyjskie służby specjalne mają bezpośredni związek z jej działalnością. Na terytorium innych państw (także Ukrainy) ЄСМ działa jako wroga agentura i ukierunkowany jest na działalność dywersyjną, antypaństwową. Co ciekawe, aktywiści ЄСМ są często członkami partii ukraińskich (z formy, lecz nie z treści), na przykład ПСПУ. Niedawno ЄСМ utrzymywał bardzo bliskie stosunki z Bractwem Korczyńskiego, ale ich drogi się rozeszły. Z drugiej strony nie należy przeceniać organizacyjnej siły ЄСМ na Ukrainie — jej nie ma. Są pojedynczy aktywiści, którzy tworzą pozory istnienia organizacji, a służby specjalne mogą działać pod ich przykrywką. Dlatego należy mówić nie tyle o samym ЄСМ (który, zasadniczo, jest jedynie parawanem), ile o polityce Kremla wobec Ukrainy, realizowanej m.in. także za pomocą podobnych marionetkowych struktur. Ideologia ЄСМ to tak zwany „neoeurazjatyzm”, którego twórcą jest „filozof”, jeden z założycieli NBP (Narodowobolszewickiej Partii), doradca prezydenta Putina Aleksander Dugin. „Neoeurazjatyzm” to syntetyczny kierunek ideowy, łączący idee prawicowe i lewicowe, a jego podstawą jest
Zdjęcie: Олександр Литвиненко
jego dążenie do odrodzenia i stałego poszerzania eurazjatyckiej imperium na czele z Moskwą. Dugin stworzył mieszankę, która całkowicie zadowala współczesne rosyjskie władze — w „neoeurazjatyzmie” ZSRR organicznie łączy się z Cesarstwem Rosyjskim, Lenin — z Piotrem I, Trocki — z Iwanem Groźnym, Stalin — z mnichem Filoteuszem, rosyjskie prawosławie — z ateizmem. Dziwne, dlaczego w słowie „neoeurazjatyzm” jest przedrostek „euro”? Chodzi raczej o zwykłe „azjatyzm”, szczególnie w kontekście projektów Dugina dotyczących etnicznej „przebudowy” Rosji, która ma polegać na mieszaniu Słowian z ludami tureckimi. A ekspansja Moskwy w Europę (w tym i na Ukrainę) jest ekspansją „azjatyzmu”. Tym bardziej że „neoeurazjaci” nie wstydzą się już otwarcie zapewniać, że są potomkami Czyngis-chana i Złotej Ordy. W koncepcji Dugina nie ma przejrzystości, ale nikt do niej nie dąży. Dla współczesnej Rosji potrzebna jest właśnie taka, całkowicie eklektyczna i elastyczna ideologia państwowa, w której głowną i jedyną niezmienną ideą byłaby idea eurazjatyckiej imperium. Dziś można twierdzić, że „neoeurazjatyzm” jest już oficjalną ideologią Moskwy, a Dugin ze swoim ESM artykułuje jej skrajny wariant. Zatem przeżywamy okres, w którym Rosja stara się odrodzić swoją dawną wielkość. Po czasach anarchii i, zasadniczo, wojny domowej lat 90. nadszedł czas stabilizacji i umocnienia. Przyjrzyjmy się temu imperialnemu projektowi, który obecnie proponuje Moskwa. W odróżnieniu od imperialnych projektów Piotra I i bolszewików, które tak czy inaczej miały zachodnią formę, współczesny „neoeurazjatycki” projekt całkowicie zrzucił kamuflaż „europejskości” i „słowiańskości”, odsłaniając istotę Moskwy: ordyńskość. Teorie Dugina nie budzą skojarzeń z „oświeconym imperium”, od nich czuć ugrofińskie bagno, coś mrocznego, azjatyckiego, niezrozumiałego dla nas. Piotr I starał się „uczesać” Moskowię, nadać jej cywilizowany wygląd. W tym celu przywłaszczył sobie ukraińską tradycję państwową i skusił tym ambitnym projektem ówczesną ukraińską elitę, która z głuchego bagna zrobiła wielkie imperium i kulturę. Ale ugrofińskie i tureckie „rogi” sterczały wszędzie, istota moskiewskości nieustannie wyłaziła spod słowiańskiej osłony. Bolszewicy przyjęli na sztandary idee zachodnich socjalistów, a rewolucja w Rosji przebiegała pod hasłami „unowocześnienia”. Lecz w rezultacie ZSRR stał się triumfem dominacji semitów i ugrofinów nad Słowianami, co omal nie zakończyło się całkowitym wyniszczeniem tych ostatnich. Nowe imperium Moskwa zamierza budować wyłącznie na własnych tradycjach. Chodzi o odrodzenie Złotej Ordy, bez żadnych „słowiańskich” mitów. Nawiasem mówiąc, symbol ESM, przedstawiony na ich flagach, „eurazjaci” tłumaczą jako „gwiazdę Czyngis-chana na ciemnym niebie Eurazji”. Oznacza to, że Moskwa odrzuca tę tradycję państwową, którą tymczasowo pożyczyli jej Ukraińcy. I właśnie czas nam przypomnieć o swoich dłużnikach.
Zakończenie na s. 2
WESELA, FESTIWALE, KONCERTY
SŁOWO BEZ GRANIC
10–11
„ORION” — KOLEJNY CUD?
Dobrowolne ofiary „Na Cerkiew Kobzarza”: MFB „Ukraińska Rodzina” Nr rachunku 26045200145101 w Podolskim oddziale AKB „Kijów”, MFO 320401, ZKPO 21709106
ŁĄCZNIE NA RACHUNKU CERKWI TARASOWEJ — 828 352 hrn 88 kop.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
