Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

SŁYSZAŁ JĘZYKI SERCEM

Слово Просвіти, №43 за 2007 рік

Alla Henerałowa, nauczycielka w specjalistycznej szkole nr 49 z pogłębionym nauczaniem języka francuskiego w Kijowie. W wieniec jasnej pamięci Mistrza słowa, Człowieka, który kochał życie i ludzi. Już trzy lata nie ma wśród nas jasnego, szczerego, mądrego Człowieka — Dmytra Hryhorowycza Biłousa. A tak bardzo chce się za każdym razem, gdy rozbrzmiewa dzwonek telefonu, usłyszeć: „Dobry wieczór”. Każda, nawet krótka rozmowa telefoniczna dodawała skrzydeł, a każde spotkanie napełniało energią. Wspomnienia… To właśnie nimi żyje człowiek, gdy w Wieczność odchodzi ktoś bliski jego sercu. W 2004 roku wraz z uczniami zaprosiliśmy pisarza na Święto Języka Ojczystego. Dmytro Hryhorowycz od razu się zgodził. Bardzo dobrze znał naszą 49. szkołę, zawsze na szczere zaproszenie do odwiedzin odpowiadał: „Obowiązkowo przyjdę” i przychodził w gości. Dmytro Hryhorowycz był w podniosłym nastroju, gdy weszliśmy do szkolnej auli, w której wkrótce miało rozpocząć się spotkanie. Uczniom jeszcze nie skończyła się lekcja i mieliśmy czas porozmawiać. Dmytro Hryhorowycz obejrzał scenę, podszedł bliżej do dużego plakatu — okładki książki „Dywo kałynowe” (Cud kalinowy). Był pod wrażeniem. Poeta swobodnie rozpoczął rozmowę z uczniami, którzy zadawali ciekawe pytania, otrzymując dowcipne, mądre odpowiedzi. Nadszedł czas, by udać się do auli. Tym razem był bardziej gościem-widzem niż opowiadaczem. Zazwyczaj, gdy występuje się samemu lub występują uczniowie, człowiek się denerwuje, ale przy Dmytro Hryhorowyczu było po domowemu przytulnie i spokojnie, te uczucia udzieliły się także dzieciom. Przeczytano wiele niezrównanych utworów D. H. Biłousa, poety-frontowca, poety-tłumacza. Dzieci w szczególny sposób patrzyły na Artystę, bo niektórzy po raz pierwszy widzieli poetę, laureata nagród im. T. Szewczenki, im. M. Rylskiego. Jednym z najbardziej ulubionych zbiorów Mistrza słowa jest „Ptaszyne hołosy” (Ptasie głosy). Często z niego cytował. Dmytro Hryhorowycz bardzo dobrze rozróżniał głosy ptaków. Artysta słyszał i rozumiał wszystkie języki sercem… Jego słowicze słowo stało się perłą ukraińskiego piśmiennictwa. Wszyscy zauważyliśmy chłonną, unikalną pamięć Dmytra Hryhorowycza. Pamiętał w najdrobniejszych szczegółach nasze poprzednie spotkanie jesienią 2002 roku, jak szliśmy ulicą Jarosławów Wał, o czym rozmawialiśmy… Po święcie zaproponowałam poecie podwiezienie samochodem do domu. Odmówił i poszliśmy ulicą Olesia Honczara do budynku, w którym mieszkał pisarz. Szliśmy, rozmawiając tym razem więcej o szkole, o święcie. Dmytrowi Hryhorowyczowi bardzo spodobała się piosenka do jego słów „Kto kocha, ten łatwo uczy”. Po drodze Artysta wspominał tę piosenkę niejednokrotnie… Poeta postanowił, że 24 kwietnia swoje 85. urodziny będzie świętował w naszej szkole… Trzymając kwiaty, jakby sam cały rozpromieniony jakimś niezwykłym, bajkowo-wiosennym blaskiem, Dmytro Hryhorowycz, żegnając się, powiedział: „Do widzenia”.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn