Strona · s. 5strona oryginału ↗
OŚWIADCZENIE Ługańskiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki
Слово Просвіти, №43 за 2011 рік
W ostatnim czasie na Ukrainie, zarówno na szczeblu ogólnopaństwowym, jak i regionalnym, uaktywniła się czarnosecinna działalność „piątej kolumny”. Jej celem jest zniszczenie ukraińskiej tożsamości narodowej oraz zepchnięcie narodu ukraińskiego i jego państwowości na margines historii. I nie są to wymysły „zuchwałych nacjonalistów”, jak bezwstydnie próbują nam udowodnić apologeci rządzącej pro-moskiewskiej siły parlamentarnej. Społeczeństwu dobrze wiadomo, skąd napływają wytyczne i finansowanie, gdzie znajduje się centrum działalności wywrotowej przeciwko naszemu państwu, gdzie snute są intrygi i układane wielotorowe, różnokierunkowe, przebiegłe kombinacje mające na celu zniszczenie wszystkiego, co ukraińskie. Oto dlaczego nie jest retorycznym pytanie do naszych państwowych przywódców: „Kim wy jesteście?”. Dlaczego zachowujecie się tak, jakbyście nabrali wody w usta, a do tego „oślepliście” i „ogłuchliście” wtedy, gdy północny sąsiad z brutalnymi wyzwiskami sprowadził nawet sam etnonim „Ukrainiec” do rangi kryminalnego przestępcy, ukraińskie zjednoczenia oraz kulturalno-oświatowe i duchowe centra ogłosił poza prawem, a ich liderów niszczy zarówno moralnie, jak i fizycznie. Kto z was jest gotowy ponieść odpowiedzialność za całkowite ignorowanie art. 10 i 11 Konstytucji Ukrainy, oficjalną wykładnię statusu języka państwowego przez Sąd Konstytucyjny Ukrainy, Deklarację o suwerenności państwowej Ukrainy, za bezbożne fałszowanie istoty i treści Europejskiej karty języków regionalnych lub mniejszościowych, ignorowanie i fałszowanie innych fundamentalnych dokumentów państwowych i międzynarodowych. Do tego należy dodać praktykę ciągłego ograniczania liczby godzin nauki języka państwowego i historii narodowej we wszystkich bez wyjątku typach placówek oświatowych, zamykanie szkół, klas i przedszkoli z ukraińskim językiem nauczania i wychowania. Coraz bardziej szerzy się lekceważenie języka państwowego w mowie i piśmie. Petro ANTONENKO. Treść artykułu, jego główne idee nie budzą żadnych wątpliwości: to otwarty panegiryk na cześć odtworzenia przez Rosję, w takich czy innych wariantach, dawnego komunoimperium. Jak w niepodległym państwie ukraińskim mógł ukazać się w masowym nakładzie ten jawny moskiewski traktat propagandowy? Światło na sytuację rzuca skandal, który wybuchł w środowisku medialnym Czernihowa. Tutaj artykuł Putina o Jednolitej Przestrzeni Gospodarczej jednego dnia wydrukowały od razu cztery dość popularne w obwodzie gazety: „Wisnyk Cz”, „West”, „Siem dniej” i „Desnianka wilna”. Chodzi o jawnie zamówioną i opłaconą publikację, o czym wyraźnie napisały popularne czernihowskie wydania internetowe „Wysokyj Wał” oraz „Podiji i komentari”. Na obu stronach podawana jest również suma „srebrników” zapłacona przez zleceniodawców z Rosji (cytujemy): „Orientacyjny koszt zamówienia wynosi około 40—50 tysięcy hrywien”. To na wszystkie wydania, czyli każdej gazecie przypadło około 10—12 tysięcy hrywien. Niemała zapłata jak na nasze standardy, przewyższa ona nawet taryfy za komercyjną reklamę w podobnych gazetach obwodu. W komentarzach na wspomnianych stronach czytelnicy przeważnie potępiają sprzedajność gazet, ale wyciągają też poważne uogólnienie dotyczące naszej ukraińskiej przestrzeni medialnej. Zbyt swobodnie krążą tu urzędnicy państwowi, a w niektórych miastach ukraiński trafił nawet pod bezpośredni zakaz. Doszło nawet do eksmisji z wynajmowanych pomieszczeń lokalnych zjednoczeń proświtańskich, redakcji mediów drukowanych, placówek kultury, bibliotek, wydawnictw, księgarni i innych instytucji o treści narodowo-patriotycznej. Ta tendencja przypomina czarnosecinne czasy reakcji stołypinowskiej oraz komuno-bolszewicką politykę „zlania się bratnich narodów”. Wydarzenia, które dziś mają miejsce na Ługańszczyźnie, dość często wyprzedzają te ogólnoukraińskie. Obwód ługański stał się swoistym poligonem dla wypracowywania antynarodowych akcji w całym państwie. Znamienne, że nabrały one niemal masowego charakteru, a przy tym obserwuje się próbę zrzucenia winy za porażki w sferze społeczno-ekonomicznej i innych dziedzinach budowania państwa na wszystko, co ukraińskie. Bo Ukraińcy są winni już tylko dlatego, że są Ukraińcami, i to na swojej odwiecznej ziemi. Zatem markę „internacjonalny Donbas” rządząca elita sprowadziła do jednego — wszystko musi być „wielkoruskie”. O tym, czy tak jest, czy nie, świadczą fakty: w Siewierodoniecku dwukrotnie zwoływano zjazdy deputowanych-separatystów w celu utworzenia Północno-Wschodniej Republiki; za wsparciem władz obwodowych w centrum Ługańska ustawiono pomnik tak zwanym „ofiarom żołnierzy OUN—UPA” (08.05.2010); Rada Obwodowa w Ługańsku przyjęła decyzję w sprawie szczególnego statusu języka rosyjskiego (27.05.2011); ten sam „przedstawicielski” organ swoją uchwałą, wbrew decyzji Sądu Konstytucyjnego Ukrainy, przedłużył termin wywieszania czerwonych flag (rzekomo „flag Zwycięstwa”) na budynkach instytucji państwowych w obwodzie ługańskim (17.06.2011); struktury władzy obwodu ługańskiego, wbrew konstytucyjnemu zapisowi o rozdziale Kościoła od państwa, organizowały pompatyczny pobyt w obwodzie Patriarchy Moskiewskiego i całej Rusi Cyryla (Władimira Gundiajewa) we wrześniu 2011 r.; przy tym stale ignorują potrzeby duchowe wiernych Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego, czym rozniecają waśnie międzywyznaniowe w kraju.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
