Strona · s. 11strona oryginału ↗
Niski ukłon dla ciebie, sławny synu Ukrainy!
Слово Просвіти, №43 за 2011 рік
Hanna Bardyn-Iwanycka, przewodnicząca fundacji charytatywnej „Proświta i Czyn”, honorowy i rzeczywisty członek Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta”, wieloletnia więźniarka polityczna
Z niepohamowanym bólem w duszy przyjęłam głosowanie w Radzie Najwyższej 19.10.2011 r. w sprawie uchwalenia postanowienia z okazji obchodów 70. rocznicy urodzin sławnego Syna Ukrainy Anatolija Pohribnoho. Dobrze pamiętam dzień, gdy niespodziewanie zgasła świeca, która tak płomiennie paliła się w audycjach radiowych „Gdybyśmy uczyli się tak, jak trzeba”. Taki smutek mnie wtedy ogarnął, a łzy z powodu tej dotkliwej dla Ukrainy straty płynęły obficie. On nam pokazywał, jak trzeba kochać Ukrainę, ale cóż… nie wszyscy uczą się tak, jak trzeba. Projekt postanowienia przygotował deputowany Rady Najwyższej Pawło Mowczan. Jednak nie uzyskało ono odpowiedniej liczby głosów. Nie głosowała za tym postanowieniem prorządowa większość tych „oryginałów” i „przyłączonych do nich”, którzy nie szanują naszych ukraińskich światłych przewodników i prowadzą zbrodniczą działalność mającą na celu zniszczenie wszystkiego, co ukraińskie, i samych Ukraińców. Kim więc są w rzekomo ukraińskim parlamencie ci błędni synowie Ukrainy? Czy oni w ogóle są synami Ukrainy? Najeźdźcy, zdrajcy, janczarzy! Czy będzie sąd, czy będzie kara, czy długo jeszcze naród ukraiński będzie znosił ich znęcanie? „Do czasu wiadro wodę nosi”, mówi ludowa mądrość, do czasu… Godni synowie Ukrainy walczyli i składali swoje główki za wolność naszej matuchny Ukrainy, a niestety z owoców ich walki korzystają duchowe potwory. Przy tej okazji przytaczam krótki list Anatolija Pohribnoho, zaadresowany do mnie. Dostał on w jakiś sposób album „Jaworiwski fotoarchiw UPA”, do wydania którego ja jako przewodnicząca fundacji charytatywnej „Proświta i Czyn” włożyłam maksimum wysiłków organizacyjnych. Otóż cytuję: „Wielce szanowna Hanno Iwanycka, serdecznie dziękuję Pani za unikalną pracę — „Jaworiwski fotoarchiw
UPA”, która zapoznaje współczesnych, jak i przyszłe pokolenia, z Wolą Narodu, jego nieugiętością, męstwem. „Czyż nadaremnie tyle serc płonęło ku tobie najjaśniejszą miłością, tobie ofiarując duszę i ciało!” — przypominasz sobie to pytanie Frankowe z „Mojżesza” i, długo wpatrując się w te twarze żołnierzy UPA, nieodmiennie odpowiadasz: „Nie, nie nadaremnie!” Na pewno utwierdzimy tę Ukrainę, którą oni zbrojnie wywalczali. Wzruszony tym, że jest tu zdjęcie Nadi-Haliny Kuźmenko (jak mi się zdaje, jest ona także na zdjęciu nr 100). Wieś Nowa Basań — duża, kozacka — to 12 km od wsi, w której urodziłem się ja. Zatem otworzyła Pani przede mną zacną rodaczkę i wkrótce na pewno przekażę ten album do Nowobasańskiej szkoły średniej, niech przyłączą się do tej chwały ci, którzy dziś tam mieszkają! Jeszcze raz dziękuję! Chwała Ukrainie! A. Pohribnyj 20.03.2006 roku”. Podziękowałam Anatolijowi Pohribnemu za wysoką ocenę albumu i wysłałam mu na adres Krajowego Radia jeszcze 2 egzemplarze, z których jeden dla Nowobasańskiej szkoły średniej. Niech dzieci tej szkoły wiedzą, że ich wiejska rodaczka Halina Kuźmenko, Sławna córka, Bohaterka Ukrainy, kiedyś także uczyła się w tej szkole. Walczyła z okupantami o soborową Państwo Ukraińskie. Należny hołd pamięci Anatolija Pohribnego i wszystkim, którzy walczyli o Ukrainę, o jej Wolność!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
