Strona · s. 12strona oryginału ↗
PRZEMYŚLENIA DELEGATÓW ZJAZDU
Слово Просвіти, №43 за 2011 рік
Lubow HOŁOTA: „Poprzedni numer „Słowa Proświty” otworzyliśmy wystąpieniem wybitnego prozaika Romana Iwanyczuka „Pielęgnujmy duchowość w słowie!”, które wygłosił na VI zjeździe NSPU (17—18 października br.). Oczywiste jest, że był to bodaj jedyny pisarski przekaz wobec tych wyzwań, poszukiwanie odpowiedzi, których społeczeństwo oczekuje od współczesnych mistrzów pióra. Albo i nie oczekuje: zbyt wąska szczelina pozostała w ukraińskiej przestrzeni informacyjnej dla pisarzy, zbyt mało ich myśli transmitują media, ograniczone jest bezpośrednie komunikowanie się z czytelnikami, nakłady książek spadły do 200, 500, 1000 egzemplarzy. Dziś jak nigdy aktualna jest „troska o prawną, socjalną i zawodową ochronę członków związku twórczego”, jak zaznaczono w Ustawie Ukrainy „O zawodowych pracownikach twórczych i związkach twórczych” i, pomimo wszystkich dyskusji wokół NSPU, zgodnie ze Statutem pozostaje ona „podmiotem działalności twórczej, zrzeszającym według zainteresowań zawodowych ukraińskich pisarzy”. Zwracając się do 360 delegatów VI zjazdu ze sprawozdaniem, przewodniczący NSPU W. O. Jaworiwski powiedział o Związku: „Jesteśmy ostatnią ukraińską załogą”, a także: „Przeprowadzamy nasz szósty zjazd pisarski, aby ponownie wyznaczyć nasze miejsce w ukraińskim społeczeństwie, naszą obywatelską rolę i pozycję w zachowaniu wszystkich podstawowych wartości ukraińskiego narodu. Narodu, do którego mamy zaszczyt należeć, ukraińskiej literatury, którą mamy zaszczyt kontynuować… O tym musimy prowadzić rozmowę na zjeździe, bracia pisarze. Nasz głos musi dziś wybrzmieć ze stołecznego Kijowa nad całą Ukrainą”. Niestety, „głos” nie wybrzmiał, ponieważ nie przyjęto apeli od delegatów zjazdu ani w sprawie stanu języka ukraińskiego, ani w sprawie ukraińskiego wydawnictwa książkowego, ani w sprawie wiecznego problemu „pisarz i władza”, nie rozpatrywano też kwestii życia codziennego większości siwowłosych pisarzy, którzy wegetują na emeryturze 800—1200 hrywien… Władza zjazd zignorowała, a prasie i pisarzom-nedelegatom było niemal niemożliwe dotrzeć do „Puszczy Oziernej” — resortowego sanatorium, w którym przeprowadzono to zgromadzenie, wydając niemałą sumę — 510 tysięcy hrywien za dwa dni pracy zjazdu. Jak wiadomo, zjazd pisarzy odbywa się raz na pięć lat i jest powołany nie tylko po to, by zadeklarować obywatelski czyn pisarzy, ale przede wszystkim ocenić ich dorobek twórczy, omówić, co i jak robili sekretariat, prezydium i rada NSPU jako menedżerowie i popularyzatorzy książek wydanych w okresie sprawozdawczym, jak dysponowali majątkiem, który posiada Związek, otrzymawszy go w spadku po poprzednikach. To ostatnie, jak świadczy sprawozdanie sekretarza NSPU A. I. Kryma, wydane osobną książką pod tytułem „Działalność finansowo-gospodarcza NSPU w latach 2006—2011” i rozdane delegatom, „dla nas jest jedynym środkiem zachowania NSPU” oraz „przetrwania naszej wspólnoty”. Po raz pierwszy od wieloletniego istnienia jako wypady „szwonderów”, „szarikowych”, szczeniaków, „którzy biegają za każdym wysokim urzędnikiem”, „pretendentów do czapki”, którzy rzekomo piszą apele w rodzaju „Drogi Panie Prezydencie, pomóżcie zniszczyć kierownictwo Związku, a my za to będziemy siedzieć cicho jak myszy” (nawiasem mówiąc, sygnatariuszy takich apeli nie wymieniono). Brzmi to upokarzająco i niedopuszczalnie w organizacji twórczej, żaden z członków której nie występował przeciwko integralności NSPU. Tak samo czystą prawdą jest fakt, że zgadzając się kierować Związkiem, pisarze biorą na siebie obowiązek rozliczania się przed wspólnotą twórczą ze swojej działalności finansowej i gospodarczej, nie obrażania się na „nadmierną dociekliwość” kolegów, oskarżając ich o zamach na „łakome kąski”… A oni przecież dawno już ich nie widzą — mam na myśli starszych ludzi, członków NSPU, którzy potrzebują pomocy materialnej. Obecnie cały świat jest przejęty socjalną... Mychajło PASICZNYK, przewodniczący Żytomierskiej Organizacji Obwodowej NSPU: „Czasami do mojej świadomości zakrada się gorzki wniosek, że demokracja szefów Związku kończy się tam, gdzie zaczynają się rozmowy o majątku. Dlaczego więc Związek nie bronił tego majątku, który znajdował się w użytkowaniu obwodowych organizacji pisarskich do 1991 roku i który, zgodnie z Ustawą Ukrainy „O zawodowych pracownikach twórczych i związkach twórczych” z 7 października 1997 roku oraz uchwałą Gabinetu Ministrów z 10 lipca 1998 roku, miał zostać przekazany na własność NSPU i jej oddziałów? Gdyby w obwodach zrealizowano te normy prawne, a tutaj musiał dołożyć starań przede wszystkim przewodniczący Związku z jego uprawnieniami deputowanego Rady Najwyższej, a później i przewodniczącego Komisji ds. kultury i duchowości RN, problem organizacji obwodowych odpadłby sam z siebie. W sprawozdaniu, które wysłuchaliśmy...
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
