Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

BEZ OBLICZA PSEUDOSZTUKI

Слово Просвіти, №43 за 2011 рік

Ulana WOLIKOWSKA Nie zawsze współczesną sztukę można nazwać sztuką w pełnym tego słowa znaczeniu. W takich „dziełach” głębokiej treści estetycznej próżno szukać. Tak, odwiedziwszy kolejną wystawę „sztuki współczesnej” w PinchukArtCentre, nie mogłam powstrzymać rozczarowania… Jednak wszystko poznaje się w porównaniu. Później w galerii „Mystec” odwiedziłam wystawę kijowskich artystów dekoratorów. Wołodymyr Bałyberdin i Hałyna Diuhowśka przy swojej pracy „Skrzydła anioła”. Realizować się w swojej twórczości, entuzjaści pracują dla ludzi, tworzą sztukę dla sztuki. I co najważniejsze — ich prace mają ukraińskie oblicze, a nie narzucone przez obcą pseudosztukę. Tutaj poznałam członków Narodowego Związku Artystów Ukrainy oraz Związku Projektantów Ukrainy Wołodymyra Bałyberdina i jego żonę — Hałynę Diuhowśką. Udaliśmy się do przytulnej pracowni, gdzie nadarzyła się okazja dotknąć filigranowej, wyrafinowanej sztuki i zobaczyć „twórczą kuchnię” od środka. Sztuka użytkowa dla Hałyny Diuhowśkiej to całe jej życie. Przez wiele lat pani Hałyna zajmowała się jubilerstwem razem z mężem, robiła ozdoby ze skóry, eksperymentowała w tekstyliach. I doszła do wniosku, że tekstylia to najbardziej optymalne pole do twórczości. Na I Ogólnoukraińskim Triennale Sztuki Tekstylnej za dzieło „Niciana Madonna” Hałyna Diuhowśka otrzymała nagrodę za najlepszą pracę w tekstyliach przestrzennych. Ostatnie pięć lat wykłada na kursach florystyki. Wołodymyr Bałyberdin od ponad 30 lat wirtuozersko pracuje z różnorodnymi materiałami: metalem, muszlami, kłami mamuta. „Czasami praca leży rok lub dwa, a czasami rozwiązuje się w dwa-trzy tygodnie” — opowiada pan Wołodymyr, otwierając szkatułkę z kobiecymi ozdobami: są tu i wyrafinowane pierścienie z zadziwiającymi ornamentami, i bransolety... Nawiasem mówiąc, dzieła Wołodymyra Iwanowycza przechowywane są w Muzeum Historycznych Kosztowności Ukrainy, Narodowym Muzeum Ukraińskiej Sztuki Ludowej Dekoracyjnej, Sewastopolskim Muzeum Sztuki im. M. Kroszyckiego oraz w kolekcjach prywatnych. Małżeństwo jest uczestnikami licznych wystaw, plenerów i akcji artystycznych zarówno na Ukrainie, jak i za granicą. Tak, z inicjatywy Wołodymyra Bałyberdina i Hałyny Diuhowśkiej w tym roku w Sewastopolskim Muzeum Sztuki im. M. Kroszyckiego odbyła się wystawa poświęcona tematowi ryb. Rodzina Diuhowśkich-Bałyberdinów to autorzy pomysłu i organizatorzy wystawy „Sierpniowy wernisaż sztuki dekoracyjno-użytkowej”, która odbyła się w Muzeum Książki i Drukarstwa Ukrainy. Zaprezentowano na niej około 300 prac blisko 90 artystów (w wieku od 16 do 90 lat). Główną ideą wydarzenia jest jedność pokoleń. Przecież bardzo ważne jest, aby doświadczeni artyści (tacy jak Ł. Semykina, O. Hrudzynśka, Ł. Hołembowśka itd.) wiedzieli, że idą za nimi kolejne pokolenia. A młodzież aktywnie włączała się do twórczej współpracy. Jeszcze jedną stroną twórczości Diuhowśkich-Bałyberdinów jest wyplatanie z wikliny. Artyści już od kilku lat biorą udział w plenerach wikliniarskich. A „Złoty amulet” zaczęło się wszystko od pierwszego pleneru w Pyrohiwie w 2005 roku. Na nim artystów zauważono i zaproszono do Polski do ogrodu botanicznego w pobliżu Przemyśla. Tutaj stworzono kilka twórczych obiektów artystycznych z wikliny: Ptaka Szczęścia, Anioła, Skrzydła Anioła, które utworzyły serce parku. A we wrześniu tego roku w Koktebelu artyści stworzyli jeszcze jedną wiklinową rzeźbę — Drzewo Życzeń przy Muzeum M. Wołoszyna. To drzewo symbolizuje ideę, która łączy. Pod nim czytali poezję przedstawiciele wielu krajów świata. Artystów cieszy, że nie jest to tylko działalność wystawowa, ale prawdziwe widowisko, gdzie widz jest aktywnym uczestnikiem. Kolczyki

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn