Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

w swoje ręce – takie źródło energii, które da jej możliwość budowania życia tak, jak zechce. Czy zdoła człowiek wykorzystać tę siłę i skierować ją ku dobru, a nie ku samozagładzie? Czy dorósł do umiejętności użycia tej siły, którą nieuchronnie da mu nauka? Uczeni nie powinni zamykać oczu na możliwe skutki swojej pracy naukowej, na postęp nauki. Muszą czuć się odpowiedzialni za wszystkie skutki swoich odkryć. Muszą powiązać swoją pracę z lepszą organizacją całej ludzkości” [O odpowiedzialności uczonych]9

Слово Просвіти, №43 за 2021 рік

koncepcją rozumnego i żywego kosmosu biofizyka i filozofa O. L. Czyżewskiego (1897–1964), a także z nauką „filozofii kosmosu” K. E. Ciołkowskiego (1857–1935), zwłaszcza w części dotyczącej charakterystyki „promiennych i ludzkich cywilizacji”. Lecz w odróżnieniu od innych ujęć filozoficzny antropokosmizm Wernadskiego był wypełniony praktycznie istotnymi wytycznymi, które miały stać się nie tylko podstawą nowego systemu kultury duchowej ludzkości, lecz także praktycznie celowymi wartościami, wpływającymi na treść wychowania człowieka jako podmiotu i przedmiotu kosmogenezy poprzez osiągnięcie myślenia noosferycznego (nauki, filozofii i sztuki). Niezwykle ważnym tematem filozoficznych rozważań Wernadskiego były perspektywy rozwoju nauki (filozofia nauki). Uczony uważał, że nauka w swych podstawach powinna opierać się na jasnej logice dowodzenia prawdziwości uzyskanej wiedzy, Krytyczne nastawienie Wernadskiego do upolitycznionej filozofii nie daje jeszcze podstaw, by uważać go za apolitycznego; wiadomo, że w swoim czasie był zaangażowany w aktywne życie społeczno-polityczne (był członkiem

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn