Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

HISTORIE FILMOWE OD POLAŃSKIEGO

Слово Просвіти, №44 за 2005 рік

Zdjęcie z gazety ”Kino-Koło” Przyjemnie, że u wielkiego mistrza kina ze światowym nazwiskiem nie zaobserwowano żadnych oznak gwiazdorskich kaprysów: konferencja prasowa zaczęła się prawie punktualnie, reżyser cierpliwie pozował licznym fotoreporterom i operatorom, którzy otoczyli go tak ciasno, że Polańskiego po prostu nie było widać. Trudno dać mu 72 lata — odnosi się wrażenie, że wciąż pozostaje w nim coś nieuchwytnie dziecięcego, był skromny, małomówny. Dziennikarze powitali reżysera oklaskami, na co on zauważył, że dotąd przedstawiciele prasy nigdy mu nie klaskali. Jedyny kaprys, na jaki pozwolił sobie Polański, to zmiana tłumacza, ponieważ okazało się, że reżyser bardzo dobrze rozumie język rosyjski, więc wymagał dokładnego, aż do dosłowności, tłumaczenia swoich słów. Jasna sprawa, głównym tematem był ostatni film ”Oliver Twist”. Według słów Polańskiego, wiele aspektów w filmie wiąże się z tym, co przyszło mu przeżyć w dzieciństwie (przecież na sobie odczuł wszystkie okropności II wojny światowej). Wiekowa publiczność — od 9 do 99 lat (chociaż mnie ten film wcale nie wydaje się dziecięcy — w nim wystarcza dość ostrych momentów). Polański opowiedział, że osobiście podoba mu się, jak Dickens opowiada historie, więc on po prostu przekazał fabułę środkami kina. Jeszcze bardzo dawno reżyser myślał o tym, że być może uda mu się zekranizować jakąś książkę tego angielskiego powieściopisarza. W ogóle zaś Polański pragnął pokazać coś odmiennego od tego, co przyzwyczajono się dzisiaj oglądać, dlatego w filmie nie ma żadnych supermodnych efektów specjalnych. Cały skład aktorski filmu — wyłącznie z Wielkiej Brytanii (chyba hołd dla pisarza). Reżyser zauważył, że bardzo łatwo pracowało się z dziećmi (przecież w filmie oprócz Olivera Twista jest jeszcze wiele dziecięcych postaci). Do tego epizodyczną rolę zagrała mała córka Polańskiego. A skłonił reżysera do nakręcenia ”Olivera Twista” jego mały syn, który obejrzawszy poprzedni film Polańskiego ”Pianista”, powiedział, że bardziej podoba mu się ”Spider-Man”. Więc reżyser postanowił nakręcić film, który spodoba się dzieciom i jednocześnie da im pożywkę do przemyśleń. Oprócz tego Roman Polański podzielił się wspomnieniami o swojej pierwszej roli (jeszcze w dzieciństwie) w studiu teatralnym w spektaklu... ”Syn pułku”. A najbardziej osobistym dla niego jest nagrodzony Oscarem film ”Pianista”, ponieważ jego wydarzenia (II wojna światowa) ściśle wiążą się z życiem Polańskiego. Szalonym pragnieniem reżysera 15 lat temu było nakręcenie ”Mistrza i Małgorzaty”, ale studio zamknęło ten projekt, uznając, że nie będzie miał komercyjnego popytu. Na pytanie o istotę swoich dzieł filmowych Polański odpowiedział, że w swoich filmach bada interakcję między dobrem a złem, ponieważ między nimi nie ma wyraźnej granicy, i stara się pokazać, że nie istnieją ludzie wyłącznie dobrzy czy wyłącznie źli. A najważniejsze w kinie, według Romana Polańskiego, to umiejętność opowiedzenia historii. Hoffman zaznaczył, że wszystkie wydarzenia sprawdzał nie mniej niż w pięciu (a nawet więcej) źródłach, oprócz tego konsultanci naukowi filmu — to przeważnie ukraińscy historycy. Zdjęcia prowadzono w wielu miastach Ukrainy, w ich muzeach i świątyniach. Zrozumiałe, że fakty i wydarzenia pokazane są przez pryzmat autorskiej wizji i w pełni obiektywny film być nie może, jak nie może takim być żadne dzieło sztuki. Ale jak dla mnie, to jeden z najbardziej patriotycznych filmów o Ukrainie (taki oto paradoks!). Bo obecne jest podkreślenie dawności kulturowej

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn