Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

O LITERATURZE UKRAIŃSKIEJ

Слово Просвіти, №44 за 2007 рік

Bardzo często mówimy o tym, że na Ukrainie sytuacja z literaturą ukraińską i rozpowszechnianiem książek jest skomplikowana i niejednoznaczna: przepełnienie księgarń literaturą obcą, niechęć do czytania w języku ojczystym, niewystarczająca liczba książek ukraińskich itp. Wydawcy książek ukraińskich skarżą się na wysokie podatki i obojętność władz wobec rozwoju literatury krajowej. Właśnie dlatego tanie, ironiczne kryminały i romanse od wydawców rosyjskich są najbardziej pożądaną lekturą Ukraińców. Czy wszystko jest aż tak źle i co czyta przeciętny Ukrainiec, „Słowo Proświty” sprawdzało na ulicach Kijowa: 1) Jaką książkę Pan/Pani teraz czyta? 2) Jakie są Pana/Pani ulubione wydawnictwa ukraińskie? 3) Proszę wymienić nazwiska swoich ulubionych współczesnych pisarzy. VOX POPULI Anastazja, studentka: 1) Oprócz książek specjalistycznych, dotyczących zawodu, czytam Willa Duranta „Cezar i Chrystus”. Staram się czytać coś lekkiego, bo życie i tak jest przeładowane, czasem chce się po prostu zanurzyć w bajkę lub przeżyć coś z biografii znanych ludzi. Niedawno czytałam „Włóczęgę” Panasa Myrnego. Bardzo wzruszająca historia o pięknej wiejskiej dziewczynie, niesprawiedliwości, nieubłaganym losie, o szczerości i dobroci, które są szargane przez okrucieństwo i samolubstwo innych. 2) Najulubieńsze wydawnictwo to „Folio”. A z tych, które się trafiają — to „Perun”, wydawnictwo „Akademia Kijowsko-Mohylańska” i „Naukowa Dumka”. 3) Na szczęście na Ukrainie zaczęto wydawać i „promować” współczesnych autorów. Lubię czytać Karpę, szczególnie spodobała mi się książka „50 minut trawy”, Andruchowycza (ale nie jego córkę Sofiję), Szewczuka i Tarasa Prochaśkę. To jest to, co wszyscy znają, a oprócz nich jest zapewne jeszcze wielu wspaniałych mistrzów słowa. Halina, pedagog: 1) Teraz czytam Wołodymyra Bilińskiego „Kraj Mokszy” — to dwutomowe dzieło o relacjach Ukrainy z Rosją. Moim zdaniem jest to aktualne. Tymczasem dzisiaj przed ukraińskimi historykami stoi pytanie nie o przepisywanie, a wręcz przeciwnie — o oczyszczenie historii ukraińskiej z niepotwierdzonych faktami nawarstwień kłamstwa. Lubię czytać książki historyczne, dokumentalistykę i to, czego zabraniano nam czytać w szkole i na uczelniach, interesuję się także wydawnictwami kulturoznawczymi. 2) Podoba mi się wydawnictwo „Smołoskyp”, a wnukom kupuję książki „A-BA-BA-HA-ŁA-MA-HA”, tam oprócz dobrych i jasnych bajek są bardzo ładne rysunki. 3) Ze współczesnych pisarzy lubię Zabużko. Ale nie bardzo orientuję się we współczesnych autorach ukraińskich, wolę klasyków. Dmytro, menedżer: 1) Lubię fantastykę. Ale jeśli mówić o książce ukraińskiej, to ostatnią, którą czytałem, była biografia Nestora Machny. Bardzo wielu naszych polityków lubi chwalić się, że czytają „Kobziarza”. A czy czytają naprawdę? Ja też spróbowałem, ale prawdę mówiąc, nie byłem w stanie przeczytać go po raz drugi… Z nieukraińskich — wczoraj przeczytałem Dana Browna „Kod Leonarda da Vinci”. Nie spodobało mi się. 2) Niestety, nie znam żadnego wydawnictwa. Po prostu nie zwracam na to uwagi. Jeśli książka jest ciekawa, to nie ma to znaczenia, a jeśli nie — tym bardziej. 3) Jednym z ulubionych jest Serhij Żadan, a jeszcze Iren Rozdobudko nieźle pisze. Szkoda tylko, że nie mam tyle czasu, aby czytać chociaż połowę tego, co chcę. Kostiantyn, księgowy: 1) Czytam tylko literaturę specjalistyczną z księgowości, ale wszystko to, czego uczyli w szkole, czytałem. Czyli orientuję się tylko w programie szkolnym — nie więcej. 2) Nie mam ulubionych wydawnictw, a z tych, które znam — to „Smołoskyp”, „Łybid” i „Znannia”. Sądzę, że teraz wydawnictw jest więcej w porównaniu z minionymi latami, a zatem jest popyt, i to daje nadzieję, że naród pragnie rozwijać się duchowo. 3) Nie lubię współczesnej literatury ukraińskiej. Czytałem tylko klasyków, z nich mogę wyróżnić Kociubynskiego, Honczara, Bahrianeho, chętnie czytałem Linę Kostenko i trudno było zrozumieć Iwana Frankę. Ołeksandr, muzyk: 1) Wczoraj doczytałem Ołeksija Wojewodina „Strategemy”, spodobała mi się subtelna psychologia i fakty historyczne. A teraz chcę kupić coś współczesnego ukraińskiego, i koniecznie o miłości. 2) Nie wiem, czy można nazwać te wydawnictwa ulubionymi, ale nic złego o nich powiedzieć nie mogę — „Dnipro”, „Kalwaria”, „Naukowa Dumka”, „Folio” i wydawnictwo Małkowycza, które drukuje wspaniałe książki dla dzieci i nie tylko. 3) Nie mam ulubionych pisarzy, gdyż mam nadzieję, że najlepszego jeszcze nie przeczytałem. A z tego, co już przeczytano, bardzo spodobali mi się Serhij Żadan — „Maradona”, Jurko Pokalczuk — „Nie następcie na miłość”, Switłana Pyrkało — „Zielona Margarita”, Mychajło Brynych, Iren Rozdobudko, Oksana Zabużko, Lubko Deresz, Jurij Andruchowycz oraz Jurij Muszketyk. Rozmawiała Marija SKRYNNYK, zdjęcia Ołeksandra ŁYTWYNENKA

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn