Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

ŻYTOMIERSKA «PROŚWITA» ŚWIĘTUJE STULECIE

Слово Просвіти, №44 за 2007 рік

Długa i ciernista jest droga żytomierskiej „Proświty”. Powołane do życia i działalności przez duchową potrzebę ukraińskiego narodu, by odrodzić się w języku, pieśni, historii, kulturze, tradycjach i obyczajach, towarzystwo w tamtych odległych latach (od 1907 r.) działało wbrew władczym zakazom, zwątpieniu we wszystko, co ukraińskie. Organizatorzy towarzystwa mieli wielką wiarę w twórcze siły własnego narodu, w jego wielką przyszłość, wraz z prawem do posiadania własnego państwa narodowego, jak przystało na wielkie narody. S. KARPĘKO Trzykrotnie odrodziwszy się z niebytu — w latach 1907, 1917 i 1989, żytomierska „Proświta” z powodzeniem działa, kontynuując chwalebne tradycje swoich poprzedników. Jasno zaświadczyła o tym uroczysta konferencja, poświęcona chwalebnej dacie — 100-leciu założenia tego narodowo-kulturoznawczego i państwowotwórczego towarzystwa. Konferencja odbyła się w sali posiedzeń Żytomierskiego Uniwersytetu Państwowego im. I. Franki. Wymowny był skład delegatów zgromadzenia. Przybyli oni ze wszystkich wiejskich rejonów obwodu, z miast Berdyczów, Nowogród Wołyński, Korosteń, Malin, Owrucz, Radomyśl, Korosteszów — ponad 400 osób. Wśród delegatów — nauczyciele, wykładowcy i studenci uczelni wyższych Żytomierza, pracownicy kultury, rolnictwa, przedsiębiorstw obwodu. W sali posiedzeń miejsca w prezydium zajmują przewodniczący obwodowego zjednoczenia „Proświta” Światosław Wasylczuk, rektor uniwersytetu państwowego, doktor nauk filozoficznych profesor Petro Sauch, zastępca przewodniczącego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” Mykoła Nesterczuk, naczelnik wydziału ds. kontaktów ze społecznością obwodowej administracji państwowej Mykoła Siurawczyk, zastępca żytomierskiego mera Ołeh Staryneć. Z referatem „Trudna i chwalebna stuletnia droga żytomierskiej „Proświty” wystąpił S. Wasylczuk. Z powitalnym słowem do delegatów konferencji zwrócili się P. Sauch, M. Siurawczyk, O. Staryneć, M. Nesterczuk. Zaznaczali oni, że każda sprawa trzyma się na ludziach głęboko przekonanych o swojej wierze, zakochanych w dziele swojego życia. Takimi byli żytomierscy proświcianie, którzy równo sto lat temu zabrali się do orania ubogiej ojczystej niwy, wiedząc, że obfity plon nie czeka na nich. Ale przyszłe pokolenia miały kontynuować ich dzieło i zrobić więcej. Przedstawiciele władz odczytali powitania przewodniczącego obwodowej administracji państwowej Jurija Pawłenki oraz żytomierskiej mer Wiery Szełudczenko, wręczyli nagrody proświcianom. Delegatów witali także kozacy Żytomierskiego oddziału Ukraińskiego Kozactwa. Ich przedstawiciele generał-chorąży UK Anatolij Żukowski oraz pułkownik UK Wołodymyr Artemczuk wręczyli delegatom konferencji cenne prezenty; od siebie oraz w imieniu generała-auła UK Ołeksandra Matwijczuka, generała-atamana UK Wałentyna Drahana życzyli delegatom owocnej pracy dla dobra ojczystego kraju, swojego narodu i naszej najwyższej wartości duchowej — niepodległego Państwa Ukraińskiego. O osiągnięciach, swojej wizji działalności zjednoczeń i oddziałów „Proświty” delegatom opowiadali przewodniczący Berdyczowskiego miejsko-rejonowego zjednoczenia prośwician Petro Kostiuk, przewodniczący Radomyskiej „Proświty” Wiktor Michnenko, docent ŻUP Ludmyła Bondarczuk, profesor ŻUP Stanisław Pulter, przedstawiciele „Młodej Proświty” Żytomierszczyzny Natalja Wołoszczenko oraz Olha Kindratenko. Na zakończenie delegaci konferencji z przyjemnością obejrzeli koncert ukraińskiej pieśni, który przygotowali wykładowcy i studenci Żytomierskiej Szkoły Kultury i Sztuki. Znaczącą pomoc organizacyjną w przeprowadzeniu konferencji udzieliło towarzystwu obwodowe wydział kultury i turystyki obwodowej administracji państwowej, rektor Żytomierskiego Uniwersytetu Państwowego im. I. Franki P. Sauch oraz prorektor P. Romaniuk. Dom Ludowy „Proświty” — to Muzeum komitetu miast partnerskich i kontaktów międzynarodowych, gdzie fotografie z różnych czasów dokumentalnie zaświadczają o sukcesach programów międzynarodowych Chmielnickiego. Dom Ludowy „Proświty” — to dom dla organizacji społecznych, zjednoczonych w blok „Dom Ludowy”, którego celem jest wychowanie u młodzieży wysokich cech moralnych, duchowych i kulturalnych, aktywnej postawy obywatelskiej, świadomości narodowej i patriotyzmu; odrodzenie narodowo-kulturowych tradycji ukraińskiego narodu, propaganda ukraińskiej kultury i sztuki. Wszystko to Dom Ludowy „Proświty” w Chmielnickim — nasza miłość, nasze życie, nasza przeszłość i przyszłość! Zdjęcie Witalija Moroza zawsze chętnie rozmawia z młodymi proświcianami. — Nabór do szkoły trwa? — Tak. Zapraszamy młodych, nieobojętnych ludzi do dołączenia. Dodam, że nasze zajęcia, wykłady, dyskusje nagrywamy na wideo, a potem planujemy z tych nagrań przygotować płytę kompaktową jako podręcznik dla młodych prośwician. Rozmawiał Petro ANTONENKO Światosław Wasylczuk, przewodniczący ŻOO „Proświta” oraz zastępca przewodniczącego Hennadij Machorin, wykładowca Żytomierskiego Uniwersytetu Państwowego im. I. Franki

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn