Strona · s. 9strona oryginału ↗
Zamiast posłowia
Слово Просвіти, №44 за 2021 рік
Na dwa światy życie swe dzielę dla dóbr ziemskich i nieziemskich – je na pół Tobie oddam. I wschodzą dni – życie ze źródeł miłości leje balsam, życiowy prąd – wiosenny wieczny gwar Tobie oddam. W zziębnięcie duszy kładzie się Twój krok, idę śladami, duszą Twój, więc duszę ja, zatem, Tobie oddam. Młodzieńcze, Młodzieńcze, choć raz pomyśl – Jak wiele smutku! Milcząc giną nasze dusze, Jak i nasz ogół! Jak dawno już ran nie goją, przedłużają naszą mękę. I nie ma od niej lekarstw – Kto by tam nie szukał! Zewsząd lament, krzyki! Już nie ma sił Patrzeć, jak tłum bije się Rybą o lód. Choć w prawo, choć w lewo – Wzrok gdzie nie rzucisz, Natykasz się na ścianę – Wszędzie hańba i zgnilizna! Brud osiadł na naszych duszach! A ratunek gdzież?! Ślepną oczy, głuchną uszy. Świat – totalny śmieć! Megapolis – domy rozpusty, ulice – występek! Wszędzie bezbożni nieudacznicy W orgiach „swobód”. Cnotę i czystość zapomniano. W poważaniu – wstyd wszelaki! Światem rządzi mętnia W królestwach kłamców! Drzewo narodu w niewoli! I rozpusty pleśń Po korzeniach i po koronie Pułapki zastawia. Młodzieńcze! Jedyna nadzieja Tylko w tobie w nas. Ty zaprowadzić ład zdołasz, Podporządkowawszy czas. Prostuj jak najszybciej ramiona I naprzód śmielej! Tak dawno znudził się ten wieczór – Słońca nam chluśnijże! Ty przejdziesz wypróbowanie. Być długim dniowi! Stań niezawodnym oparciem Na drogach ognia! Ściągaj zasłonę mroczności, Żeby otworzyć nam Drogę, nakreśloną w wysokościach, Z imieniem Islam! Młodzieńcze! Na ciebie czekała Już wieki ona – Stań wojownikiem państwa Sławy i Dobra! Dziecko Jak na drzewach gałęzie na wiosnę Pokrywają się całkowicie zielonymi liśćmi, Tak i dziecko w domu – pociecha wszystkim! Dookoła niego wszystko – jak oddech czysty! Dziecko – najpiękniejszy dar Twórcy, Dziecko – niby anioł wszechmocny, I duma matki, i ojca oparcie, I wielkiego narodu przyszłość! Chinara olbrzymia – nasz naród! Dziecko – tylko latorośl na tym drzewie! Fethullah Gülen — poeta-innowator, który proponuje w czasie globalizacyjnych procesów uświadomić sobie, że najwyższą wartością jest człowiek, ale do tego ważne jest odnaleźć w sobie Boga. F. Gülen — poeta-kreator, który w swoich ideach typologicznie bliski jest wybitnym filozofom świata. Ukraińscy naukowcy nie raz zauważali, że Gülen podobny jest do ukraińskich przedstawicieli „filozofii serca”, przede wszystkim jego idee typologicznie bliskie są poglądom Hryhorija Skoworody. Ukraińscy badacze Gülena (I. Dziuba, P. Mowczan, W. Kremin, O. Burak, I. Hyrycz, A. Topaczewski, O. Szokało i in.) sformułowali oryginalny filozoficzny i historyczny dyskurs wokół postaci i twórczości Gülena, dokładniej, wokół jego życiotekstu, który przedstawiony jest różnymi społecznie ważnymi narracjami. I łabędzie zasmucone nad taflą przecinały martwą głębię, Jeszcze całkiem trochę – i zamarzną rzeki, I zadzwonią z lodu łańcuchy. Tutaj mrokiem okryje wszystko na wieki! Polegnie wszystko tutaj! Zginie do nogi! Ptaszki złotogłose nie zmartwychwstaną, nie powrócić ich z ciężkiego snu! Echo nawet – i to na wieki znikło, zanurzyło się w martwą głębię! Na wszystko żywe zagrożenie nadciągało! I tykała troska w zegarach! A ciemność w niepowstrzymanym porywie – skończyć jak najszybciej ze wszystkim – Zewsząd wchodziła, i w gniewie łapy wyciągała zewsząd! A krwiożercy duszę oplotli i wieszczyli stugłośnie krach... Jak gdyby Niebiosa przemówiły i zgiął się czas do chwili w zegarach! I nagle niezgłębienie, bezprzyczynowo wszystko zmieniło się naraz! I świeżym wietrzykiem dmuchnęło z nieba, darując nadzieję i miłość! A zamiast więdnięcia i pogrzebu wszystkie barwy ożyły i zagrały znów. Ręka Twórcy dotknęła dobroczynnie ran, które uleczyła wnet! Nowa doba nastała i szybko wszystko zmieniło się naraz! I drzwi nieba ludziom się otworzyły, spełniły się tajemnicze nasze sny! Przed oczami z tęczy zmartwychwstało cudami pełne jasne jutro! I my, jak nasi aniołowie niebiescy, gotowi do wysokiego życia! Nadzieje, które zbutwiały, odrodziły się i ożyły od oddechu wiosny, I, wcielone w rzeczywistość, zapowiedziały się na zawsze kochające słońce nasze sny! Przyszłości, my witamy ciebie! Wiosna gdzie nie rzucisz! Kwitną pola! Czarują duszę trele słowika. Obudziła się zmęczona Ziemia. Przyszłości, my witamy ciebie! Już Israfil wykrzykuje: hej! Ziemia strząsnęła lodowy całun. I w każdym sercu wiara i miłość, Przyszłości, my witamy ciebie! Niechaj my jesteśmy wyczerpani do cna. Lecz płynie duch nasz hen za widnokrąg. Dla Radości stworzył nas nasz Władca, Przyszłości, my witamy ciebie! Znów słychać w nas natchnienia łaskę, Światy najwyższe pragniemy poznać! Odrodzenie kraju – cel jeden, Przyszłości, my witamy ciebie! Transcendentalny wymiar utworów F. Gülena zaświadcza ponadczasowy potencjał twórczości poety. Poezja — próba uchwycenia uniwersalnych sensów, które przybliżają człowieka do uświadomienia sobie swojego miejsca na tle odwiecznych procesów Makroświata, dla którego człowiek – ziarnko piasku, podobne do kosmicznego pyłu. I jednocześnie tu-i-teraz, objawiony w konkretnych fizycznych formach życia, człowiek może być ważnym czynnikiem przemiany świata na lepsze w płaszczyźnie godności. W poezjach Fethullaha Gülena przedstawiono antropologiczny projekt Nowego Świata — świat przyszłości, w którym negatywne skutki antropogenicznej ludzkiej działalności można pokonać metafizyką serca, odczuciem miłości do siebie i świata, bo każdy z nas jest częścią Boga. Tylko że nie wszyscy wybierają taką drogę, a stąd – zazdrość, niezrozumienie, wojny. Bo każdy z nas dla każdego jest bratem, Więc kwitnij, Ziemio, niczym Rajski ogród. Wiosna niesie nam szczęście i zjednoczenie**, Przyszłości, my witamy ciebie! Magiczne światło Lasy, rzeki i wierzchołki gór życiem napełniają magiczne światło. Na wszystkim, gdzie rzucisz tylko wzrok, Twoich imion i rys jasny odcisk. Bo od wieków Ty nasz przewodnik, i ludzkie plemię tylko Tobie podległe. Ty dla króla i złodzieja idol. Na ich twarzach – odblask Twoich znaków. Wszystko istniejące, niczym tysiące luster, Twoją Boską wolę odbijają, I ten niechaj, kto tonie w grzechach, obecność Boga pragnie zaprzeczyć. Piękno Twoje – odwieczny ideał, i każdy, kto poznał Ciebie, to wie. Ty Wszechświat nasz stworzyłeś i cały astral! Swoje w nich uosobienie ostateczne! Nie ma twarzy, nie dotkniętej nim, tym Światłem, które darujesz Ty co chwila. Ale bez wiary serce jest brudne, ono Tobą nacieszyć się nie zdoła! Wszystko – forma, zapach, kolor – jest jednym stworzeniem rąk Boskich na świecie! Na wszystkim ślad od nich nie anonim zostawił, to – dla ludzi znamię Boże! Jak motyle wokół płomienia świecy, wszystko prawdziwe krąży wokół Ciebie! Lecz gdzie te zapowiedziane klucze, które by nam otworzyły bramę Raju?! Od niego nie uleczyć się niczym, i dobrze to, bo wprowadza nas w drżenie – Kiedy miłość jest prawdziwa, bez masek, która duszę tylko do Boga nawraca!!! Zniszczone serce pożałuj! Nie zostawiaj rozłące na pastwę! Poślij choć kroplę łaski, Boże mój, w bliskości daj być z Tobą! Nie pozwalaj, żeby losu wichura zmusiła nas konać pod zawaliskami! Nie daj spłonąć nam, jak suche chrust, w płomieniu z krzywd, goryczy i bólu. I wykonaj obietnicę Swoją – nie odrzucaj moich uczuć głębokich! Ponad wszystko dla mnie ten sojusz, ja nim trafiony z łuku prosto w serce. Lecz ja raduję się sercem i boję, żeby nie zatrzymało się ono, dopóki Żywa nadzieja, na którą modlę się – że Ty ze mną. I nie na próżno wszystko to!!! _______________ * Arif – sufi, który osiągnął wyżyny w poznaniu Najwyższego. ** Wuslat – zjednoczenie z Najwyższym (w sufizmie). Człowiek musi znaleźć siebie w Bogu, żeby zachować i siebie, i swoją rzeczywistość. Człowiek bez Boga – zakładnik własnych destrukcyjnych emocji.
Poezja Gülena odkrywa piękno świata wokół człowieka, świata w ludzkim postrzeganiu, świata, w którym rozlane są boskie energie jako przejaw piękna i harmonii, miłości i ziemskich dóbr. Poezje odkrywają motyw egzystencjalnej pełni bytu w tym przypadku, jeśli w sercu człowieka jest Bóg, jeśli Bóg istnieje w antropologicznym rdzeniu rzeczywistości, która otacza człowieka i spowija dobrem. Bez Niego życie traci sens, egzystencja człowieka nie może istnieć w pełni bez Boga, który jest Nadzieją i Miłością.Dmytro DROZDOWSKI,kandydat nauk filologicznych,Instytut Literatury im. T. G. Szewczenki Narodowej Akademii Nauk Ukrainy
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
