Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

Jak się zmieniliśmy przez 300 lat??

Слово Просвіти, №44 за 2021 рік

Jedno z wiodących miejsc w repertuarze Teatru na Michajliwskiej (Centrum Sztuki „Nowy Ukraiński Teatr”) zajmuje klasyka ukraińska. W 2009 roku teatr otworzył stałą scenę spektaklem „Niedola” według Iwana Karpenki-Karego, z czasem przygotowano nową wersję, która gra do dziś pod tytułem „Oto była wiosna”. Przez wszystkie lata na scenie gra spektakl „Iwasyk-Telesyk” według sztuki Marka Kropywnyckiego. Od kilku lat w repertuarze jest „Instynkt” według utworów Olhy Kobylanskiej, a nowością stała się inscenizacja mało znanego dramatu Marka Kropywnyckiego „Olesia” pod tytułem „Fantazje młodej panienki”. Główna bohaterka przypomina mi współczesnych młodych ludzi, którzy wychowali się w niepodległej Ukrainie. I tylko z opowieści rodziców wiedzą, jak było kiedyś. Olesia zdobyła wykształcenie, nie może już znaleźć wspólnego języka z rodzicami, interesują ją inne kwestie – filozoficzne. Wszystko to wydało mi się tak współczesne i aktualne, że po prostu byliśmy zobowiązani wystawić tę sztukę. Swego czasu razem ze studentami-aktorami wzięliśmy fragment tej sztuki do pracy szkoleniowej. Spodobało się. Potem wzięliśmy kolejny fragment, a później jeszcze jeden. Gdy powstała pewna liczba zrealizowanych scen, pojawiła się myśl, czy by nie ułożyć z tej sztuki kompozycji i nie stworzyć spektaklu. Sam tekst nie zmienialiśmy, nawet nie skracaliśmy, a wzięliśmy poszczególne sceny i zbudowaliśmy zwartą kompozycję na motywach tej sztuki. Wyszedł spektakl trwający dwie godziny bez antraktu. Rolę Olesi w przedstawieniu gra nasza młoda aktorka, prawie debiutantka, Daryna Klymenko. „Prawie”, bo wcześniej miała premiery w spektaklach „Komedia o czułym sercu” i „Ekler za milion”, które odbyły się latem tego roku. Ponadto Darynka ma ciekawą pracę w spektaklu „Instynkt”. Występuje także w repertuarze „dziecięcym”. Olesia to jej pierwsza poważna i pełnowartościowa rola dramatyczna. Postać jest niejednoznaczna. Nieprzypadkowo nazwaliśmy spektakl „Chimery młodej panny”. Dziewczyna jakby zabłądziła, zagubiła się w tym świecie, nie wie, na kogo ma się orientować. Olesia nie znajduje wspólnego języka z rodzicami, ukochany chłopak żeni się z inną, przyjaciółka ją zdradza. Cały świat jest przeciwko niej, a ona – przeciwko światu. Daryna pracuje ciekawie. Wciąż jest w poszukiwaniu. Myślę, że z tą rolą dojrzeje jako aktorka. Bardzo podoba mi się, jak gra aktor Włodysław Swedeniuk w roli Leonida Petrowycza – młodego pana, który przyjeżdża z Petersburga. Moim zdaniem dość głęboko odczuwa on tego swoistego „ostatniego inteligenta”, człowieka z przeszłości, dla którego nie ma miejsca na tym świecie. Danyjił Kino gra Kindrata, ojca Olesi. On i Darynka są prawie rówieśnikami... Na początku dobieraliśmy do tej roli aktora starszego wiekiem. Jednak dla gry scenicznej nie jest tak ważne, w jakim wieku i o jakim wzroście jest aktor. Ważne jest, na ile precyzyjnie opanowuje zasady gry. Myślę, że mu się to udało. Danyjił nie tylko dobrze oddaje charakterystykę wieku, lecz także, co najważniejsze, głęboko rozumie tę postać. Ciekawie pracuje również nasz młody aktor Jewhen Juszczuk w roli Własa, rybaka i śpiewaka, w którym zakochana jest młoda panna. Jewhen jaskrawo, emocjonalnie i głęboko przeżywa tę rolę na scenie. Pawła Siemionowicza, lokaja, który żyje przeszłością, mistrzowsko gra Ołeksij Hrudij. Tworzy on jaskrawą, półgrotesklową postać. Pod koniec ubiegłego sezonu teatralnego przyszła do nas młoda aktorka Ołeksandra Petko. W spektaklu gra Horpynę, służącą i absolutną przeciwieństwo głównej bohaterki. Wyszła jej bardzo dobra rola. W duecie z Ołeksijem Hrudijem rozpoczynają spektakl i do finału wysoko trzymają poprzeczkę. Widz nie może określić, kiedy toczy się akcja spektaklu. Chcieliśmy, aby była poza czasem, nabrała antycznych, a nawet kosmicznych cech. To nie XIX i nie XXI wiek. „Ponadczasowość” odzwierciedla się także w sposobie wykonania (egzystencji aktorów) w poszczególnych scenach. Jakby przechodziliśmy w trakcie spektaklu od teatru klasycznego na początku do teatru najnowocześniejszych form pod koniec. Podobnie rozwiązano przestrzeń sceniczną spektaklu. Akcja rozgrywa się w kilku miejscach. Dom starego pana kojarzy nam się z „kolumnami”. Pojawia się podest, który się przekształca – raz jest domem, raz brzegiem rzeki. Kompozycja jest zbudowana tak, że na scenie pos-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn