Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

In memoriam Jerzego Litwiniuka

Слово Просвіти, №45 за 2012 рік

Mykoła JARMOLIUK, tłumacz W „Pieśni pożegnalnej”, wierszu Jerzego Litwiniuka, który śpiewają pokolenia polskich harcerzy, padają takie słowa: „Dogasa już blask ogniska…”. …Oto 18 października 2012 roku dogasło ognisko życia znanego polskiego tłumacza, popularyzatora literatury ukraińskiej Jerzego Litwiniuka, syna Jana. Swoją ziemską drogę rozpoczął 30 marca 1923 roku w mieście Krzemieniec (obecnie obwód tarnopolski). Lata młodzieńcze stały się dla przyszłego poety i tłumacza prawdziwą próbą. Po raz pierwszy organy NKWD aresztowały go wraz z matką, lekarką Kazimierą Litwiniuk, pod Lublinem w 1944 roku. Następnie przebywał w obozach NKWD w Charkowie i Riazaniu, skąd w lutym 1947 r. został przeniesiony do takiego samego obozu w Brześciu. Dopiero w marcu tego samego roku został repatriowany do Polski. Tutaj J. Litwiniuk zdobywa wyższe wykształcenie filologiczne, pisze oryginalną poezję. Jednak najbardziej pociągają go literatury obce. Dzięki doskonałej znajomości języków ukraińskiego, rosyjskiego, białoruskiego, litewskiego, estońskiego i fińskiego Jerzy Litwiniuk zapoznaje polskiego czytelnika z dorobkiem tych literatur. Ponadto tłumaczy z języka francuskiego i angiel-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn