Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

Ruch ukraiński

Слово Просвіти, №45 за 2012 рік

Ich zarząd działa aktywnie, ale nie na naszą korzyść. Ukraińskie prawa nie są przestrzegane. W transporcie publicznym stale nadaje się rosyjski szanson, filmy po rosyjsku itd. W oddziałach Ukrposzty prawie nie ma ukraińskiej prasy. To samo dzieje się w Kościele. Przez Kościół rozpowszechnia się też mity postkolonialne. Istnieją nasze fora, instytuty języka ukraińskiego, ukrainoznawstwa, radio „Kultura”. Brakuje jednak powiązań, które pozwoliłyby przekazać nasze mitologemy szerszemu ogółowi. Jesteśmy gotowi poprzeć wszystkie inicjatywy, które połączą te ogniwa i zaangażują lokalną inteligencję. Musi istnieć związek między inicjatywami społecznymi a państwem. Jurij HNATKEWYCZ, deputowany ludowy Ukrainy: — Stopniowo, przez 20 lat walki o język ukraiński, przeszedłem do grona sceptyków. Pozostało jeszcze kilka kryteriów, które budzą nadzieję: to tendencja, która pojawiła się w czasach niepodległości — ukraiński język zaczął brzmieć częściej. A także to, że w Odessie, mimo polityki szowinistycznej władzy, 52% rodziców złożyło wnioski do pierwszych klas z ukraińskim językiem nauczania. I jeszcze — Tabacznykowi nie ma czym się rozliczać przed FSB, postanowił stworzyć trzy rosyjskie gimnazja i miał wielkie nadzieje, że rodzice zaczną składać do nich wnioski. Ale nie składają. Razem z Pawłem Mowczanem byliśmy świadkami głosowania nad ustawą Kiwałowa—Kolesniczenki. Otóż znaczna część członków frakcji Partii Regionów nie chciała za nią głosować, ale musiała, bo podniesiona została ręka Czeczotowa. A wraz z przyjściem nowego składu Rady Najwyższej pojawią się tam regionałowie z Zachodniej Ukrainy. Dlatego są nadzieje. Najpewniej problem nie leży we władzy, nie w Janukowyczu i nawet nie w nas, którzy walczymy między sobą, lecz w naszym społeczeństwie. W mojej wsi, banderowskiej, gdzie postawiłem imienny pomnik 25 banderowcom, znaczna część wsi głosuje na tę partię, która nie uznaje Hołodomoru i chce drugiego języka państwowego. Jak mogło do tego dojść? Jak mogło w takim stopniu zlumpenizować się społeczeństwo zachodnioukraińskie? Nie mam odpowiedzi na to pytanie. Walczymy z kryminalnym donieckim kapitałem, który przejął władzę, i z FSB. Ta walka będzie niezwykle trudna. Kyryło STECENKO, zasłużony artysta Ukrainy, profesor Narodowego Uniwersytetu Kultury i Sztuk: — Spróbujmy postawić się na miejscu Janukowycza. Nie zazdroszczę prezydentowi. Wpływanie na Ukraińców nie jest zbyt proste. Stoją temu na przeszkodzie różne czynniki: aspołeczność młodzieży, jej nieufność wobec wszystkich, a szczególnie wobec jakiejkolwiek władzy; wielowiekowy trening ukraińskiej ludności w totalnym sabotowaniu jakiejkolwiek władzy, oparty na doświadczeniu, że każda władza jest zła. Ten sabotaż utrzymuje się nie na poziomie jakiejś ideologii, lecz na poziomie podświadomego oporu. Można się uśmiechać i kiwać głową, a robić wszystko na opak lub źle. Dlatego nawet władza autorytarna tkwi w bagnie i od swoich ruchów tylko grzęźnie coraz głębiej. Aby osiągnąć swoje, trzeba by wyniszczyć całe terytorium i sprowadzić inny naród, wszystko przebudować. Ale to bardzo kosztowne, a współcześni biznesmeni takiego projektu nie poprą. Dziwi mnie również nadzwyczajna zacofanie i przestarzałość podstaw światopoglądowych władzy — ich świadomość jest na poziomie lat 50. ubiegłego wieku. Tymczasem w świecie zachodzą bardzo szybkie zmiany kryzysowe. Kształtuje się nowa globalna cywilizacja informacyjna, która znajduje się całkowicie poza granicami kompetencji i wpływów tej władzy. Nowe pokolenie psychicznie i informacyjnie znajduje się w zupełnie innej przestrzeni. Musimy zachować podstawy ukraińskiej tożsamości, co też teraz czynimy. Dalej — zdobyć władzę. Pierwszy etap — rok 2013, drugi — rok 2015. Najważniejsze — nie dopuścić do radykalnych, nieodwracalnych zmian przeciwko Ukrainie. Rewolucja to organizacja, a nie bunt. Do organizacji potrzebni są ludzie, czas i koncepcja. Obecnie tego jeszcze nie ma. Trzeba wypracować strategię nowych zadań i działań, wdrażać ją od pierwszych sekund nowej władzy, a nie czekać rok, przyglądać się, a potem coś robić, gdy popularności już nie będzie. Potrzebna jest samoorganizacja narodowej elity duchowej w odrębną siłę społeczną. Samowystarczalną pod względem niezależności ekonomicznej i politycznej. I jeszcze — ukształtować nową ukraińską elitę narodową w sferze polityki i gospodarki. Włodzimierz PETRUK, kandydat nauk historycznych: — Nam nie podoba się ustawa Kiwałowa–Kolesniczenki. Nie podoba się ona także stronie przeciwnej, tylko z innego powodu. Za

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn