Strona · s. 13strona oryginału ↗
Twórcze horyzonty Hałyny Tarasiuk. Z okazji jubileuszu pisarki
Слово Просвіти, №45 за 2013 рік
W październiku 2013 roku w Narodowym Muzeum Literatury Ukrainy (Kijów) odbyła się jubileuszowa wystawa znanej poetki, prozaiczki, publicystki, tłumaczki, działaczki społecznej Hałyny Tymofiijiwny Tarasiuk. Na wystawie, której podstawą jest gatunkowa zasada prezentacji, przedstawiono ponad 200 eksponatów ze zbiorów i biblioteki Muzeum Literatury oraz archiwum jubilatki. Wystawę rozpoczyna dział „Źródła, rodowód i »uniwersytety« pisarki”, poznanie którego jest możliwe dzięki przedmiotom pamiątkowym, oryginalnym zdjęciom, autografom i książkom. Hałyna JUSYN, pracownik naukowy Muzeum Literatury Ukrainy. H. Tarasiuk jest autorką 23 książek: 9 zbiorów poetyckich („Smerekowyj mist”, „Mnożyna”, „Switło dżereła”, „Żajworowe połe”, „Horeljefy”, „Sotworinnia hnizda” i in.), 12 prozatorskich („Lubow i hrich Mariji Mahdalyny”, „Dama ostanńoho lycaria”, „Smert — sestra mojeji samotnosti”, „Miż pekłom i rajem”, „Chram na bołoti”, „Mij treti j i ostannij szlub”, „Janhoł z Ukrajiny”, „Cin’ Chuan’ Hon’”, „Kowcheh dla metelykiw”), publicystycznych — „Trepanacija” itd., z których pierwszymi wydaniami można zapoznać się na wystawie. Na wystawie zaprezentowano również publikacje utworów pisarki w ukraińskich czasopismach „Berezil”, „Witchyzna”, „Dzwin”, „Kur’jer Krywbasu”, „Dnipro”, „Kyjiw”, „Bukowynśkyj żurnał”, „Nimczycz”, austriackim „Literatura und kritik”, niemieckim „Wostok”, rosyjskim „Nowyj mir”, białoruskim „Neman”. Znaczne zainteresowanie budzą kurioza, anegdoty, przepisy, pasje, a nawet przesądy autorstwa H. Tarasiuk, wydrukowane w trzech publikacjach wydawnictwa „Jarosławiw Wał”: „Odkrowennia w kafe »Pehas«”, „Kurjoziada” oraz „Posmiszky czornoho kota”. Na wystawie zaprezentowano wywiady z nią oraz artykuły literaturoznawcze na jej temat, przedstawione w wydaniu „Trepanacija”, gazetach „Literaturna Ukrajina”, „Słowo Proświty”, „Ukrajinśka literaturna hazeta”, „Deń”, „Bukowynśke wicze” i in. Na wystawie można również wyróżnić dział: „H. Tarasiuk w kręgu rodziny, przyjaciół i kolegów”, który dzięki oryginalnym fotografiom z archiwum pisarki reprezentuje jej korzenie oraz aktywną postawę życiową i społeczną. W wspaniałym wnętrzu biblioteki Hałagana, gdzie eksponowano wystawę, pisarka spotykała się ze swoimi czytelnikami, z młodzieżą; szczególnie interesująca i pełna zaufania była rozmowa Hałyny Tarasiuk ze studentami-filologami Uniwersytetu Pedagogicznego im. M. Drahomanowa oraz wychowankami oddziału twórczego Instytutu Literatury KNU im. T. Szewczenki. Wydarzenia literackie z okazji jubileuszu H. Tarasiuk odbyły się również w miejscach rodzinnych i znaczących dla twórczości pisarki. Tak oto w rodzinnej wsi Orliwka, w rejonie tepliczyńskim obwodu winnickiego, otwarto wystawę jej utworów. W pomieszczeniu Centrum Internetowego Centralnej Biblioteki Rejonowej w Zastawnej (obwód czerniowiecki), gdzie Hałyna Tarasiuk pracowała w gazecie rejonowej, wielbiciele jej twórczości wzięli udział w wirtualnej podróży literackiej „Królowa ukraińskiej prozy”, podczas której dowiedzieli się o drodze życiowej i twórczej Hałyny Tarasiuk. Bibliotekarka działu młodzieżowego Natalija Watamanczuk przedstawiła przegląd książek pisarki, eksponowanych na wystawie „Ich imiona — ozdoba kraju”. W bibliotece rejonowej legendarnego miasta Wyżnica, o artystach i pracownikach którego nie raz pisała Hałyna Tarasiuk, pracując w prasie bukowińskiej, jubileusz szanowanej tu pisarki uczczono czytaniami literackimi pod hasłem „Kierowana marzeniem”. — Chyba nie ma w środowisku literackim człowieka, który nie słyszałby o Hałynie Tarasiuk — poetce, prozaiczce, krytyczce, tłumaczce, publicystce, autorce najlepszych utworów we współczesnej literaturze ukraińskiej — mówi dyrektor Browarskiego Centralnego Systemu Bibliotecznego, zasłużony pracownik kultury Ukrainy Ludmyła Koszełewa. — Sesja autografów H. Tarasiuk, która działa w Browarskiej Centralnej Bibliotece Rejonowej, wywołała prawdziwą furorę wśród użytkowników biblioteki. Na wystawie przedstawiono dane biograficzne pisarki oraz książki, które wyszły spod jej pióra. W naszych czasach niewielu ludzi pasjonuje się poezją, ale zbiory poetyckie H. Tarasiuk „Swit rodnyka”, „Żajworowe połe” oraz wybór „Lubowi hrich Mariji Mahdalyny” zawsze cieszą się zwiększonym popytem czytelniczym, bo brzmią w nich struny duszy poetki: wiecznie młodej, niezłomnej, z dramatyzmem uczuć. Wieczory literackie odbyły się także w innych placówkach kulturalnych Winniczyzny, gdzie pisarka się urodziła, Bukowiny, gdzie przeżyła pół życia, a także na Kijowszczyźnie, gdzie obecnie mieszka, oraz w innych miastach. W dniach swojego jubileuszu pisarka przypomniała czytelnikom o wielostronności swojego talentu, drukując w gazecie „Literaturna Ukrajina” liryczny wybór wierszy „Za szczo ne sowisno duszi”, w gazecie „Bukowyna” — humorystyczną nowelę „Kozac’ka korczma”, a na stronie NSPU, w czasopiśmie „Berezil”, gazecie „Bukowynśke wicze” oraz „Ukrajinśkij literaturnij hazeti” — ostre wywiady publicystyczne na tematy bieżące, w szczególności o roli literatury we współczesnej przestrzeni informacyjnej i duchowej. W jednym z tych wywiadów Hałyna Tymofiijiwna przyznała, że na jubileusz sprawiła sobie dwa piękne prezenty: uporządkowała dwie antologie — współczesnej prozy kobiecej „Ostriw zymowoho mowczannia” oraz współczesnej poezji kobiecej „Sama”, które lada chwila ukażą się w wydawnictwie „Presa Ukrajiny”: — To moja dziesięcina na świątynię literatury. Przecież jeśli Bóg dał ci talent, to musisz być hojny i myśleć nie tylko o sobie. Tym bardziej, gdy jesteś pewien, że być wielkim można tylko w wielkiej literaturze. Więc postanowiłam na swoje 65-lecie zrobić prezent 65 kijowskim autorkom, prozaiczkom i poetkom, z których połowy nawet nie znam osobiście, ale wiem po ich utworach, że są utalentowanymi i wyrazistymi pisarkami. Radzę wszystkim kolegom po piórze brać przykład — bardzo dobrze robi się na duszy, kiedy robi się coś przyjemnego bliźniemu, zwłaszcza w twórczości. Tak po prostu, z dobrej woli… Hałyna Tarasiuk i profesor KNU im. T. Szewczenki Ołeksandr Astafjew z przyszłymi pisarkami
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
