Strona · s. 14strona oryginału ↗
„Moja siła — w rodzinnym kraju…”
Слово Просвіти, №45 за 2013 рік
Jej wykładowczyni i kuratorka grupy, Nadija Szost, która do dziś pracuje w szkole muzycznej, witając jubilatkę, wspominała ją jako czarnowłosą, smukłą dziewczynkę z dwoma warkoczykami. Lida była jedną z nielicznych, którzy wstąpili do szkoły muzycznej bez wcześniejszego wykształcenia muzycznego, bo we wsi Oleno-Kosohorówka w rejonie kirowohradzkim, skąd pochodzi, w tym czasie nie było szkoły muzycznej. Dlatego Lida musiała dużo pracować. Jednak dzięki talentowi, głębokiej wewnętrznej uczciwości i wytrwałej pracy skromna dziewczyna z ukraińskiej wsi osiągnęła szczyty artystyczne i światowe uznanie. Jej pierwszym znaczącym triumfem był złoty medal za pierwsze miejsce na Międzynarodowym Konkursie im. Czajkowskiego w 1982 roku. Potem były występy na wielu światowych scenach, a Japończycy uznali ją za najlepszą na świecie Cio-Cio-san. Wszystkie te osiągnięcia i uznanie nie odebrały Lidii Leonidiwnie naturalnej skromności, miłości i przywiązania do rodzinnego kraju, do swojej alma mater. Jest częstą gościnią na Kirowohradczyźnie, na ile może, pomaga rodzimej szkole muzycznej, występuje na scenie obwodowej filharmonii. Jubileuszowy koncert śpiewaczki był raczej koncertem-hołdem, w którym aktywnie uczestniczyli obecni studenci szkoły muzycznej (dyrektor Larysa Hołiusowa). Występy orkiestry kameralnej i symfonicznej szkoły, orkiestry instrumentów ludowych, chóru „Prima-Vista”, zespołu „Sokoły” świadczyły o tym, że talenty tu nie wygasają. Śpiewaczka, dziękując rodakom za miłość i szacunek, podkreśliła, że ta miłość jest wzajemna, a talent dany jej przez Boga właśnie tutaj, na naszych stepach, dlatego to tutaj czerpie swoją siłę i natchnienie.
Swietłana OREL, m. Kirowohrad
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
