Strona · s. 15strona oryginału ↗
Twórcze poszukiwania Teatru Lesi Ukrainki
Слово Просвіти, №45 за 2017 рік
Nowy sezon teatralny w Narodowym Akademickim Teatrze Dramatu Rosyjskiego im. Lesi Ukrainki rozpoczął się od razu dwiema premierami. Kierownik artystyczny teatru, Narodowy Artysta Ukrainy Mychajło Reznikowycz wystawił komedię „Naga ze skrzypcami” na podstawie utworu Noëla Pierce'a Cowarda, a młody reżyser Ołeksandr Stepanców — dramat „Cena” według sztuki Arthura Millera.
Eduard OWCZARENKO Zdjęcia Iryny SOMOWEJ
Imię Noëla Cowarda, który napisał ponad 50 sztuk i 300 kompozycji muzycznych, był reżyserem, aktorem i wykonawcą, w Ukrainie jest mało znane. Natomiast w ojczyźnie zna go każdy. Dla dowcipnych paradoksów Noëla wymyślono osobne określenie: „noelizmy”. Za szczególny wkład w brytyjską sztukę królowa Elżbieta II nadała mu tytuł rycerski. A w 2006 roku imieniem Noëla Cowarda nazwano jeden z najpiękniejszych teatrów Londynu. Dziś pomniki artysty stoją w Nowym Jorku, na Jamajce i w Teddington, przedmieściu Londynu, gdzie się urodził. Ale bez wątpienia najlepszym pomnikiem dramaturga są jego sztuki, które również dziś z wielkim powodzeniem wystawiane są w teatrach na całym świecie. „Naga ze skrzypcami” to gryząca komedia satyryczna. Kilka słów o fabule. Umiera znany artysta-awangardysta Paul Sorden. Jego obrazy kosztują wielkie pieniądze, wystawia się je w najlepszych muzeach świata. Jednak po śmierci wychodzi na jaw, że wszystkie te płótna namalowali inni mało znani malarze. Członkowie rodziny Sordena martwią się, że demaskacja Paula uderzy w ich interesy finansowe, i podejmują „konieczne” środki, aby zachować w tajemnicy jego obrazy…
„Sztuka Noëla Cowarda o wartościach w życiu i sztuce, prawdziwych i wyimaginowanych, o szaleństwie ludzi wobec wyobrażonych cen, o fantastycznych manipulacjach opinią publiczną. I jeszcze – o ludzkim cynizmie i chciwości, zapakowanych w błyszczący papier wyobrażonego stoicyzmu duchowego i fałszywej przyzwoitości”, – powiedział Mychajło Rieznikowycz.
Trudno wyróżnić kogoś spośród aktorów. Dzięki swojej mistrzowskiej grze wzajemnie harmonijnie się uzupełniają. Zapadają w pamięć jasne, organiczne postacie stworzone przez Dmytra Sawczenka (Sebastian Lacreole), Stanisława Moskwina (Jacob Friedland), Irynę Nowak (Izabella
Sordena), Anną Hrinczak (Jane), Maksym Nikitin (Colin), Oleną Czerwonenko (Pamela), Olgą Kohut (Anna Pawlikowa), Oleksandrą Jenoju (Cherry-Mae Waterton), Ołeksijem Poliszczukiem (Fabrice), Jurijem Diakiem (Clinton Premidger), Ołeksandrem Choroszkiem (Obadiah Llewellyn). W spektaklu pojawia się także zmarły Paul Sorden (Andrij Ponomarenko), który z ironią odnosi się do wszystkiego, co dzieje się wokół.
Spektakl „Cena” ma długą historię sceniczną. Pierwszą jego inscenizację zrealizowali reżyser Kostiantyn Dubinin i scenograf Mychajło Frenkel w odległym 1988 roku. Role grali aktorzy, których nazwiska dziś stały się legendami: Heorhij Kyszko, Jurij Murawicki, Larysa Kadocznikowa, Lidija Jaremczuk, Walerij Besarab, Walerij Siwacz i Mykoła Ruszkowski.
Obecnie teatr prezentuje nowe odczytanie utworu przez młodego reżysera i młodych aktorów. Nowy spektakl „Cena” powstał na bazie studenckich prac Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Teatru, Filmu i Telewizji im. I. Karpenki-Karego. Przede wszystkim chodzi o pracę kursową i dyplomową Ołeksandra Stepanceowa, który dość profesjonalnie odsłonił tę sztukę. I nie tylko odsłonił, lecz także „popchnął” studentów w konflikt tej sztuki.
W spektaklu występują aktorzy-debiutanci, studenci studia teatralnego. Liczymy na to, że ich
„Naga ze skrzypcami”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
