Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

«Wzywamy Trybunał Konstytucyjny Ukrainy do wykazania się wysoką świadomością obywatelską i postawą państwowotwórczą»

Слово Просвіти, №45 за 2020 рік

Oświadczenie Sekretariatu Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy Jak wiadomo, Trybunał Konstytucyjny Ukrainy na swoim posiedzeniu 3 listopada planuje rozpatrzyć ustawę „O zapewnieniu funkcjonowania języka ukraińskiego jako państwowego”, przyjętą 25 kwietnia 2019 roku głosami 278 deputowanych ludowych Rady Najwyższej poprzedniej kadencji, która na poziomie ustawodawczym utrwaliła państwowy status języka ukraińskiego. Tego dnia sędziowie Trybunału Konstytucyjnego zamierzają rozpatrzyć wniosek dotyczący konstytucyjności tej ustawy, który wpłynął do TKU 21 czerwca 2019 roku i został podpisany przez 51 deputowanych ludowych — w przeważającej większości przedstawicieli frakcji prorosyjskiego „Bloku Opozycyjnego”, z których większość znajduje się obecnie we frakcji OPZZ, a także przez kilku deputowanych niezrzeszonych. Deputowani, którzy zwrócili się do TKU z wnioskiem konstytucyjnym, wskazali, że ustawa o języku rzekomo nie odpowiada Konstytucji i nie reguluje trybu stosowania języków mniejszości narodowych, a niektóre przepisy ustawowe „faktycznie będą oznaczać dyskryminację rosyjskojęzycznych obywateli”. W maju 2020 roku przewodniczący Rady Najwyższej Dmytro Razumkow oświadczył, że ustawę o języku należy zrewidować. 7 lipca 2020 roku Wielka Izba Trybunału Konstytucyjnego rozpoczęła rozpatrywanie sprawy o konstytucyjność ustawy o języku. Sekretariat Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy jest przekonany, że ustawa „O zapewnieniu funkcjonowania języka ukraińskiego jako państwowego” w pełni odpowiada Konstytucji Ukrainy i nie wymaga rewizji. Sekretariat Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy uważa, że próby rewizji Ustawy o języku to jeden ze składników wrogiego planu demontażu Ukrainy jako niepodległego państwa, przekształcenia jej w kolonię Rosji, prowokowania niepokojów społecznych, zagrożenie świadomego niszczenia wszystkich tych zdobyczy, które Ukraina osiągnęła w ciężkich próbach kosztem tysięcy istnień naszych obrońców w wojnie z Rosją. Nas znowu chcą podzielić na Zachód i Wschód. Chcą nas przekonać, że obowiązujące ustawodawstwo językowe narusza czyjeś prawa i wolności. My obecnie nie mamy problemów z ustawodawstwem językowym. Nie mamy prześladowań mniejszości narodowych ze względu na język. Natomiast mamy ogromną liczbę pilnych problemów w państwie, które należy natychmiast rozwiązywać. A rewizja ustawy językowej w żaden sposób nie należy do takich priorytetowych działań ze strony państwa. Utrwalenie języka ukraińskiego jako państwowego jest jednym z filarów niepodległości, samodzielności i siły Ukrainy, zachowania na arenie światowej swojego indywidualnego narodowego oblicza. Ograniczenie formatu języka ukraińskiego jako państwowego, który przewiduje jego obowiązkową dla wszystkich obywateli znajomość i używanie we wszystkich sferach komunikacji społecznej na całym terytorium państwa, stworzenie przesłanek do ignorowania, nieobowiązkowości języka ukraińskiego, powrót do zalegalizowanej nowej rusyfikacji w edukacji, wychowaniu, przestrzeni medialnej, administracji państwowej — oznacza prostą drogę do zniszczenia niepodległości państwowej Ukrainy. Pisarze Ukrainy nalegają na to, że aktywni propagatorzy różnego rodzaju separatyzmu lub ci, którzy złośliwie negują ukraińską państwowość czy szydzą z języka ukraińskiego, powinni ponosić odpowiedzialność karną. Pisarze Ukrainy ostrzegają, że w dzisiejszej skomplikowanej sytuacji politycznej i społeczno-ekonomicznej flirtowanie władzy z kwestią językową może nie tylko rozbudzić sytuację wewnętrznopolityczną na Ukrainie, ale także wzmocnić pozycje informacyjne naszego zewnętrznego wroga — kraju-agresora. Sekretariat Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy wzywa Trybunał Konstytucyjny Ukrainy do wykazania się wysoką świadomością obywatelską i postawą państwowotwórczą, działania zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem i podjęcia decyzji w oparciu o interesy narodowe państwa ukraińskiego. Mychajło SYDORŻEWSKYJ większość Ukraińców ma sprzeczny, eklektyczny światopogląd zamiast spójnego monolitu: skoro własne państwo, to wszystko powinno być własne – i język, i kultura, i wiara! Tak właśnie kierują się wszystkie klasyczne państwa Europy. Zatem powtarzamy: każdy Ukrainiec, któremu droga jest Ukraina, a nie Małorosja, Noworosja, musi przypomnieć sobie swój, z reguły ukraińskojęzyczny ród: czy rodziców, czy dziadków, czy pradziadków. Przypomnieć sobie, że haniebnie jest wyrzekać się języka, a więc i kultury swojego rodu, i zrobić zdecydowany krok – porzucić nawyk używania języka okupacyjnego i przejść na ukraiński – swój prawdziwy język ojczysty!!! Bo po rosyjsku, przed rosyjskim zniewoleniem Ukrainy, nigdy nie mówił naród ukraiński. Wspólnym z Moskwą językiem był jedynie cerkiewnosłowiański język książkowy (macedoński dialekt starobułgarskiego) – tak jak, powiedzmy, język łaciński dla narodów zachodnioeuropejskich. I to tymczasowo. Ale cała rosyjska hybrydowa propaganda opiera się właśnie na tym! Język rosyjski (a poprawnie „moskiewski”) został uformowany w Moskowii od XVII wieku na bazie cerkiewnosłowiańskiego staroukraińskiego języka książkowego, fińsko-ugryjskich, tatarskich oraz innych języków europejskich. Na Ukrainie po „połtawskiej klęsce” i dalej w ciągu XVIII-XIX-XX wieków język rosyjski był narzucany z wyjątkowym okrucieństwem za pomocą pozbawiania pracy, karania rózgami, zsyłkami, więzieniami i rozstrzeliwaniami, ponieważ opór był wielki. W ten sposób, aby Ukraińcy dzisiaj dumnie deklarowali: „Moj rodnoj jazyk russkij!”, Rosja potrzebowała, oprócz niesławnych cyrkularzy wałujewskiego i emskiego, ponad 500 tajnych ukazów o zakazie języka ukraińskiego („nie było i nie ma”) oraz trzech wieków terroru językowo-kulturowego i politycznego. Ale stał się cud! Nasz piękny, miły, niewiarygodnie bogaty, wiecznie żywy i młody język ukraiński przeszedł przez to piekło niszczenia i przetrwał, bo ogromna duchowa siła i atrakcyjność kryje się w nim, a dlatego każdy Ukrainiec, który ma czystą duszę i jasny rozum, zachwyca się nim na całe życie i staje mężnie w jego obronie! A dlatego ani żałować, ani trzymać się okupacyjnego obcego języka nie tylko nie warto, ale i jest to haniebne dla Ukraińca. Zostawcie go dla naturalnych Rosjan, bo u nas – naród i słowo, i u nich – naród i słowo, jak pisał Taras Szewczenko, każdy ma swoje w swoim kraju. Więc wracajmy, Ukraińcy, u których żywe jest sumienie, do swojego ukraińskiego słowa, do rodzinnego odwiecznego łona – tylko tak uratujemy siebie i Ukrainę!

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn