Strona · s. 4strona oryginału ↗
Silny Kościół Ukraiński – gwarancja potężnej Ukrainy
Слово Просвіти, №45 за 2021 рік
dosłużył się godności generalnego wikariusza wiernych Ukraińców greckokatolików. W 1949 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie był duszpasterzem w Brooklynie, Buffalo i Kohowzie. Pochowano go na ukraińskim cmentarzu w Hamptonburgu. W działalności ojca M. Wojakowskiego były sprawy, które od dawna wymagają ponownego przemyślenia we współczesnym ukraińskim Kościele. Był krylosianinem, to znaczy należał do tajnego kościelnego zakonu Kryłosu. Ten zakon powstał w naszym Kościele jeszcze w czasach książęcych i troszczył się o odrodzenie narodowe. Dotąd nikt nie odnalazł statutowych ani programowych dokumentów zakonu, ale ojcowie krylosianie zrobili bardzo wiele, aby w Kościele panował duch ukraiński. Z nieznanych przyczyn w 1949 roku zakon Kryłosu zaprzestał działalności. Dlaczego by teraz nie odnowić tego zakonu w UGKC? Ojciec M. Wojakowski ściśle współpracował z OUN i zwalczał wówczas niezdrowy nurt w UGKC, który twierdził, że nacjonalizm to nowa herezja, ponieważ nacjonaliści stawiają naród wyżej niż Boga, i jemu należy się przeciwstawiać. Natomiast M. Wojakowski za pośrednictwem kurierów OUN utrzymywał łączność między duchowieństwem diaspory a Galicją. Znamienne, że w latach trzydziestych XX wieku w Galicji kultywowano obrazy (ikony) przedstawiające świętych w wyszywankach. Dlaczego we współczesnym Kościele nie odrodzić tej tradycji? Troszczył się o zjednoczenie UGKC z UAPC. Wznowił (w 1946 r.) kościelno-archeograficzną komisję przy Administracji Apostolskiej, którą jeszcze w 1944 roku we Lwowie założył metropolita Andrej Szeptycki. Ta komisja naukowa stawiała sobie za cel przeprowadzenie badań nad historią ukraińskiego Kościoła oraz wyjaśnienie przyczyn rozłamu dawniej jednego ukraińskiego Kościoła, z nadzieją na jego przyszłe zjednoczenie. Po otrzymaniu Tomosu dla Prawosławnego Kościoła na Ukrainie (2019) nadszedł najwyższy czas, aby UGKC połączyła się z PCU. Dlaczego zatem we współczesnej Ukrainie nie dbamy o jeden Pomiesny Kościół? Biorąc pod uwagę ogromne zasługi UGKC w zachowaniu ukraińskiej tożsamości, zwłaszcza w czasach panowania polskiego, a także w podziemiu w okresie radzieckiej (moskiewskiej) okupacji, nie mamy prawa poprzestawać na osiągniętym i w nowych realiach historycznych. Ponieważ Kościół jest najbardziej autorytatywną instytucją wśród obywateli Ukrainy, a w celu jak najwyższego wspierania budowy ukraińskiej Ukrainy, przy okazji zwracam się do hierarchów UGKC, Synodu, akademii i seminariów teologicznych, licznych klasztorów oraz Ukraińskiego Katolickiego Uniwersytetu z apelem o zapewnienie odpowiednich zmian, aby Kościół stał się jednym i ukraińskim nie tylko językiem, lecz także duchem! Publikowane na podstawie referatu „UGKC w osobach przez pryzmat jednej rodziny”, wygłoszonego na Zbaraskim zamku podczas okrągłego stołu na temat: „Unia brzeska: historia, skutki, wnioski”.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
