Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

Zapal świecę, Ukraino!

Слово Просвіти, №46 за 2005 рік

Żarzynka z palącej rany do twoich dłoni lecę. Boli ona, ale nie gaśnie. Zapal świecę, mój ukochany! Zapal świecę! W smutku i wiecznym żalu, w nie do zniesienia biedzie wiele wciąż nosimy w skrytości… W pamięci długa praca, jednakowe oczy wdów… I będzie boleć na wieki ten przenajświętszy chleb na stole, według słowa Nowego Testamentu pokłońmy się ziemi, dzieci moje, pokłońmy się ziemi! Wciąż wyciągają do nas ręce spuchnięci ojcowie i matki, i nie mówcie: „Nie wiemy”, bo lato było urodzajne, i słońce było we właściwej porze, a dzieci w łachmanach… Ruina i bezmiar ludzkiego płaczu… Mieli jedną nadzieję, że przypomni o nich Ukraina i zapali świecę, przypomni sobie te czarne żniwa, czerwoną miotłę i torgsin… Tak po wilczemu pełzły ludomory po nasze serca i spichlerze, po nasz chleb, żarna i młyn. Zbieraliśmy się zbyt powoli, nasz głos świat jeszcze nie usłyszał. Wdowią, sierocą, niezniszczalną zapal świecę, Ukraino! Zapal świecę! Natalia DZIUBENKO-MEJS

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn