Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 4strona oryginału ↗

KTO, JAK NIE MY?

Слово Просвіти, №46 за 2005 рік

9 listopada z inicjatywy Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” w Sali Koncertowej Centralnego Domu Oficerów Sił Zbrojnych Ukrainy odbył się wieczór literacko-artystyczny, poświęcony Dniu Ukraińskiego Piśmiennictwa i Języka. Barwne widowisko mało przypominało tradycyjne wieczory. Reżyser Serhij Archypczuk i organizatorzy stworzyli wspaniałe święto: oryginalna oprawa sceniczna, gra świateł, różnorodność programu — bez patetycznych i przydługich przemówień: zdawano relację z wykonanej pracy, z wyników osiągniętych dzięki systematycznej działalności. Wieczór prowadził Wasyl Iłaszczuk. Prolog święta był polifoniczny: demonstrowano fragment proświtańskiego filmu „Słowo, znak, pismo”, w którym broniono idei ewolucji słowa, brzmiała muzyka etniczna i klasyczna, rozbrzmiewał śpiew, kwitły tańce: Marta Szpak śpiewała „Doliną kozak idzie” T. Szewczenki, Swiatosław Syłenko wykonał „O słowo ojczyste” O. Ołesia, „Kijowska Kamerata” — „Symfonię nieznanego autora XVIII w.”, „Wesnianka” — kompozycję „Ziemio, przebudź się!”, zespół tańca „Pokuttia” — kompozycję „Poważni goście”. Przewodniczący „Proświty”, deputowany ludowy Ukrainy, laureat Narodowej Nagrody im. T. Szewczenki Pawło Mowczan w swoim wystąpieniu optymistycznie twierdził: my, Ukraińcy, — wieczni gospodarze swojej ziemi, więc musimy rozwiązać swoje problemy sami. Mówiono w szczególności o potrzebie zagwarantowania przez państwo wszechstronnego wsparcia języka ukraińskiego, stworzenia warunków dla jego rozwoju. Pierwszy zastępca szefa Sekretariatu Prezydenta Iwan Wasiunyk odczytał pozdrowienia Głowy państwa z okazji Dnia piśmiennictwa, a także wręczył Pawłowi Mowczanowi Order księcia Jarosława Mądrego IV stopnia, którym został odznaczony z okazji Dnia niepodległości Ukrainy. W imieniu metropolity Filareta do obecnych zwrócił się ihumen Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego Jewstratij. Kościół zawsze szanował Kronikarza Nestora, a to, że w języku ukraińskim wreszcie wydano wszystkie księgi liturgiczne, sprzyja utwierdzeniu języka ojczystego. Rozbrzmiało „Kazanie na górze” i „Błogosław, duszo moja, Pana” w wykonaniu chóru kameralnego „Kijów”. Brzmiała w sali symfonia nr 3 Ihora Szamo w wykonaniu „Kijowskiej Kameraty”, „Sopiłka” — Marty Szpak, „Jechał kozak przez miasto”, „Wziąłbym ja bandurę”, „Sąsiadka” — ludowego męskiego kwartetu wokalnego „Hetman”, ukraińską pieśń ludową wykonał Swiatosław Syłenko, rozbrzmiewał śpiew iwanofrankiwskiego zespołu folklorystycznego „Studenka”, folk-rockowego zespołu „Karpatiany” i innych. Zachwycały salę programy taneczne wykonawców, w szczególności „Werchowynka” zespołu tańca „Pokuttia”. Te zapomniane i znane motywy — perełki, zebrane ze wszystkich zakątków Ukrainy, — rozpalały ogień ukraińskiego ducha. A energią ojczystego słowa napełniała obecnych poezja Tarasa Szewczenki: aktor Narodowego Teatru im. Iwana Franki Taras Żyrko odtworzył „Gamalię” oraz fragment z „Izajasza. Rozdział 35”. Własne wiersze „Napominanie”, „Perebendia”, „Z aniołem na ramieniu” przeczytał dyrektor dziecięcego wydawnictwa „A-BA-BA-HA-LA-MA-HA”, poeta Iwan Małkowycz. „Zamiast narzekać na ciemność, lepiej...”. Swiatosław Syłenko wykonuje „O słowo ojczyste”. Iwan Wasiunyk wręcza Order księcia Jarosława Mądrego Pawłowi Mowczanowi. Marta Szpak. Śpiewa kwartet „Hetman”.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn