Strona · s. 13strona oryginału ↗
DZWONY BANDURY, ZŁOTE DŹWIĘKI
Слово Просвіти, №46 за 2007 рік
Nina HNATIUK
W swoje 90. urodziny patriarcha literatury ukraińskiej Oleksa Juszczenko wydał kilka książek. Wśród nich — „Bandurysty, sine orły…” (Wydawnictwo Centrum „Proświta”, 2007). W Pałacu Sztuki „Ukraiński Dom” na prezentację unikalnej książki szkiców, wspomnień i wierszy o sławnych ukraińskich kobzarzach i banduristach zebrali się członkowie kilku związków twórczych, rodacy poety. I każdy dziękował autorowi za unikalne wydanie, materiały do którego zbierał przez sześć dziesięcioleci.
W 1940 roku Oleksa Juszczenko uczestniczył w uczczeniu kobzarza Ostapa Wereseja, gdzie występowali Jehor Movczan, Pawło Nosacz, Petro Hudź, Wołodymyr Perepeluk, Iwan Iwanczenko. Wtedy też prowadzący święto Pawło Tyczyna udzielił głosu także jemu, młodemu poecie, na powitanie. Przez całe twórcze życie O. Juszczenko przyjaźnił się z kobzarzami, poświęcał im wiersze, razem z nimi często występował. Z Maksymem Ryłśkim uczestniczył w obchodach jubileuszu Jehora Movczana we wsi Wielka Pisariwka. A kiedy O. Juszczenkowi wypadło pięćdziesiąt lat, przyjechał go powitać sławny Jehor Movczan. Dzięki wieloletniej przyjaźni, serdecznej współpracy, korespondencji z wybitnymi artystami narodziła się książka o tych, których nazywa się Homerami Ukrainy.
Występując na prezentacji, laureat Narodowej Nagrody Ukrainy im. T. Szewczenki Mykoła Szudria, zastępca dyrektora Instytutu Literatury im. T. Szewczenki NANU Serhij Hal'czenko, zasłużony działacz sztuki Wasyl Dowżyk, inni pisarze, dziennikarze podkreślali oryginalność tej książki — swoistego pomnika kilku pokoleniom ukraińskich ludowych śpiewaków. Należy ją wznowić w państwowym programie wspierania wydawnictw książkowych w większym nakładzie.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
