Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

ZASŁUŻYŁ NA WDZIĘCZNĄ PAMIĘĆ RODAKÓW

Слово Просвіти, №46 за 2008 рік

rodnych nazw roślin. Razem z braćmi Opanas Semenowicz posiadał 15 dusz chłopów pańszczyźnianych. Był żonaty z córką sztabs-rotmistrza Uljany Jakiwnej Bohajewskiej, z którą miał syna Mykołę oraz córki Lidię i Zofię. W klinice, którą kierował Mykoła Rohowycz, jako jednej z pierwszych w Rosji wprowadzono asepsę i antysepsę. Rohowycz zajmował się praktyczną pracą, dlatego jego dorobek naukowy jest niewielki. Brał aktywny udział w pracach Towarzystwa Przyrodników i Lekarzy, którego był przewodniczącym od 1893 roku. Za czasów jego kierownictwa w klinikach wykonano 10 423 operacje. Wielokrotnie, w celach naukowych, profesor wyjeżdżał za granicę. Od 2 października 1907 r. — na emeryturze. W 1909 roku postanowił powrócić na Ukrainę. Profesor Rohowycz był odznaczony orderami św. Włodzimierza IV klasy, św. Anny II klasy, św. Stanisława II klasy, św. Stanisława III klasy itd. Mykoła Opanasowicz wzniósł w Katerynosławiu dom na dzisiejszej ulicy Rohalowa (dawniej Krutohirna). Objął stanowisko chirurga szpitala Czerwonego Krzyża bez jakiejkolwiek zapłaty. M. Rohowycz przyłączył się do pracy proświatiańskiej — wybrano go członkiem rady towarzystwa, o czym poinformował proświatiański czasopismo „Dniprowi chwyli”. W Katerynosławiu profesor Mykoła Rohowycz wchodził w skład miejskiej komisji sanitarno-wykonawczej do walki z cholerą. Na posiedzeniu 25 czerwca 1910 r. „komisja jednomyślnie postanowiła: prosić M. O. Rohowycza, by w miarę możliwości w najbliższym czasie zbudował na bazarach fontanny i rozbieralne krany, przy czym woda do picia kubkami i wiadrami ma być wydawana bezpłatnie” („Južnaja zarja”. — 1910. — 27 czerwca). Tego lata w Katerynosławiu przebywał jeden z fundatorów rodzimej naukowej epidemiologii, profesor Danyło Zabołotny (1866—1929). Rohowycz ściśle współpracował z nim. Mykoła Opanasowicz wierzył, że naród ukraiński zdoła wywalczyć prawo do samodzielnego kulturalnego istnienia, interesował się sprawami ruchu proświatiańskiego. Miał sławę nie tylko doświadczonego lekarza, lecz także dobrego, wrażliwego człowieka. W grudniu 1911 roku po grypie (rodzaj gorączki) Mykoła Opanasowycz zachorował na zapalenie płuc, choroba ujawniła poważne wady serca. Po kilku miesiącach choroby sprzedał cały swój majątek i wyjechał za granicę, aby się leczyć. Pisał listy, pełne smutku i żalu za ojczystym krajem. Jekaterynosławscy prosvітiany cenili profesora M. Rogovicza jako szczerego człowieka i niestrudzonego pracownika. „Dniprowe chwyle” odpowiedziały na jego śmierć nekrologiem. Wdzięczną pamięć o nim zachowano także w Tomsku. W 1996 r. wydawnictwo miejscowego uniwersytetu wydało biograficzny słownik „Profesorowie Uniwersytetu Tomskiego”. Umieszczono w nim szczegółowy artykuł o Mykole Opanasowiczu.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn