Strona · s. 9strona oryginału ↗
KSIĄŻKA, KTÓRA PORAŻA FAKTAMI
Слово Просвіти, №46 за 2008 рік
Pawło Mowczan zaznaczył, że odkryciem była dla niego przytoczona w książce statystyka, a także fakty, które dowodzą, że opracowano specjalne plany i działały mechanizmy, aby w ciągu 30—35 lat uczynić Ukrainę nieukraińską. Książka ukazała się w Wydawnictwie „Proświta”, którym kieruje Wasyl Kliczaka. Oto co powiedział: — Mnie jako redaktorowi ciekawie było pracować nad tekstem książki, gdyż autor opowiedział o tych wydarzeniach z historii Ukrainy, które go bolą. Przytacza on statystyki potwierdzające antyukraińskie procesy, które odziedziczyła obecna rosyjska władza. Dzisiaj działają te same czynniki służące odzyskaniu dawnych posiadłości Imperium Rosyjskiego. Autor książki — docent Charkowskiego Narodowego Uniwersytetu „Instytut Politechniczny” Wołodymyr Sklar podziękował Towarzystwu „Proświta” za pomoc w wydaniu, a także wielu naukowcom i ludziom nieobojętnym, którzy wspierali go w pisaniu pracy. „Historyczna przeszłość Ukrainy, która przeżyła epokę bezpaństwowości, przekonująco dowodzi, że tylko własne państwo narodowe, nie z formy, a z treści, może stać się jedynym gwarantem zachowania i swobodnego rozwoju narodu ukraińskiego oraz jego języka”. Głównym skutkiem długotrwałej epoki imperialnej w przeszłości Ukrainy stała się jej wszechogarniająca rusyfikacja, co doprowadziło do istotnych zmian składu etnicznego i struktury językowej ludności nie na korzyść ukraińskości, zwłaszcza w obwodach wschodnich i południowych, przede wszystkim w miastach. Zjawisko to warto badać dalej, aby zrozumieć jego przyczyny i położyć im kres. Dlatego autor rozpoczął już badania procesów etnojęzykowych na Ukrainie od 1989 do 2001 roku. Profesor Narodowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. M. Drahomanowa Petro Czerneha podkreślił, że naświetlone w pracy problemy powinny dzisiaj niepokoić nie tylko badaczy i naukowców, ale przede wszystkim polityków oraz kierownictwo państwa. Pozytywnie ocenił strukturę książki oraz umiejętny wykład materiału: „Wołodymyr Sklar potwierdził danymi statystycznymi to, że Rosja, w odróżnieniu od innych imperiów, była bodaj jedyną, która prowadziła politykę niszczenia całego narodu”. Profesor wyraził życzenie, aby książkę wydano w większym nakładzie i zaadaptowano dla studentów jako podręcznik. Myśl tę poparł pisarz Andrij Topaczewski. Prezentację zakończył doktor nauk filologicznych, profesor Ołeksandr Ponomariw: — W książce Wołodymyra Sklara pokazano wszystkie etapy i środki rusyfikacji Ukrainy. Carska Rosja niszczyła język ukraiński, ale najbardziej rusyfikacja rozprzestrzeniała się właśnie w czasach Związku Radzieckiego. Chciałbym, aby książkę omówiono w szerszych kręgach — naukowych, politycznych, studenckich. Zmusi ona każdego do zastanowienia się nad losem Ukrainy.
Luba Kutuza oraz uczniowie Zespołu Szkół w Czerniawce w rejonie czerkaskim przekształcili w przedstawienie teatralne. Znakomite zrozumienie poezji i kunsztowne czytanie zaprezentowali Anastasija Krawczenko, Jarosław Kowal, Tetiana Biłous, Mykoła Łukaszenko, Iryna Babałunha, Jana Biłyk, Iryna Czernajenko, Inna Kałaba. Uczniowie sami dobierali wiersze do czytania. Widzowie czerpali więc przyjemność, słuchając poezji Liny Kostenko, Wasyla Symonenki, Maksyma Rylskiego, Wiktora Baranowa. Wiek uczestników również był różny: od pięcioletniego debiutanta Romana Carenki do szanowanego na Czerkaszczyźnie pedagoga na zasłużonej emeryturze Mykoły Szamraja. Szanowani i znamienici byli także goście festiwalu. Widzów i uczestników konkursu ucieszyła zasłużona artystka, członkini Związku Kompozytorów Ukrainy Łesia Horowa, wykonując własne pieśni. Ciekawe historie z życia Maksyma Rylskiego opowiedzieli jego wnuk Maksym Heorhijowycz oraz krajoznawca M. Iszczenko. Po festiwalu-konkursie jego uczestnicy na Górze Mnisi kłonili się Tarasowi.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
