Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

Na swojej ziemi

Слово Просвіти, №46 за 2010 рік

W numerze 42 z 2010 r. „Słowo Proświty” pisało o miniaturowym rezerwacie we wsi Babyne na Chersońszczyźnie. Ta informacja nas zainteresowała, dlatego postanowiliśmy porozmawiać z inicjatorem utworzenia rezerwatu, członkiem Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy (NSPU), laureatem nagrody im. Iwana Franki K. I. SUSZKIEM. — Kostiantynie Iwanowiczu, jaki jest cel utworzenia zabytkowego zakątka, skoro wiadomo, że na terenie wsi około 4000 lat temu istniała unikalna osada? — To tylko jedna z wielu przyczyn. Przede wszystkim pragnąłem oczyścić i uporządkować teren, zawalony śmieciami, zarośnięty dereniem i akacją. Bolało patrzeć, jak kwitnąca wieś zamienia się w gigantyczne wysypisko, więc dwuhektarowa zadbana działka jest czymś w rodzaju przyczółka do ogólnego uporządkowania naszej ziemi. Bo nie tylko moja rodzinna wieś, tysiące wsi są zawalone śmieciami, więc oczyszczanie naszych dusz trzeba zacząć od oczyszczenia rodzimej ziemi. — Czy władze poszły Panu na rękę? — Tak, jeszcze trzy lata temu rada wiejska przydzieliła dwuhektarową działkę na urządzenie zabytkowego zakątka, a zeszłego lata do Babiny przyjechało kierownictwo rejonu i obiecało wsparcie. Odwiedzili nas także kierownik działu epoki eneolitu i brązu Instytutu Archeologii NAN Ukrainy, doktor nauk historycznych, profesor W. Otroszczenko oraz doktor nauk historycznych Ju. Lytwynenko, który, nawiasem mówiąc, obronił pracę doktorską na materiałach kultury „Babina-3”. Obydwaj z aprobatą odnieśli się do naszego miniarchiwum, a podczas badań rozpoznawczych na brzegu zbiornika znaleźli jeszcze kamienną stelę z wczesnej epoki brązu i wspaniały żelazny topór, prawdopodobnie z XVIII wieku. — A czy rozbudowa rezerwatu nie jest zakończona? — Nie. Trzeba jeszcze usunąć pozostałości akacjowego podrostu, dodać ziemi do kurhanów, aby wyraźniej je ukształtować, przywieźć znalezione kamienne wytwory o wadze centnara i więcej. Oczywiście samotnymi siłami z taką pracą nie da się poradzić, potrzebna jest technika. Nawiasem mówiąc, formowanie nasypów kurhanowych na miejscu zniszczonych chat to swoisty rytuał pochówku ludzkich siedzib. Bo chata to podstawa naszego bytu, w chatach ludzie rodzili się, żyli, umierali, więc należy oddawać należny szacunek naszym przybytkom.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn