Strona · s. 7strona oryginału ↗
Semeniak-Sztangej: droga do siebie
Слово Просвіти, №46 за 2011 рік
Tego wieczoru, 11.11.2011 r., podczas prezentacji książki pani Semeniak-Sztangej w sali aktowej Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, radością z autorką podzieliło się wielu przyjaciół i wielbicieli jej niezwykłego talentu. Byli wśród nich m.in. kijowscy pisarze Jarosław Oros i Wołodymyr Ziemlany, zasłużony fotoreporter Ukrainy Ołeksandr Kłymenko, redaktor naczelna „Juwelir-pres” Liana Hrybanowa, a także wokalne trio „Żajwir”, kobziarz-pieśniarz Taras Syłenko i inni. Każdy z występujących promieniował ciepłem duszy rodzinnego słowa.
„[Ona, mowa] sprzyja harmonii i Boskiej miłości (agape), która żyje w sercowym centrum każdego człowieka. Tylko nie każdy jest zdolny ją przebudzić”… Tak kończy się jeden z szkiców „Dlaczego ukraińska mowa jest kalinowa?” z niedawno wydanej książki „Siła anielskiego piórka. Akwarelowa matryca” Walentyny Semeniak-Sztangej. Występując na prezentacji nowego dorobku autorki, znany ukraiński publicysta, pisarz, filozof, działacz społeczny i prezes Ukraińskiego PEN-Centrum Jewhen Swerstiuk nazwał panią Walentynę pionierką w pisarskim cechu Ukrainy, która swoim Słowem budzi każdego, kto bierze do ręki jej książkę czy artykuł i staje na duchową drogę. A pisarka Raisa Łysza porównała książki autorki do Arki Noego, do której trzeba już „wsiąść”, aby ocaleć we współczesnym, zpragmatyzowanym, a więc szybko deградującym społeczeństwie, i zdążyć każdemu z nas uratować własną duszę. Dusza zaś narodu, jego duchowość, zachowuje się w matczynej pieśni, wzajemnej miłości i dobroci oraz w pięknie rodzimej mowy. „Lecz gdyby ludzkość choć trochę zastanowiła się nad tym, — pisze ona w szkicu
„Kiedy odbiera się mowę — więdną uszy”, — bo Mowa (słowo) w swojej najgłębszej istocie jest naprawdę żywa. Rodzi wibracje, od których zależy nasz nastrój i nasze myśli, a także, znów, nasze poglądy. I tak samo jak człowiek, mowa może chorować. Dzieje się to wtedy, gdy ją… okaleczają”. Cóż, we wszystkie czasy było dość tych, którzy nie tylko ją okaleczali, ale i za wszelką cenę dążyli do jej zniszczenia. Lecz coraz więcej jest także tych, którzy, jak Walentyna Semeniak-Sztangej, swoją skromną, na pierwszy rzut oka, pracą nawracają nasze dusze ku progom ojcowskim, ku nim samym, podsycając tlący się ogień miłości do tego, co najbliższe…
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
