Strona · s. 13strona oryginału ↗
Czarna filiżanka
Слово Просвіти, №46 за 2017 рік
Pamięci Łarysy Kruszelnyckiej. Takie wiadomości są zawsze niespodziewane. Choć czasem i przewidywalne, jak i tym razem: lata, wycierpiane dzieciństwo… Zmarła Łarysa Kruszelnycka, w osiemdziesiątym dziewiątym roku życia. zydentów, agentów polskiej i jeszcze jakiejś tam kontrwywiadu. Niedługo przed tym obie rodziny uwierzyły stalinowskiej propagandzie, przyjechały ze Lwowa budować wreszcie wolne Państwo Ukraińskie, — a znalazły swój koniec na sołowieckich bezkresach od kuli kata. Ojciec Borysa, znany i ceniony poeta Wasyl Bobynski, ojciec Łarysy, też pisarz Iwan, a do tego nie sam, lecz z ojcem i bratem. Również pisarze… Czteroletni Borys i o rok młodsza Łarysa również trafili niemalże za kraty: do specjalnego domu dziecka dla dzieci wrogów ludu. Borys na długo. A oto o Łarysę rozpoczęła się prawdziwa walka: jej matka, znana pianistka, jednak przeczuwała coś niedobrego, nie pojechała do Charkowa razem z rodziną, bo miała jeszcze dobry powód: właśnie koncertowała po Europie. Więc podniosła niemal całą ówczesną prasę europejską na rzecz odzyskania represjonowanej córeczki. Znalazła dojście nawet do żony wpływowego wówczas Maksyma Gorkiego. Kilka miesięcy nut, protestów, artykułów, manifestacji — dopóki zmęczona, pogryziona przez wszy dziewczynka wreszcie mogła przytulić się do matki. No, a tutaj już los dziewczynki gwałtownie zmienił się na lepsze — chyba że gnębiło ją sieroctwo, brak jakichkolwiek pewniejszych wieści o losie ojca, — wszak nie chciało się wierzyć, że cała skazana na najwyższy wymiar kary rodzina za urojoną winę wobec imperialnych możnowładców znajdzie swoją zgubę od kuli kata pod Sandarmochem… Potem była wojna, matka z córką ewakuowały się na zachód. My z Łarysą mogliśmy nawet się spotkać — wszak byliśmy niemal obok w obozach dla osób przemieszczonych w amerykańskiej strefie okupacyjnej… Wybiegając naprzód, powiem: my z Łarysą i później utrzymywaliśmy bliskie stosunki. Już w niedawnych latach stała się autorką dwóch znaczących książek — głęboko czułych badań o historii rodziny, własnej historii — „Rąbali las” i „Zwierzątka w moim życiu”. Mam obie
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
