Strona · s. 3strona oryginału ↗
Chmielniczyzna dała start XVIII-mu…
Слово Просвіти, №46 за 2017 рік
9 listopada, w Dniu Ukraińskiego Piśmiennictwa i Języka, w Chmielnickim, przy aktywnym udziale miejskiej „Proświty”, dano start XVIII Międzynarodowemu Konkursowi Języka Ukraińskiego, którego organizatorami są Ministerstwo Oświaty i Nauki Ukrainy oraz Liga Ukraińskich Mecenasów. Proponujemy Państwu wystąpienia na otwarciu konkursu dyrektora wykonawczego Ligi Ukraińskich Mecenasów, przewodniczącego rady koordynacyjnej konkursu Mychajła Słaboszpyckiego oraz dyrektora Instytutu Języka Ukraińskiego NAN Ukrainy, przewodniczącego jury konkursu Pawła Hrycenki. Cieszę się, że przyjechałem tutaj z Pawłem Juchymowyczem Hrycenką, dyrektorem Instytutu Języka Ukraińskiego NAN Ukrainy, niezmiennym przewodniczącym jury naszego konkursu i jednym z jego architektów. Kierowane przez niego jury zebrało ludzi nieprzekupnych i pryncypialnych. Korupcja tutaj nie przejdzie. U nas nie wygrywa się „po znajomości”. Przypominam wszystkim uczestnikom, że zwycięzcy i laureaci konkursu na szczeblu ogólnokrajowym otrzymują nie tylko dyplomy i cenne prezenty, ale także poważne nagrody pieniężne. Tak zapowiedział Petro Jacyk. I nasi mecenasi wypełniają jego testament. Swego czasu minister oświaty i nauki Wasyl Kremeń osobiście jeździł otwierać konkurs do różnych miast Ukrainy. Kremeń witał również zwycięzców podczas zamknięcia maratonu w stołecznym teatrze im. Franki. Obecnie zaś nie mamy choćby małego urzędnika z Ministerstwa Oświaty. Wygląda na to, że tam nasz konkurs kwalifikują jako coś trzeciorzędnego czy nawet dziesięciorzędnego. Sądzę, że my siłami społeczeństwa będziemy naciskać na Ministerstwo Oświaty, żądając od niego określenia się także w priorytetach narodowych. Mychajło SŁABOSZPYCKI: „Dzieci — to nasza strategiczna broń” — Przypadł mi zaszczyt w imieniu organizatorów konkursu powitać Was z okazji Dnia Ukraińskiego Piśmiennictwa i Języka oraz rozpoczęcia XVIII językowego maratonu. Kiedy świętej pamięci Petro Jacyk obmyślał to przedsięwzięcie, święcie wierzył: turniej językowy nie może nie wpłynąć na sytuację językową na Ukrainie i będzie sprzyjał prestiżowi społecznemu języka państwowego w państwie ukraińskim. Oto już 18. rok za każdym razem dajemy start konkursu w innym obwodzie. W maju w stołecznym teatrze im. I. Franki Kijowszczyzna przekazała sztafetę Chmielniczyźnie, której uczniowie i studenci za każdym razem pokazują w naszych zawodach dobrą znajomość ukraińskiego. Zatem Chmielniczyzna dawno zasłużyła na zaszczyt podania sygnału całej Ukrainie: „Konkurs ogłasza się za otwarty!” Co roku, podczas zamknięcia każdego konkursu, widzę na scenie w teatrze im. Franki dziesiątki mądrych dziecięcych twarzy. To chyba najlepsze ze wszystkiego, co jest na Ukrainie. Mądre dzieci — nasza strategiczna broń, prawdziwa ukraińska elita. Nasz konkurs nieprzypadkowo jest międzynarodowy. Odbywa się na wszystkich równoleżnikach i południkach, gdzie mieszkają Ukraińcy. Nawet w Rosji w zeszłym roku mimo wszystko odbył się w autonomicznej republice Baszkortostan. Wcześniej w Rosji odbywał się w 5-7 miastach, ale obecnie z powodu znanych okoliczności konkurs imienia Jacyka został tam zduszony. Wytrwał tylko w Baszkortostanie. Pawło HRYCENKO: „Nasz ważny polityczny i moralny argument” — Przypomnę, nieprzypadkowo właśnie w tym dniu — 9 listopada — rozpoczyna się nasz konkurs, wszak to dzień urodzin równoapostolskiego Nestora Kronikarza. I właśnie w tym dniu świętujemy Dzień Ukraińskiego Piśmiennictwa i Języka. 20 lat temu na propozycję Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki prezydent Ukrainy podpisał w tej sprawie odpowiedni dekret. I tak pojawiło się ważne święto narodowe. Dzisiaj mamy być dumni nie tylko z rozprzestrzeniania języka ukraińskiego na całym świecie, nie tylko z tego, że język ukraiński mimo wszystkich prób twardo stoi tutaj, na swoich narodowych fundamentach, ale także z tego, że początki języka ukraińskiego sięgają w głąb wieków. Nasi dalecy przodkowie nie tylko trzymali drużynników, trzymali konnicę, budowali świątynie i wieże obronne, ale także utrzymywali ogromne jak na nasze dzisiejsze miary instytuty ludzi, którzy przepisywali i tłumaczyli święte księgi oraz księgi ogólnokształcące. Język ukraiński — to język wielkiej kultury piśmiennej, wielkiego narodu europejskiego, i mamy wszelkie podstawy, by szczycić się tym niezaprzeczalnym faktem. Ten konkurs — to ulubione dzieło Petra Jacyka. Obmyślił go, obserwując nienormalną sytuację językową na Ukrainie. Zdążył jeszcze pobyć na uroczystościach z okazji zamknięcia pierwszego językowego maratonu. Sądzę, że czuł się wtedy szczęśliwy, bo na własne oczy zobaczył, że sprawa ruszyła z miejsca. Obecnie pokonujemy ciężkie dziedzictwo kilku wieków brutalnej rusyfikacji, co doprowadziło do nienormalnej sytuacji z językiem ukraińskim. Biorąc udział w pracy jury konkursu, zawsze z bólem serca przyjmuję słowa dzieci, zwłaszcza z naszych zniszczonych terytoriów, z Doniecczyzny i Ługańszczyzny, które marzą o pokoju, ale nie po prostu o pokoju, a o pokoju na ukraińskiej ziemi i z językiem ukraińskim. Alternatywy dla ukraińskości państwa ukraińskiego, alternatywy dla szerzenia języka ukraińskiego w państwie ukraińskim nie ma i być nie może. 18. rok z rzędu na Ukrainie odbywa się ten bezprecedensowy maraton językowy, na którym skupiona jest uwaga nie tylko społeczności oświatowej, ale i szerokich kręgów, bo w konkurs zaangażowani są nie tylko sami uczestnicy i organizatorzy, ale także mecenasi, rodzice uczniów i studentów, przedstawiciele mediów, wreszcie wszyscy świadomi narodowo ludzie. Pryncypialnie ważne jest, że konkurs odbywa się także poza granicami Ukrainy. To nasz ważny polityczny i moralny atut, argument na korzyść ukraińskości. Prasowe centrum Ligi Mecenasów
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
