Strona · s. 3strona oryginału ↗
KTO ZEBRAŁ SIĘ NA MAJDANIE 22 LISTOPADA 2005 r.?
Слово Просвіти, №47 за 2005 рік
Roman Kutnycz, 17 lat: — Przyszliśmy na Majdan, aby poprzeć naszego ukochanego Prezydenta, a także wyrazić swój szacunek dla narodu ukraińskiego, który się zjednoczył i obronił swoją wolność.
Dmytro Tawluj, 18 lat: — Ludzie przyszli, żeby upamiętnić wydarzenia sprzed roku. Ale dziś nie czujemy tej euforii, która ogarniała Ukraińców wtedy. Bo większość przyszła zarobić pieniądze i obejrzeć koncert. A nasz strój to raczej daniny.
Serhij Kornijenko, 53 lata: — W zeszłym roku nasza wspólnota religijna — Buddyjski Zakon Nipponzan Mjohodzi na Ukrainie, którego jestem przewodniczącym — była na Majdanie. Mieszkaliśmy w namiocie, dążyliśmy do ochrony tego, co najcenniejsze — nowych stosunków międzyludzkich. Teraz chcemy zachować tę atmosferę, proponując Prezydentowi zbudowanie świętego kurhanu pokoju — stupy, ku czci narodowej rewolucji.
Walentyna Kosun, 49 lat: — Przyszłam dziś na Majdan i mam świąteczny nastrój. Mogę być dumna z kolekcji przedmiotów Pomarańczowego Majdanu: walonków, kota Leopolda, szarych i rudych myszy, symboliki.
Petro Krawczenko, 68 lat: — Na duszy radośnie. Obroniliśmy swoją wolność. Tylko że nie wszyscy jeszcze zrozumieli, czym jest wolność. Oczywiście zmienił się naród, zmienił się duch Majdanu.
Olena Jaceniuk, 58 lat: — Jestem szczęśliwa, że przeżyliśmy ten rok. A dziś rzuciłam pracę, przyjechałam z Borysplia, by znów poczuć siłę Majdanu. Gdy przychodziłam tu w zeszłym roku, łatwiej mi było na duszy, znikał stres i napełniałam się radością.
Walentyna Biłan, 42 lata: „Dziś rano znów na Majdan, Wreszcie — nasze wycierpiane święto. Odszedł od nas kuczmowski tyran, Nas wielu i nie da się nas pokonać”.
Materiały przygotowała Olha SKRYPKINA. Zdjęcia I. PYLYPENKO
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
