Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

DZIEDZICTWO

Слово Просвіти, №47 за 2007 рік

Oksentij ONOPENKO, m. Moskwa. Kontynuacja. Początek w nr 45, 46 z 2007 r. Na współczesnej mapie Ukrainy zachowano wszystkie nazwy graniczne. Tak więc na wschodzie Ukrainy rzeka Siwerski Doniec pełni rolę „wschodniego rubieży” (w języku łacińskim „donec” — rubież, kraniec, ostaniec, tarcza). Zatem rzeka służy jako „wschodnia rubież” — „Czerwony Doniec”, „Krasny Łyman” (łac. „limes” — rubież, kraniec jako granica). Prawda, sama granica przebiegała wzdłuż rzeki Oskoł — „boska włócznia” lub „Perun”. Granica z Dakami przebiegała wzdłuż rzeki Prut (berło, kij — symbole granic). Granica na Zakarpaciu przebiegała wzdłuż rzeki Uż (starosłowiańskie słowo „żże” lub „uże” — sznur, powróz, a w znaczeniu przenośnym — granica, kres). Zachodnią granicę wyznaczała rzeka San (w języku łacińskim „sanio” — tabu), a na północy — druga rzeka Uż. Północna granica Ukrainy została „przywiązana” rzeką Prypeć. Znaczenie hydronimu można wyjaśnić starosłowiańskim czasownikiem „prypiaty” (w języku greckim „epiteinein” — skierować, naciągnąć, wytężyć, rozciągnąć się, napiąć się). Prawdopodobnie takie nazwy rzek granicznych powstały nieprzypadkowo. W związku z nazwami granicznymi ziem ukraińskich warto zwrócić uwagę na słowa Olega Mądrego: „Kijów — matką miast ruskich”. Czyli „Kij” — to samo, co „Ród”. Starożytne greckie „kyew” oznacza — nieść płód, nieść poczęcie, rodzić. To wyrażenie można rozumieć jako „Bogini gromu Kija — opieka miast ruskich” lub jako „Kijów — metropolia ruska”. Czyli metropolią Ukrainy jako państwa uznaje się ziemię i miasto Kija. Na cześć Kijowa użyto nazwy „Zaczattiewska”. Dla autora „Słowa” „ziemia Trojana” — to ziemia bogini gromu Pirohoszczy. Jeszcze raz zwróćmy się do wyrażenia „ryszcza w tropu Trojani czerez pola na hory”. „Tropa Trojani” — „trop bogini gromu”, a „ryskaty w tropu Trojani” — „iść do Pirohoszczy” — cerkwi bogini gromu. „Na hory” — „w górę”, a nie na „góry” jako „wzgórza” („na hory” — to samo, co po niemiecku „hoch” — „hoch”, to słowo służy jako podstawa nazwy „chochoły”). Znaczenie „w górze” ma greckie „kraino” — „wierzchołkować” (wykonywać, zarządzać, uchwalać). W danym przypadku „chochoły” lub też „Goci” (fr. „haut” — wyżej, do góry) — synonim etnonimu „Ukraińcy”. Greckie „kraino” (wierzchołkować, postanawiać, zarządzać, wskazywać) oznacza także „zwierzchnictwo”. Zarówno „chochoły-Wyszatycze”, jak i „Goci-Wyszatycze” należeli do stanu wojskowego. „Kosa” — oznaka poświęcenia wojnie, łacińskie „crines” — włosy, warkocz dziewczyny. Dlatego rzekę Krynka można rozpatrywać jako kosę Hipakyrisa-Woznego (obecnie — Mius lub Koniuszena; Koniuszy — Wozny). Goci obozowali na ziemiach Uckermarku (Uckermark), które rozlokowały się na brzegach rzeki Odry. Wcześniej ta rzeka miała nazwę „Ukker”, a miasto stołeczne nazywało się „Rodeń” lub „Kijów”. Inne miejsca UKRAINA I SANSKRYT

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn