Strona · s. 3strona oryginału ↗
NARODOWA IDEOLOGIA TRZECIEJ DROGI
Слово Просвіти, №47 за 2007 рік
Hennadij DMYTRENKO, doktor nauk ekonomicznych, profesor, Kijów. Iwan BUDZAJ, akademik Ukraińskiej Akademii Nauk, autor Budziwskiego systemu rolnictwa, Mikołajów. PRZYCZYNY NIEPOWODZEŃ Dlaczego niezwykle utalentowanemu narodowi ukraińskiemu udało się bez rozlewu krwi zdobyć niepodległość kraju, który przez 350 lat był kolonią, a tak nie poszczęściło się z liderami? Po pierwsze, utalentowana, uczciwa, patriotycznie nastawiona elita narodowa została fizycznie zniszczona przez reżim bolszewicki. Po drugie, cała radziecka nomenklatura komunistyczna ze swoją lewicową ideologią przeniosła się do niepodległej Ukrainy i zaczęła zarządzać ukraińskim społeczeństwem w warunkach „wolnego świata” z gospodarką rynkową, próbując połączyć komunistyczną ideologię z kapitalizmem, opierając swoją władzę na sile kapitału. Według dogmatów ideologa kapitalizmu K. Marksa, ludźmi, krajami, światem rządzi nie rozum ludzki, a bezduszny kapitał — wirtualny ekwiwalent realnych wartości materialnych. Wartości duchowych nie mierzy się kapitałem, dlatego w „wolnym świecie” panuje bezduchowość, gdzie ludzie wierzą bardziej w pieniądze niż w Stwórcę, gdzie wielkość człowieka mierzy się jego majątkiem, a nie godnością moralną. Najbardziej zagraża to młodym pokoleniom, które, orientując się na nowobogackich, upatrują sensu swojego życia w dobrach materialnych. Ukryta cyniczna ideologia kapitału stała się właściwa większości przedstawicieli obecnej elity, liderom partii, a nawet tak zwanym liderom narodowym, którzy nie przyjmują ideologii narodowej i nie zalegalizowali jej w Konstytucji Ukrainy, ponieważ to właśnie władza kapitału daje im największe możliwości osobistego wzbogacenia się i zwalnia z odpowiedzialności moralnej przed narodem. Dlatego na Ukrainie zachodzi nie postęp, a regres, zamiast budowy — niszczenie, społeczeństwo nie rozwija się, a degraduje, naród ukraiński w niepodległej Ukrainie zaczął po prostu wymierać — liczebność populacji corocznie zmniejsza się o ponad 300 tysięcy osób, przedwcześnie wymiera produkcyjna i reprodukcyjna część społeczeństwa. Najcięższy los spotkał ukraińskie chłopstwo — w latach niepodległości liczebność chłopów zmniejszyła się o 15 milionów osób. Czyż to nie nowoczesne ludobójstwo, podobne do Hołodomoru lat 1932—1933? Na Ukrainie doszło już do rozwarstwienia ludności na zbyt bogatych i zupełnie biednych. Biedować zaczęła ta część społeczeństwa, która kiedyś swoją pracą stworzyła rozwinięty kraj, a co najbardziej paradoksalne — biedują ludzie, którzy pracują. Około 8 milionów intelektualnej, zdolnej do pracy, reprodukcyjnej części społeczeństwa wyjechało z Ukrainy za pracą. Po świecie błąka się widmo „złotego miliarda” (taka ma być pozostałość populacji na Ziemi), jak kiedyś po Europie błąkało się widmo komunizmu. Zachodni „doradcy” poprzez przekupywanie elity różnymi grantami skłaniają do rujnowania kraju, zwłaszcza sektora rolnego, niszcząc potencjalnie potężnego konkurenta. POCZĄTEK PRZEŁOMU Ukraina może i powinna rozwijać się swoją szczególną drogą z priorytetem interesów narodowych, w centrum których powinien być naród, nawet w warunkach światowej globalizacji. Jak każda wielka rzeka zaczyna się od małego źródełka, tak wszystkie wielkie wydarzenia mają swój początek. Przełom Ukrainy zaczyna się od zdefiniowania idei narodowej — jedynego podstawowego programu rozwoju społeczeństwa. Dziś na Ukrainie ile partii, tyle idei narodowych. Doszło do absurdu, gdy za ideę narodową uważa się integrację europejską lub mistrzostwa świata w piłce nożnej 2012 r. Idea narodowa wyznacza optymalny kierunek rozwoju i jego początek. Realizacja idei narodowej wymaga od elity wprowadzenia nowego systemu zarządzania społeczeństwem na podstawie praw natury i zasad moralnych. Na Ukrainie nie ma systemu przygotowania specjalistów-zarządców, który bazowałby na prawach przyrodniczo-moralnych. Naukowcy i, odpowiednio, urzędnicy nie korzystają z praw rozwoju społeczeństwa, które określają rozwój gospodarki kraju. A rozwój społeczeństwa powinien być pierwotnym, głównym czynnikiem działalności państwa. Bo tylko społeczeństwo ma niewyczerpany potencjał do samorozwoju. Droga odwrotna — najpierw gospodarka, a potem społeczeństwo — jest niszczycielska dla kraju. Dziś Ukraina „rozwija się” w sposób nienaturalny, drogą odwrotną. Jak taki „wzrost” wpływa na stan społeczeństwa? Przy braku wewnętrznego rynku wypłacalnego prawie całą produkcję surowcową przemysłu (metal, ruda, nawozy mineralne, energia elektryczna i inne) eksportuje się dla rozwoju innych krajów. Śladem za produkcją „eksportowane” są zasoby pracy, potencjał intelektualny i reprodukcyjny społeczeństwa. Konkurencyjność produkcji surowcowej osiąga się kosztem maksymalnego zmniejszenia głównego składnika kosztów własnych — wynagrodzenia, co również powoduje migrację ludności, pogłębienie kryzysu demograficznego i zubożenie reszty pracujących ludzi. Taki „rozwój” okrada nasze przyszłe pokolenia, tak jak okradli obecne nasi poprzednicy. Przy odwrotnym „rozwoju” znacznie rośnie koszt odtworzenia zasobów ludzkich, co pogłębia kryzys demograficzny. Na Ukrainie zwija się tradycyjna działalność — rolnictwo, z czego zawsze byliśmy dumni, i staczamy się do nietradycyjnego rodzaju podstawowej działalności — handlu wszystkim, co wpadnie w ręce, włącznie z handlem ludźmi, dziećmi, ich organami, narkotykami, szaleńczo rosnącą ilością napojów alkoholowych. Już sprzedano za bezcen, w tym za „czarną gotówkę”, prawie całe bogactwo narodowe. Pozostały jeszcze ukraińskie czarnoziemy — ostatnie bogactwo narodu i ostatnia nadzieja chłopów. I to ostatnie przygotowuje się do sprzedaży. Jaki rozwój społeczeństwa może być przy takiej polityce państwowej „wzrostu gospodarczego”? Jeśli grabieżcza prywatyzacja obiektów przemysłowych i wprowadzenie ludobójczej doktryny państwowej „zbędnego chłopstwa” zniszczyły gospodarkę kraju, odrzucając jej możliwy rozwój o 20—25 lat wstecz, to rynek ziemi, pod którym rozumie się tylko sprzedaż ukraińskich czarnoziemów, zniszczy Ukrainę jako niepodległe państwo z wymieraniem rdzennej ludności w ciągu 15—20 lat. Ukrainę zasiedlą obcokrajowcy, a kraj znów przekształci się w czyjąś kolonię. Wprowadzenie w obecnych warunkach rynku ukraińskich czarnoziemów, w którym nie ma żadnej celowości ekonomicznej, to zdrada narodowa i zbrodnia państwowa.
Ukraińska Trzecia droga opiera się na prawach natury i cechach narodowych. Narodowa ideologia państwowotwórcza Trzeciej drogi, alternatywna wobec komunistycznej i kapitalistycznej ideologii totalitarnych, rozpoczyna się od uznania idei narodowej oraz dwóch podstawowych aksjomatów, bez uwzględnienia których o niezależnym tworzeniu Ukrainy nie może być mowy. Pierwszy aksjomat. Ukraińska cecha narodowa — całkowita zależność poziomu życia i dobrobytu całej ludności kraju, życia, zdrowia i długowieczności każdego człowieka w społeczeństwie, pełnowartościowości puli genowej narodu od stanu, liczebności i zamożności chłopstwa. Dlatego zachowanie i odrodzenie chłopstwa, przywrócenie w ciągu 15 lat jego liczebności do 30 mln osób, maksymalne wzbogacenie chłopów kosztem intensyfikacji ich pracy na własnej ziemi powinno stać się podstawą strategii społeczno-ekonomicznej państwa. Dla realizacji założeń tego aksjomatu potrzebna jest całkowita wymiana stosunków produkcyjnych na wsi i metody gospodarowania na ukraińskiej ziemi, gdzie pełnoprawnym gospodarzem musi stać się chłop. Drugi aksjomat. Główny cel rolnictwa na planecie — produkcja białka roślinnego i zwierzęcego — środka, który zapewnia narodziny i życie całego świata biologicznego. Dla człowieka białko dodatkowo zapewnia przekazywanie dziedzicznej informacji intelektualnej (zdolności), pełnowartościowość potomstwa, należyte zdrowie i długowieczność. Wskutek naruszenia naturalnej technologii rolnictwa poprzez zastąpienie nawozów organicznych mineralnymi oraz stosowanie pestycydów znacznie zmniejszyła się produkcja białka, a na świecie powstał jego deficyt, który przekracza już 100 mln ton i osiągnął granicę krytyczną. Na Ukrainie deficyt białka wynosi 3 mln ton, a ludność spożywa go jedynie w 40—60 % dziennej normy fizjologicznej, przez co znacznie pogorszył się stan zdrowia ludzi i pojawiły się ciężkie choroby. Nie będąc w stanie pokonać deficytu białka, kraje zaczęły wprowadzać nowe technologie zastępowania go żywnością modyfikowaną genetycznie oraz paszą dla zwierząt i drobiu. Niestety, także Ukraina weszła na tę błędną drogę, wprowadzając technologie mutagenne (w przemysłowej hodowli drobiu już zostały wprowadzone). „Ogólnopaństwowy kompleksowy program rozwoju ukraińskiej wsi do 2015 roku”, który opracowały na zlecenie rządu Ukrainy Ministerstwo Polityki Rolnej oraz Ukraińska Akademia Nauk Rolniczych (UANR), nawet nie wspomina o białku i pokonaniu jego deficytu na Ukrainie. Niestety, Rada Najwyższa Ukrainy V kadencji, lobbując interesy biznesu, w 2007 r. przyjęła ustawę, która zezwala na produkcję żywności modyfikowanej genetycznie i spożywanie jej przez ludność. W tym czasie w USA ustawowo zabroniono uprawiać modyfikowaną genetycznie soję jako główne źródło białka dla własnej ludności. Zachowanie na Ukrainie naturalnych technologii produkcji żywności — to właśnie jest Trzecia naturalna droga tworzenia Ukrainy. Jej głównym strategicznym celem jest zachowanie naturalnej, pełnowartościowej ludzkiej puli genowej i zapewnienie możliwości jej
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
