Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 4strona oryginału ↗

NAJWAŻNIEJSZE — ZNAĆ PRAWDĘ

Слово Просвіти, №47 за 2007 рік

Nina HNATIUK Zdjęcie Ołeksandra ŁYTWYNENKI W Pałacu Sztuki „Ukraiński Dom” odbyło się uroczyste posiedzenie z okazji 15-lecia Stowarzyszenia Badaczy Hołodomorów w Ukrainie. Z referatem wystąpił założyciel i wieloletni przewodniczący tej szacownej organizacji społecznej, obrońca praw człowieka, deputowany ludowy Ukrainy kilku kadencji, Bohater Ukrainy Łewko Łukjanenko. Na zgromadzeniu wystąpili wybitny ukraiński poeta, Bohater Ukrainy Iwan Dracz, deputowany ludowy Ukrainy Iwan Zajeć, doktor nauk historycznych Wasyl Maroczko, naukowiec Arsen Zinczenko oraz inni szanowani działacze społeczni, uczeni, artyści, którzy podkreślili konieczność wydawania książek o tragicznych kartach z historii narodu ukraińskiego (hołodomory, wyniszczenie milionów Ukraińców, lekcje komunistyczno-bolszewickich represji, lingwocyd) w masowych nakładach, aby współczesna młodzież więcej wiedziała o tych ciernistych drogach, którymi Ukraina szła do wymarzonej przez wiele pokoleń niepodległości. Należy również stworzyć Memoriał pamięci ludobójstwa narodu ukraińskiego (Memoriał pamięci narodowej), w którym uczczono by miliony ofiar hołodomorów, represji, deportacji, rusyfikacji. Stowarzyszenie Badaczy Hołodomorów w Ukrainie to naukowo-badawcza i oświatowa organizacja społeczna. Setki patriotów Ukrainy, którzy do niej należą, są przekonani: dla szybszego uwolnienia obywateli Ukrainy od antyukraińskiej proimperialnej ideologii niezwykle ważne jest poznanie całej prawdy o naszej historii, strasznych zbrodniach reżimu bolszewickiego. A do tego potrzebne są książki, filmy, programy telewizyjne, ekspozycje w muzeach, pomniki, szacunek członków społeczeństwa dla tych, którzy przeżyli te straszne czasy. Nasza myśl, nasza pieśń nie umrze, nie zginie Stowarzyszenie zwracało się z prośbą o włączenie publikacji o hołodomorze do państwowego planu wydawniczego, ale nie otrzymało odpowiedzi od Państwowego Komitetu ds. Radia i Telewizji. Nie jest to dziwne, gdyż niektórzy urzędnicy państwowi, jakkolwiek by to nie było przykre, nie dbają o umacnianie autorytetu państwa ukraińskiego, języka. Czy nie dlatego w 17. roku niepodległości Rada Miejska Odessy decyduje się „ozdobić” centrum miasta pomnikiem Katarzyny II, która zniszczyła Sicz Zaporoską i wprowadziła poddaństwo? A deputowani Rady Miejskiej Połtawy podejmują decyzję o demontażu znaku pamięci głównego atamana wojsk Ukraińskiej Republiki Ludowej Symona Petlury. Uczestnicy zgromadzenia w swoim apelu do Prezydenta Ukrainy zażądali od Głowy państwa stanowczości i wytrwałości w walce o ukraińską Ukrainę, prowadzenia takiej polityki państwowej, która sprzyjałaby wychowaniu świadomych obywateli, zachowaniu i pomnażaniu duchowości rodzimego narodu, jego kultury i języka jako nieodłącznych czynników narodu ukraińskiego.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn