Strona · s. 15strona oryginału ↗
KU PAMIĘCI IHORA RYMARUKA
Слово Просвіти, №47 за 2008 рік
przyczyn rozpadł się poprzedni skład redakcji czasopisma „Suczasnist”) u każdego pojawiły się nowe projekty, nowe troski. Co więcej, Ihor przeprowadził się do Lwowa, a kiedy przyjeżdżał, to… …co to „to”, mówisz sobie dzisiaj i nie masz odpowiedzi. Bierzesz do rąk teksty, przewracasz strony i łapiesz się na myśli, że wiersze Ihora Rymaruka po jego śmierci jakby urosły, napełniwszy się jakimś nowym, nieuświadomionym wcześniej sensem… Umarłeś. I co się zmieniło? Co stało się na odwrót? Świat chwiejny, niby kula. Lód łamliwy, niczym kości. Albo: Słyszę broń. Widzę Troję. Ja wiem: jeździec pod górą. Mam jeszcze kilkaset minut… Ale – „życie upadło, niczym krzyż z ramion”, i wszystkie darowane człowiekowi minuty rozpuściły się w pozaczasie – nie wiem, czy Bożym, ale na pewno nie ludzkim, bo nie umie wyobrazić sobie człowiek swojego życia poza granicami czasu. Ale śmierć, tak bardzo chce się w to wierzyć, – to jednak nie tylko koniec, ale i początek. Początek nowego i nieznanego. I nie tylko dla tych, którzy już odeszli i będą wracać do nas tylko w cichych wspomnieniach i tekstach. Śmierć – to także możliwość dla wszystkich, którzy jeszcze są pośród żyjących w tym świecie, zrzucić starą skórę, żeby lepiej widzieć, lepiej słyszeć, lepiej ko- Aaron Perłow, na całą Europę zasłynął teatrolog Wołodymyr Libowycki. Wśród tych, których życiowa droga jest obecnie w rozkwicie i którzy pozostawili szczególny ślad na ziemi młynowskiej, jest akademik, pisarz, działacz państwowy Mykoła Żułynski. A ilu jeszcze rodaków stało się znanymi w całej Ukrainie, Europie i na świecie! To i generałowie, ikonografowie, zasłużeni pracownicy różnych dziedzin, naukowcy, Bohaterowie Związku Radzieckiego i pracy socjalistycznej, laureaci Nagród Państwowych Ukrainy. Niemało poważnych nazwisk ma Młynowszczyzna także wśród swoich mieszkańców. Ich nazwiska, oczywiście, przyciągną uwagę autorów kolejnych wydań. Wychodząc z ważności i znaczenia encyklopedii, władze rejonowe wsparły wydanie „Młynowszczyzna w zwierciadle osobowości”. Niemiec pojawiały się one i później, w 1922, 1924—25 latach. Mniej więcej w tym okresie eksponowano je w Dreźnie i Monachium. Od 1932 roku żyła na zesłaniu w osadzie Czerkizowo w obwodzie moskiewskim. Mimo to w latach 1930—40-tych owocnie pracowała. Napisała wiele obrazów, brała udział w wystawach związkowych i międzynarodowych. Hanna Sobaczko-Szostak – uczestniczka Pierwszej republikańskiej wystawy w 1936 roku. Za wkład w rozwój sztuki ludowej Ukrainy oraz udział w Międzynarodowej wystawie w Paryżu (1937 rok) artystce jako jednej z pierwszych przyznano tytuł mistrza sztuki ludowej USRR. Za udział w Dekadzie sztuki ukraińskiej w Moskwie Hannie Feodosijiwnie przyznano Pierwszą nagrodę i nagrodzono Dyplomem Pierwszego stopnia. W 1964 roku otwarto osobistą retrospektywną wystawę artystki w Kijowie. Utwory Sobaczko-Szostak przechowywane są w muzeach Ukrainy, są reprodukowane na pocztówkach i w albumach. Przygotowała Natalija SOKYRCHUK chać… Nauczyć się żyć i tworzyć swoją przestrzeń tak, aby poeci odchodzili od nas jakoś inaczej, jakoś bardziej po ludzku, a świat byłby dla nich bardziej przychylny. Nie wybijajmy gruntu spod nóg poetom. Nie wybijajmy. Bo „Poeta w powietrzu” (W. Herasymiuk) – to także poeta bez gruntu, poeta w ciągłym życiu-napięciu, poeta… Zresztą, poeci zawsze tworzą na rozjątrzonych ranach, spływając tymi bólami i płacąc cenę za wszystkich innych, za wszystkich nas, mniej lub bardziej udanych w tym świecie. Odszedł Ihor Rymaruk. Jednak ukraińskiej literatury przełomu tysiącleci bez Ihora Rymaruka – nie wyobrazić sobie… On był był domem najlepszym domem przez was zburzonym.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
