Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

LUDOBÓJSTWO UKRAIŃSKIEJ DUSZY

Слово Просвіти, №47 за 2011 рік

Ołeksandr KRAMARENKO, Ługańsk. Tylko ten okaleczony głodem, żałosny stan mentalny współczesnego narodu ukraińskiego umożliwia istnienie w niepodległej Ukrainie panującej warstwy politycznej, biznesowej i naukowej, która zawsze żyła wartościami „Ruskiego miru” i fizycznie oraz prawnie niszczyła najmniejsze zalążki ukraińskiego odrodzenia narodowego, nazywając je przejawami faszyzmu. Tylko obojętni na swoich sławnych przodków postgenocydowi niewolnicy-mankurci mogą z dumą nosić dzisiaj przekręcone na rosyjską modłę swoje ukraińskie nazwiska i imiona. I nie tylko nosić, ale i z pianą na ustach bronić ich, gdy, nie daj Boże, powie się im o ich sztuczności. Tylko ciężko chory w wyniku celowego ludobójstwa naród może nie tylko w swojej większości dobrowolnie zrezygnować z ojczystego języka, ale i walczyć z nim, jak robią to dzisiaj zagorzali ukrainofobi-Ukraińcy (nonsens dla wszystkich innych narodów na Ziemi!) deputowani Kolesniczenko, Hrynewecki i Symonenko. Bezpośrednim skutkiem tego fenomenalnego bezsensu jest fakt, że większość ukraińskich wiernych chodzi do moskiewskiej cerkwi, gdzie modlą się do Boga nieukraińskim językiem i nienawidzą swoich sąsiadów, którzy modlą się w ojczystym języku. Tylko postgenocydowi niewolnicy mentalni mogą szanować mentalnych potomków katów swoich wolnych dziadów-pradziadów — byłych etatowych komsomolców i komunistów, powierzając im w kolejnych wyborach kierownicze stanowiska w swoim mieście, obwodzie i państwie. I nie tylko im, ale i wszelkiemu innemu politycznemu odpadowi — bandytom, workom z pieniędzmi, a nawet przedstawicielom piątej kolumny, których wszystkich łączy płomienna nienawiść do ukraińskiej Ukrainy. Tylko niewolnicy są gotowi znosić dziesięcioleciami tragikomiczne skutki rządów tej „elity” w Ukrainie, która zawsze miała, ma i będzie miała niezaprzeczalną większość w Radzie Najwyższej, bo ma ona niezawodną postgenocydową większość wyborczą. Swoją drogą, tylko w naszym postgenocydowym społeczeństwie możliwy jest tak absolutny brak elity narodowej, bez której każde państwo jest skazane na zagładę w perspektywie historycznej. Tłumaczy się ten brak oto czym. Reżim stalinowski w swoim czasie bardzo starannie, do ostatniego człowieka, wybił elity narodowe we wszystkich republikach radzieckich. Ale w Ukrainie, oprócz tego, w wyniku mentalnego załamania chłopa po Hołodomorze 33-go, zostało skażone samo źródło odnowy tej elity na przyszłość. EGZEKUCJA UKRAIŃSKIEJ DUSZY A jednak, co dokładnie stało się z Ukraińcami podczas Hołodomoru 1933 roku, że po nim z ich wiejskich chat nagle poznikały na zawsze samodziałowe ręczniki z koszulami oraz szewczenkowskie Kobzarze z ikonami? Dlaczego chłopi (wraz ze swoimi potomkami-mieszczanami) przestali śpiewać cudowne ukraińskie pieśni, zaczęli gardzić swoim narodem i państwem, głosując w wyborach na przybłędów-obcych i jawnych antypaństwowców? Dlaczego, bo czyż nasz naród to samobójca?! Odpowiedź jest oczywista — żaden inny naród nie przeżył tak strasznego sztucznego. Roman PEŁECH, przewodniczący Połońskiej „Proświty”, zasłużony pracownik oświaty Ukrainy. Zakładając w czerwcu 1989 roku Towarzystwo Języka Ukraińskiego im. Tarasa Szewczenki, wiedzieliśmy już o losie swoich poprzedników — połońskich prośwician. W 1937 r. pojechali oni z chórem do Kijowa na festiwal. Tam z powodzeniem wystąpili, nawet fotografowali się z członkami rządu, weszli do restauracji, z radości wychylili kilka kieliszków i, upojeni, zaśpiewali „Szcze ne wmerła Ukrajina”. Do domu już nie wrócili. Niełatwa praca w imię Ukrainy. Pchać pług na od wieków nieoranym polu, natykając się na opór zrusyfikowanych, pozbawionych pamięci rodu sowietów, nie każdemu jest w mocy. Ale Petro Jaszczuk, lekarz z Poninki — miasta nad rzeką Chomorą — przywykł płynąć pod prąd. A jeszcze ten duchowy kręgosłup — on jest chrześcijaninem, głęboko wierzącym człowiekiem. Z przyjaciółmi i współmyślicielami Iwanem Newidomskim, Olgą Sutkowenko stworzył w Ponince pierwszą komórkę „Proświty”. I przeprowadzili tam pierwsze wielkie święto języka ukraińskiego. Jeszcze na długo przed ogłoszeniem naszej niepodległości stanął na czele Towarzystwa „Memoriał” i właśnie z jego ust na licznych zgromadzeniach i wiecach mieszkańcy Połonnego po raz pierwszy usłyszeli o zbrodniach komunistyczno-bolszewickich okupantów: i o głodzie, skierowanym przez bolszewicki Kreml właśnie na zniszczenie ukraińskiej duszy i wygnanie jej dzisiaj przez politycznych naśladowców stalinizmu na margines życia politycznego, biznesowego i naukowego w Ukrainie. Właśnie Hołodomor-ludobójstwo, według obserwacji Wielkiego Ukraińca amerykańskiego pochodzenia Jamesa Mace’a, gruntownie zmieniło mentalność naszego narodu. Niezaprzeczalnym dowodem tej fatalnej dla narodu zmiany może służyć tęsknota współczesnych ukraińskich chłopów za kołchozami. Za tymi kołchozami, dokąd ich dziadów-pradziadów komuniści zdołali zagnać tylko za pomocą ludobójstwa. Jak zauważają uczeni i świadkowie Hołodomoru, którzy osobiście przeżyli w radzieckiej ukraińskiej wsi 1933 rok, u konającego z głodu człowieka stopniowo obumierają wszystkie ludzkie uczucia, włącznie z narodowymi. W ten sposób absolutny długotrwały głód (a właśnie takim był Hołodomor) przemienia człowieka w istotę, która żyje instynktami. Dalsze głodowanie zaczyna niszczyć i instynkty, w szczególności tak potężny, jak macierzyński. Tak było nie tylko w Ukrainie w 1933 roku. Tak było i w Jerozolimie w 70. roku od narodzenia Chrystusa, kiedy rzymski cesarz Tytus Flawiusz, otoczywszy to powstańcze miasto swoim wojskiem, morzył głodem jego obrońców. Ludzka natura jest taka sama zawsze i wszędzie… Ale najstraszniejsze jest to, że ze wszystkiego utraconego przez człowieka podczas długotrwałego głodowania odnawiają się tylko instynkty. Oprócz tego, spuchnięci z głodu chłopi dobrze widzieli, że bolszewicka władza w ich wsiach nie głodowała wcale, a w przygranicznych rosyjskich wsiach było niedożywienie — mniej więcej takie samo, jakie te wsie przeżywały w nieurodzajnym roku. Dlatego w postgenocydowych ukraińskich rodzinach, uwolnionych przez Hołodomor od wszystkiego, co narodowe i chrześcijańskie, na podświadomym poziomie zapanował kult władzy jako gwarancji tego, że horror oczekiwania najstraszniejszej na świecie śmierci ich ominie w przyszłości. Żadnych innych gwarancji tego ukraińska postgenocydowa wieś nie miała, bo władza po Hołodomorze pozostała tą samą — komunistyczną i ludożerczą. SKUTKI GWAŁTOWNEJ DENARODOWIENIA Oto dlaczego we współczesnej Ukrainie jest tak zdenarodowiona i głęboko niemoralna elita polityczna, która, według obserwacji socjologów, w swojej większości wyszła właśnie z postgenocydowej wsi. Oto skąd takie wysokie rankingi wyborcze u takich prorosyjskich sił politycznych, jak Partia Regionów i KPU, bo tych 17% etnicznych Rosjan w Ukrainie nie wystarczyłoby nawet samym regionalom do ich statusu partii panującej w Ukrainie. Zresztą nie wszyscy nasi Rosjanie głosują na niebiesko-białych. Zdenarodowiona przez Hołodomor ukraińska wieś dzięki stalinowskiej industrializacji zrodziła i współczesne międzynarodowe miasto w Ukrainie, w którym narodowo świadomi Ukraińcy znajdują się w stanie najmniej licz- Ludobójstwo narodu ukraińskiego w ZSRR w 1933 roku istotnie różni się od innych ludobójstw w historii ludzkości. Stawiały one bowiem za cel całkowitą fizyczną zagładę tego czy innego etnosu. Z pewnych subiektywnych i obiektywnych przyczyn nigdy się to nie udawało. Ocalałe części skrzywdzonych narodów wkrótce odrabiały straty fizyczne i zazwyczaj surowo karały winnych tego katów. Bolszewiccy ideolodzy Hołodomoru mieli możliwość w 1933 roku zniszczyć wszystkich Ukraińców w ZSRR, ale mieli zupełnie inny cel — wycisnąć strasznym i bolesnym oczekiwaniem na głodową śmierć ze wszystkich ukraińskich chłopów ich wartości narodowe, religijne i mentalne oraz uczynić z nich kołchozowych niewolników-bezdomnych. To znaczy, w odróżnieniu od innych ludobójstw, Hołodomor zadał niszczycielski cios przyszłości narodu ukraińskiego, która stała się dla niego jego straszną teraźniejszością. Tylko już ten postludobójczy stan potomków gigantów ducha czasów kozaczyzny, z którego razem z potomkami ich katów naśmiewają się też wysokiej rangi ignoranci z cywilizowanych państw, niezaprzeczalnie świadczy o katastrofalnych skutkach mentalnego złamania Ukraińców w rezultacie ludobójstwa głodem w 1933 roku.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn